Ερρίκου Βλάχμπεη- «Η παράσταση τελείωσε»: βιώματα, αναμνήσεις, τραγικές ιστορίες, τσακισμένα όνειρα, άλλα και … αισιοδοξία !

Ερρίκου Βλάχμπεη- «Η παράσταση τελείωσε»:   βιώματα, αναμνήσεις, τραγικές ιστορίες, τσακισμένα όνειρα, άλλα και … αισιοδοξία !

Ο αειθαλής Ερρίκος Βλάχμπεης κυκλοφόρησε 14 νέα διηγήματα και πέντε αφιερώσεις υπο το το γενικό τίτλο «Η παράσταση τελείωσε». Πρόκειται για το 11ο βιβλίο του Σερραίου συγγραφέα, σε μια προσεγμένη έκδοση 146 σελίδων, το καλαίσθητο εξώφυλλο φιλοτέχνησε η κυρία Βέτα Βλάχμπεη και εκτυπώθηκε στις Σέρρες απο τη Typographic.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ & ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη συγγραφείς παλιάς κοπής, ρομαντικοί, που διατηρούν τον παραδοσιακό τρόπο γραφής. Τους παρομοιάζω με τις παλιές ξερολιθιές που συγκρατούν το χώμα. 

Ένας από αυτούς είναι και ο γνωστός μας διηγηματογράφος Ερρίκος Βλάχμπεης.

i-parastasi-teleiose-errikos_vlachveisΑυτοδίδαχτος, πολυκάτεχος, πολύπειρος συγγραφέας, που χρόνια και χρόνια τώρα υπηρετεί ένα δύσκολο είδος τέχνης, το διήγημα. Έχει σχεδόν ταυτίσει το όνομα του με αυτό.

 Έχει κερδίσει με την άξια και το μόχθο του βραβεία και διακρίσεις.

Είναι το ενδέκατο βιβλίο του με τον συμβολικό τίτλο «Η παράσταση τελείωσε».  Εννοεί ότι είναι το τελευταίο βιβλίο που γράφει. Εύχομαι να μην είναι αλήθεια. Έχει ακόμη να προσφέρει πολλά.

 Το βιβλίο έχει δεκατέσσερα διηγήματα και πέντε μικρές αφιερώσεις. Τα διηγήματα έχουν, όπως σε όλα του τα βιβλία, κοινωνικό και προοδευτικό περιεχόμενο.

 Ο συγγραφέας έχει ανοιχτούς ορίζοντες, πιστεύει στη δύναμη του λόγου, σ’ αυτό που η τέχνη επηρεάζει το κοινωνικό γίγνεσθαι και επηρεάζεται από αυτό.

Πολλοί δεν θέλουν  να το καταλάβουν μα είναι αλήθεια. Οι συγγραφείς και οι ποιητές είναι ιερείς του λόγου, η λαϊκή συνείδηση, οι μεγάλοι πυρφόροι , οι αληθινοί προφήτες της αποκάλυψης, αυτοί που αφουγκράζονται τον καλπασμό του αιώνων.

Κάποιος διανοούμενος υποστήριξε σ’ ένα συνέδριο πως η λογοτεχνία είναι και ένα είδος ιστορίας. Μέσα στα έργα αντικαθρεφτίζεται η εικόνα μιας εποχής, χτυπά η καρδιά μιας ιστορικής περιόδου, εκφράζεται η κάθε φορά δοσμένη κοινωνική πραγματικότητα και η ηθική της ποιότητας.

Ο Ερρίκος Βλάχμπεης είναι παιδί της κατοχής. Ένα παιδί από τις φτωχές λαϊκές οικογένειες, που στερήθηκαν τη λευτεριά και το ψωμί, τη μόρφωση και τις χαρές της νιότης, που δούλευε για την επιβίωση, που γνώρισε δυστυχίες και αδικίες. Τα περισσότερα από τα διηγήματα του είναι βιωματικά, αναμνήσεις από τα πέτρινα χρόνια, τραγικές ιστορίες, τσακισμένα όνειρα:  Όμως ο συγγραφέας  δε μένει εκεί. Θέλει να σπρώξει τους ήρωες του προς τη δράση και την αισιοδοξία. Πολύ όμορφα τελειώνει το πρώτο του διήγημα «Το βάπτισμα» …… «Είναι νέος, όλη η ζωή του είναι μπροστά»,

Δεν πρέπει ν’ απελπίζεται. «Σηκώθηκε, έβαλε την ελπίδα παραμάσχαλα για ένα καλύτερο αύριο και τράβηξε ήρεμος για το σπίτι»

Φίλε Ερρίκο Βλάχμπεη, πέρασε η κατοχή, πέρασε ο εμφύλιος πέρασε η δικτατορία και τώρα που βρισκόμαστε; Πάλι στην άκρη της αβύσσου. Πάλι πρέπει να περάσουμε της τρίχας το γεφύρι και τώρα δε δυστυχούν μοναχά τα ορφανά, οι χήρες και οι φτωχοί σου ήρωες, τώρα δυστυχεί ένας ολόκληρος λαός. Και δεν φταίνε μονάχα οι άλλοι. Φταίει κι’ αυτός. Έγινε οκνηρός, φοροφυγάς, ψεύτης σπάταλος, εγωιστής. Λένε πως έτσι μας κατάντησαν οι ηγεσίες. Ποιος τις εκλέγει; Άλλοι λένε πως φταίνε… οι Εβραίοι, οι κομουνιστές και οι… σκοτεινές δυνάμεις.

Πως θα σωθούμε ; Τι θα κάνει η τέχνη; Το διήγημα, το ποίημα, το μυθιστόρημα; Είναι σίγουρο πως μοναχή της δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο. Μα η μυστική της δύναμη μπορεί να σώσει τον κόσμο.

Μα η μυστική της δύναμη μπορεί να συντηρήσει την ελπίδα. Ποια ελπίδα; Η μόνη που απομένει.

Ρίχνοντας το βάρος στην παιδεία (όχι στη γνωσιολογία στην παιδεία) να προσπαθήσουμε ν’ αλλάξουμε τη νοοτροπία του λαού μας. Να αναδείξουμε τις αρετές που πραγματικά διαθέτει. Να συμπεριφέρεται και να ενεργεί ως Έλληνας και όχι σαν Έλληνας.

Πολλοί αρνούνται στην τέχνη το δικαίωμα να διδάσκει και να νουθετεί. Να εμπνέει και να οδηγεί τον άνθρωπο σε ανώτερες σφαίρες αξιών.

Κι’ αυτό με το επιχείρημα ότι για τη δουλειά αυτή υπάρχουν άλλοι, αρμοδιότεροι: Οι ρήτορες, οι κήρυκες, οι πολιτικοί, οι κοινωνιολόγοι, οι παιδαγωγοί, το ιερατείο. Γιατί αυτοί και όχι η τέχνη; Γιατί όχι αυτοί και η τέχνη; Τι τους φοβίζει;

Δεν υπάρχει άλλη οδός, όπως θα έλεγε ο Καβάφης. Όλοι μαζί με πρωτοπορία την παιδεία ν’ αλλάξουμε τη νοοτροπία του Έλληνα. Που δίκαια γκρινιάζει για τα οικονομικά του αδιέξοδα. Τα χάλια μας δεν είναι μόνο η οικονομική κατάρρευση. Είναι η απαξίωση όλων των ηθικών αξιών.

Είναι σίγουρο πως μόνο με τα χρήματα δεν καταπιάνεται η ευτυχία.

Ακουστέ τι λέει ένας Νορβηγός ποιητής.

«Με τα χρήματα μπορείς να αγοράσεις φαγητό αλλά όχι όρεξη, φάρμακα αλλά όχι υγεία, μαλακά κρεβάτια αλλά όχι χαρά, γνωστούς αλλά όχι φίλους, υπηρέτες; αλλά όχι πιστότητα.»

Εύχομαι στον φίλο μου Ερρίκο Βλάχμπεη, αναθεωρώντας τη απόφαση του, να γράψει ένα δωδέκατο βιβλίο με διηγήματα που οι ήρωες του να έχουν τη σφραγίδα των μνημονίων.

Θα μου πεις τι μπορεί να προσφέρει ένα βιβλίο που κυκλοφορεί στην επαρχία.

Άκου τι λέει ένας ποιητής από την Κύπρο ο Μόντης: «Λίγοι μας ξέρουν, ελάχιστοι μας διαβάζουν, αλλά είμαι περήφανος γιατί προσπαθώ».

ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΜΠΟΥΛΟΓΛΟΥ

 

Βιώματα του συγγραφέα

Ο Ερρίκος Βλάχμπεης γεννήθηκε στα Σέρρας. Η βιωματική εμπειρία και η κοινωνικοπολιτική εξέλιξη της μεταπολεμικής ζωής καθρεφτίζονται στο συγγραφικό του έργο.

vlachveis_errikosΤο 1964, στο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Σερρών, η συλλογή του «Σημαδεύοντας το χρόνο» πήρε το το πρώτο βραβείο διηγήματος. Παρουσιάζεται στη μεγάλη δωδεκάτομη εγκυκλοπαίδεια της Νεοελλινικής Λογοτεχνίας του Χάρη Πάτση με δυο διηγή­ματα.

Το 1985, στο λογοτεχνικό διαγωνισμό του Δήμου Σερρών, παίρνει το πρώτο βραβείο, για το διήγημά του « Τριάντα μέρες». Ο συγγραφέας Κώστας Βαλέτας, διευθυντής των περιφερειακών ραδιοσταθμών της ΕΡΤ 2, τον παρουσιάζει στην εκπομπή «Διαβάζοντας» με δύο διηγήματα.

Το 1989 το διήγημά του «Γυρίστε πίσω» παίρνει έπαινο στον διαγωνισμό «Αμπντί Ιπεκτσί». Την ίδια χρονιά η Επιτροπή Ειρήνης του διοργανώνει τιμητική βραδιά και του απονέμει τιμητική διάκριση. Διήγημά του έχει συμπεριληφθεί στην Ανθολογία «Το διήγημα της Αντίστασης». Καθώς διηγήματα του υπάρχουν και σ’ άλλες Ανθολογίες.

Το 1993, στον ετήσιο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών «ΠΕΛ», το διήγημά του «Η θυσία της Αγνοΰλας» παίρνει το πρώτο βραβείο. Το 1996, το διήγημά του «Τα τείχη» παίρνει το βραβείο «Αμπντί Ιπεκτσί» και το 1998 το διήγημά του «Η πληγή που δεν έκλεισε» παίρνει το δεύτερο βραβείο στο λογοτεχνικό διαγωνισμό του πνευματικού πρακτορείου που εδρεύει στο Γιοχάνεσμπουργκ.

Το 2003, στον πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Π.Ο.Α.Ο. (Πανελλήνια Ομοσπονδία Αντιστασιακών Οργα νώσεων) το διήγημά του «Μέρες είναι θα περάσουν» παίρνει το πρώτο βραβείο.

Για την πνευματική του παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης, κατά καιρούς, η εφημερίδα «Αιχμή», ο σύλλογος «Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών» και ο «Ροταριανός Όμιλος Σερρών» του διοργα- νώνουν τιμητικές βραδιές και του απονέμουν τιμητικές διακρίσεις,

Εκτός από διηγήματα έχει γράψει και θεατρικά έργα. Το θεατρικό του έργο «Ραδιε­νέργεια αγάπη μου» το 1999 πήρε «Έπαινο» στον θεατρικό διαγωνισμό Της Πα­νελλήνιας Ενωσης Λογοτεχνών (ΠΕΛ). Το μονόπτρακτό του «Τα βαποράκια» ανέβηκε με επιτυχία από ομάδα ερασιτε­χνών στα Σέρρας και στη Θεσσαλονίκη καθώς και το μονόπρακτο του «Η στέγη» και το «Ραδιενέργεια αγάπη μου», ανέβηκαν από την θεατρική πειραματική σκηνή του Ομίλου «Ορφέας» Σερρών.

Το 2004 το παιδικό θεατρικό του έργο « Ο Κλέφτης Της Φωτιάς» ανέβηκε στη σκηνή του Δη.Πε.Θε. Σερρών (Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο)

Στις 30 Μαΐου του 2010 το Δη.Πε.Θε. Σερρών, τον τιμά για τη μεγάλη του προσφορά στο θέατρο και τον πολιτισμό.

Ο Ερρίκος Βλάχμπεης χρόνια δημοσιεύει σε πανελλήνιας κυκλοφορίας περιοδικά και στις τοπικές εφημερίδες διάφορα αισθητικά, κοινωνικά και πολιτικά κείμενα

ΕΡΓΑ ΤΟΥ

  1. 1965 Σημαδεύοντας το χρόνο
  2. 1974 Το ντόπιο μηχάνημα
  3. 1986 Τα παιδιά της φωτιάς
  4. 1995 Περιμένοντας
  5. 2000 Λιλιάνα
  6. 2003 Μ’ ανοιχτές πόρτες
  7. 2003 Χωρίς μΰθο – έκδοση, Δήμου
  8. 2007 Τριάντα και δυο κείμενα
  9. 2008 Ανήσυχα χρόνια
  10. 2011 Στου χρόνου τα γυρίσματα
  11. 2016 Η παράσταση τελείωσε