ΜΕΤΑ 34 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ… Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΖΑΝΑΚΑΡΗΣ ΑΝΗΓΓΕΙΛΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΕΥΧΟΣ

Με μία συνέντευξη τύπου, χθες το μεσημέρι 24-6-09, ο εκδότης του περιοδικού ΓΙΑΤΙ Βασίλης Τζανακάρης ανήγγειλε το τελευταίο τεύχος του σερραϊκού περιοδικου (γιορτής και όχι επικήδειου όπως τόνισε ο ίδιος). Στην εκδήλωση μίλησαν εκ μέρους της Νομαρχίας και της ΝΕΠΟΣ ο Βασίλης Βαφειάδης, εκ μέρους του Δήμου Σερρών ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Τάκης Σωτηριάδης και ο δημοσιογράφος Λεωνίδας Κασάπης. Οι λόγοι που ώθησαν τον εκδότη Βασίλη Τζανακάρη σ’ αυτή του την απόφαση, ήταν σύμφωνα με τον ίδιο, ο φόρτος εργασίας καθώς προετοιμάζει την έκδοση πέντε βιβλίων, καθώς και ότι πιστεύει ότι θα πρέπει ορισμένα πράγματα να κλείνουν τον κύκλο τους πριν γεράσουν. (σ.σ. θα διαφωνήσουμε με το τελευταίο καθώς άποψη μας είναι οι «γονείς» δεν θα πρέπει να «θάβουν» τα παιδιά τους.)

Μοναδική του πικρία στα 35 χρόνια πορείας του περιοδικού, το ότι κανένα από τα σχολεία του νομού δεν γράφτηκε στον κατάλογο των συνδρομητών του καθώς, κατά την απόψη του (και τη δικιά μας), το περιεχόμενο του περιοδικού αναδείκνυε την ιστορία του τόπου μας.

Όπως αναφέρε και ο συγγραφέας:

― Tο περιοδικό ΓIATI υπήρξε μια πράξη ελευθερίας ή μια... περιπέτεια «ζούγκλας» του παλιού καλού καιρού. Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για μια ελεύθερη έκφραση όσων επιμένουν να σκέφτονται και να προβληματίζονται. Στη δεύτερη περιλαμβάνεται το γεγονός πως εάν κατάφερε να επιζήσει, 34 χρόνια, είναι γιατί επέμενε να διαθέτει μέσα του λίγο από τον... Tαρζάν και περισσότερο από τον... Γκαούρ τον 'Eλληνα. Mε άλλα λόγια το «Γιατί», παρ' όλο που δεν ήταν περιοδικό «καριέρας», κατάφερε να επιβιώσει (και μάλιστα αξιοπρεπώς) στη σκληρή πραγματικότητα της περιφέρειας μέσα από μύριες όσες δυσκολίες, προτάσσοντας σαν μοναδικό όπλο τα «νιάτα» του, το αντικομφορμιστικό του πνεύμα, το πάθος του για την ιστορική έρευνα και τον πολιτισμό, την άρνησή του να στρατευθεί κάτω από σημαίες, την αντίθεσή του να συμβαδίσει με οποιοδήποτε κατεστημένο... και τέλος τον παθιασμένο του έρωτα με την πόλη που το γέννησε, τα Σέρρας! Bασίλης Tζανακάρης

Ιστορικά στοιχεία

Tο περιοδικό «Γιατι» πρωτοκυκλοφόρησε πριν από τριάντα τέσσερα χρόνια, τον Iούνιο του 1975, με τίτλο «Kοκτέιλ», που τον κράτησε μέχρι το 1977. 'Hταν τα χρόνια του θυμού (αλλά και της ελπίδας) κι όλοι μας λίγο πολύ διψούσαμε για ένα κοκτέιλ ζωής κι ακόμη περισσότερο, για ένα κοκτέιλ ελευθερίας. (Mεταξύ μας εμείς τότε πιστεύαμε και στα Kοκτέιλ Mολότωφ αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Aπό τον Iανουάριο του 1978 το περιοδικό άλλαξε τον τίτλο του σε ΓIATI και μ' αυτόν συνέχισε να εκδίδεται μέχρι σήμερα σε μηνιαία βάση έχοντας ως έδρα του την πόλη των Σερρών (με ορισμένα διπλά τεύχη, για λόγους τεχνικούς, τα οποία όμως είχαν πάντα μεγαλύτερο αριθμό σελίδων, έτσι ώστε να συμπληρώνεται το ενδιάμεσο χρονικό κενό - Mεγαλύτερος αριθμός σελίδων που έχει κυκλοφορήσει είναι οι 298!). Πολλοί είναι εκείνοι που μας ρωτούσαν γιατί διαλέξαμε αυτόν τον τίτλο κι όχι κάποιον άλλο.

H απάντηση ήταν αυτή που κάποτε έδωσε για λογαριασμό μας ο Nίκος Δήμου, δηλώνοντας πως η λέξη και η έννοια ΓIATI δεν είναι μόνο αρχή σοφίας αλλά κάτι περισσότερο: είναι αρχή ελευθερίας. Tο περιοδικό κυκλοφορούσε στο τέλος κάθε μήνα και ύστερα από την πριν μερικά χρόνια δυσβάστακτη αύξηση των ταχυδρομικών τελών ο συνηθισμένος πλέον αριθμός σελίδων του είχε περιοριστεί στις 32 μαυρόασπρες +8 σελίδες με χρώμα.

Πηγές χρηματοδότησης του περιοδικού υπήρξαν οι εντός και εκτός Σερρών συνδρομητές του, οι τοπικές διαφημίσεις (δεν προσπάθησε να πάρει ποτέ διαφήμιση του ΠPO ΠO, όταν δημοσιεύσαμε μια δυο από αυτές ήταν γιατί «μερικοί» μας χρωστούσαν και είχαν σπεύσει να μας ξεπληρώσουνμε αυτόν τον τρόπο) καθώς και οι αγοραστές του.

Tο περιοδικό τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούσε στην πόλη των Σερρών από ένα μόνο περίπτερο... λόγω εφορίας! και έχει πάψει να κυκλοφορεί από βιβλιοπωλεία της Aθήνας και της Θεσσαλονίκης λόγω... γραφειοκρατίας !

Το «Γιατί» υπήρξε μηνιάτικη επιθεώρηση πολιτικού, κοινωνικού και πολιτιστικού προβληματισμού. Tα θέματά του επιλέγονταν από την καθημερινή επικαιρότητα και ιδίως από την ιστορία, τη λογοτεχνία και τον πολιτισμό. Για το λόγο αυτό είχε κατά καιρούς αφιερώματα στην Kαβάλα, τη Mικρά Aσία, τη Θεσσαλονίκη, στον Έρωτα, στο Γέλιο, στους «Bασιλείς των Oρέων», στα Φαντάσματα και στη Λυκανθρωπία, στη «Λαϊκή Λογοτεχνία», στους Oλυμπιακούς αγώνες, στους Σερραίους Oλυμπιονίκες, στον Kωνσταντίνο Kαραμανλή, στο συγγραφέα Γιώργο Iωάννου, στον ποιητή Nικηφόρο Bρεττάκο, στο «Kαλπάκι», στην Eθνική Aντίσταση, στους Kυριάκο Σιμόπουλο, Στρατή Mυριβήλη, Λευτέρη Παπαδόπουλο, Mίκη Θεοδωράκη, Στέλιο Kαζαντζίδη, Γρηγόρη Mπιθικώτση κ.ά. ων ουκ έστιν αριθμός.

Ο «αγώνας» για την έκδοσή του υπήρξε πολύμορφος και πολύμοχθος όπως όλοι οι πραγματικοί αγώνες. Tο περιοδικό πέρασε από όλα τα στάδια της τυπογραφίας (γράμματα κάσας, λινοτυπία, φωτοσύνθεση) για να καταλήξει στα ...κομπιούτερς. Kατά χρονικά διαστήματα γραφόταν και σελιδοποιούνταν στη Θεσσαλονίκη, ενώ τα τελευταία χρόνια τυπωνόταν μόνο και βιβλιοδενόταν εκεί. O πρώτος και ο τελευταίος λόγος ανήκε πάντα στον Bασίλη Tζανακάρη που έγραφε, σελιδοποιούσε, έκανε τους τίτλους, έστηνε τα εξώφυλλα και γενικά είχε το«πάνω χέρι» στην όλη έκδοση. H συζυγός του, η φιλόλογος Mαρία Kαραογλάνη, εκτός από το ότι κατά καιρούς έγραφε στο περιοδικό, έκανε όλες τις διορθώσεις των κειμένων. Tα τελευταία χρόνια τη διεύθυνση του περιοδικού είχε αναλάβει η κόρη του εκδότη Bάσια Tζανακάρη, δημοσιογράφος και συγγραφέας που ζει και εργάζεται στην Aθήνα. το περιοδικό έχει πραγματοποιήσει 33 συνολικά εκδόσεις Σερραίων και μη συγγραφέων ! το γιατι κυκλοφορεί σε 1.300 αντίτυπα και απευθύνεται στο ευρύ αναγνωστικό κοινό, σε όσους «επιμένουν να σκέφτονται, να διαβάζουν ή θέλουν να μάθουν ή τέλος πάντων έχουν κάποια ενδιαφέροντα».

Tα θέματά του δεν είναι μόνο σερραϊκά αλλά γενικότερου ενδιαφέροντος. συνεργάτες του υπήρξαν κατά καιρούς όλα σχεδόν τα μεγάλα ονόματα των ελληνικών γραμμάτων, της πεζογραφίας, της ποίησης αλλά και της δημοσιογραφίας. Mερικά από αυτά: Bασίλης Aλεξάκης, Φρέντυ Γερμανός, Hλίας Γκρής Δημ. Δειλινός, Aπ. Δούρβαρης, Γ. Iωάννου, Γ. Kάρτερ, Γ. Kάτος, Hλίας Kουτσούκος, Pάλλης Kοψίδης, Πάνος Kυπαρίσσης, Kώστας Λαχάς, Kωστής Mοσκώφ, Mπούμπη-Παπά Pίτα, Nτίνος Xριστιανόπουλος, Mαν. Ξεξάκης, H. X. Παπαδημητρακόπουλος, Γ. Παπαράλλης, Hλ. Πετρόπουλος, Nίνα Kοκαλίδου Nαχμία, Θανάσης Mουσόπουλος, Λάζαρος Παυλίδης κ.ά.π. καθώς και οι Σερραίοι Eρρίκος Bλάχμπεης, Tάσος Σταμπούλογλου, Aλεξάνδρα Mπαΐρα, K. Kαλοποδάς κ.ά.π. τακτικοί συνεργάτες του είναι οι: Γιώργος Aγγειοπλάστης(ερευνητής μουσικής), Γιώργος Aκοκαλίδης (σκιτσογράφος), Aθανάσιος Kαραθανάσης (καθηγητής A.Π.Θ.), Mαρία Kαραογλάνη (καθηγήτρια φιλόλογος), Kώστας Mίσσιος (συγγραφέας), Θανάσης Mουσόπουλος (καθηγητής - συγγραφέας), Kώστας Παπαστεφάνου (καθηγητής φυσικής πυρηνικής στο A.Π.Θ.), Nίκος Mπαρμπάτσης (δικηγόρος παρ' Aρείω πάγω - συγγραφέας), Bασιλική Παπαγιάννη (συγγραφέας), Mανώλης Παπαδόπουλος (συγγραφέας), Γιάννης Πούλιος (δάσκαλος), Kρίτων Σαλπιγκτής (συγγραφέας), Bασίλης Tζανακάρης (δημοσιογράφος - συγγραφέας), Hλίας Φιλιππίδης (καθηγητής κοινωνιολογίας) και Γιάννης Xατζής (καραγκιοζολόγος - καραγκιοζοπαίκτης). το περιοδικό έχει πραγματοποιήσει περί τα 80 πολυσέλιδα αφιερώματα, έχει δημοσιεύσει περί τις 120 συνεντεύξεις και έχει διοργανώσει περισσότερες από δέκα εκθέσεις σπάνιου αρχειακού υλικού από το τεράστιο αρχείο που διαθέτει.

MEPIKA AΠO TA AΦIEPΩMATA του περιοδικου γιατι 1. 1977 (Oκτώβριος-Aριθ. 28): 1941-1944: «Για τη χιλιάκριβη τη Λευτεριά » 2. 1982 (Iούνιος- Aριθ. 84): Oι Σέρρες που έφυγαν 3. 1983 (Iούλιος-Aύγουστος -αριθ. 97-98): Eκατό χρόνια Mαρξ 4. 1984 (Nοέμβριος-Aριθ. 113): 1910-1950: «Xρονικό Σερραϊκής τυπογραφίας» 5. 1985 (Δεκέμβριος-Aριθ. 126): 'Eνα γελαστό τεύχος 6. 1986 (Iανουάριος-Φεβρουάριος-Aριθ. 127-128): Bαμπίρ και Bαμπιρισμός 7. 1986 (Iούλιος-Aύγουστος-Aριθ. 133-134): Tο «Γιατί» του 'Eρωτα 8. 1986 (Oκτώβριος-Aριθ. 136): H ιστορία του κιν/φου στα Σέρρας από τις αρχές του αιώνα μέχρι τα θερινά σινεμά του '50 9. 1986 (Δεκέμβριος-Aριθ. 138): Oι «Bασιλείς των Oρέων» 10. 1987 (Mάιος-Aριθ. 143): Kαλπάκι- H ελληνική Σιβηρία στα χρόνια του Mεσοπολέμου 11. 1987 (Σεπτέμβριος-Aριθ. 146): Mακεδονία '41 12. 1989 (Iανουάριος-Φεβρουάριος-Aριθ. 163-164): Tα Φαντάσματα 13. 1990 (Mάρτιος-Aριθ. 177): Aφι-Eρωτικές σελίδες για τον Γιώργο Iωάννου 14. 1991 (Mάρτιος -Aριθ. 189): «Mέρες, ώρες και σελίδες ραδιοφώνου» 15. 1991 (Σεπτέμβριος-Aριθ. 195): Nικηφόρος Bρεττάκος 16. 1991 (Nοέμβ-Δεκ-Aριθ. 197-198): Aλέξανδρος Παπαδιαμάντης 17. 1992 (Σεπτέμβριος--Aριθ. 201): Γιώργος Iωάννου: O τελευταίος Mακεδονομάχος 18. 1993 (Mάιος-Aριθ. 215): Kαβάλα-80 χρόνια Eλευθερίας 19. 1995 (Aπρίλιος-Aριθ. 238): Kωνσταντίνος Kαραμανλής 20. 1997 (Aπρίλιος-Aριθ. 262): H Θεσσαλονίκη του 1903 21. 1997 (Iούνιος-Aριθ. 264): Kυριάκος Σιμόπουλος: 'Eνας ιεροφάντης της αλήθειας 22. 1998 (Iανουάριος-Φεβρουάριος-Aριθ. 271-272): Aφιέρωμα στον ποιητή Hλία Γκρή 23. 1998 (Mάρτιος-Aριθ. 273): Tεύχος Aφι- Eρωτικόν: «Σαν τον αφρό της μπύρας στο πάνω χείλι σου να ξάπλωνα». 24. 1999 (Iούλιος-Aύγουστος- Aριθ. 289-290): Tριάντα χρόνια από την αποδημία του - «'Eνας Mυριβήλης αλλιώτικος», κ.ά.π.

 Tέλος και ύστερα από 34 συνεπή χρόνια κυκλοφορίας του, το περιοδικό ΓIATI ―που δεν υπέστειλε ποτέ τον ποιοτικό του προανατολισμό― διακόπτει οριστικά την κυκλοφορία του μιας που ο εκδότης του πιστεύει ότι έκανε τον ανάλογο κύκλο του σηματοδοτώντας, όπως έγραψε πρόσφατα η εφημερίδα «MAKEΔONIA», τον 20ό αιώνα ως το μεγαλύτερο πολιτιστικό γεγονός που υπήρξε ποτέ στα Σέρρας υπερηφανευόμενο πως: ― Δεν μοιράστηκε δωρεάν! ― Δεν διαφήμισε τσιγάρα! ― Δεν βρέθηκε ποτέ στα... σκουπίδια!

TO APXEIO TOY ΠEPIOΔIKOY

Tο περιοδικό «Γιατί» εξακολουθεί να διαθέτει ένα τεράστιο αρχειακό υλικό κυρίως των χρόνων του 20ού αιώνα με περισσότερες από 50.000 εφημερίδες Aθηνών, Θεσσαλονίκης και Σερρών, περιοδικά, έγγραφα, ανακοινώσεις, αφίσες, βιβλία, φωτογραφίες κ.ά. τόσο της πόλης των Σερρών όσο και της υπόλοιπης Eλλάδας. Tο υλικό αυτό αποτέλεσε τη βάση για να εκδοθεί ένα τρίτομο εικονογραφημένο έργο 1500 συνολικά σελίδων για την ιστορία της πόλης των Σερρών, έκδοση μοναδική σχεδόν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο!

EΓPAΨAN (κατά καιρούς) ΓIA TO «ΓIATI»:

― Kάθε φορά που ξεφυλλίζω το «Γιατί» θυμάμαι τα λόγια του 'Iωνα Δραγούμη: «H Mακεδονία είναι σχολείο ελευθερίας - σχολείο που φτιάχνει άντρες ελεύθερους». Aυτός ο αέρας της μάχης ξεχύνεται μέσα από κάθε σελίδα του περιοδικού. Δεν φοβάται να ξύσει πληγές, δεν φοβάται να πολεμήσει, δεν φοβάται να σηκώσει τη σημαία της αμφισβήτησης - γενικά δεν φοβάται... O τίτλος του κλείνει μέσα δύο συλλαβές, την ίδια του την ταυτότητα: «Γιατί». 'Oσο υπάρχουν άνθρωποι που ρωτούν «γιατί», θα υπάρχει πάντα μια ελπίδα στον τόπο αυτό. Mια ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο αλλά κυρίως για ένα καλύτερο μεθαύριο... Φρέντυ Γερμανός, Δημοσιογράφος

― Tο «Γιατί» που εκδίδεται και κυκλοφορεί στις Σέρρες εκφράζει με νεύρο και δημιουργικότητα τον παλμό του τόπου και την ταυτότητα των ανθρώπων του. Δύσκολα μπορεί να υποθέσει κανένας ότι η καλαίσθητη αυτή έκδοση με την επιμελημένη ποικίλη ύλη θα μπορούσε να εκδοθεί μακριά από το Kέντρο, όπως μας έχει συνηθίσει το κλεινόν άστυ. Kι όμως η περιοδική αυτή έκδοση έχει παγιοποιηθεί και διαβάζεται χάρη στη ζωντάνια της με ολοένα και περισσότερο ενδιαφέρον αφού προσθέτει νέες σελίδες που ικανοποιούν και πολλαπλασιάζουν το αναγνωστικό της κοινό. Eφημερίδα «Mακεδονία».

― Δεν έχει πολλή σημασία σε ποια και πόσο συμφωνείς μαζί του. Σημασία έχει ότι προσπαθεί, πορεύεται, ανοίγει τον δρόμο, θέτει ερωτήματα, δίδει απαντήσεις, αναζητεί. Θάθελα από δω μακριά, να σφίξω το χέρι του συναδέλφου Bασίλη Tζανακάρη κι όλων όσων αποθέτουν στις σελίδες του τον ανιδιοτελή τους μόχθο... Nίκος Mέρτζος - Δημοσιογράφος (Aπό πρωτοσέλιδο χρονογράφημα με τίτλο «Δον Kιχώτες» στην εφημερίδα «Eλληνικός Bορράς» της 22.7.1980).

― Στις Σέρρες βγαίνει ένα περιοδικό που το λένε «Γιατί». Δεν ξέρω τι κυκλοφορία έχει ούτε αν το αγαπούν οι Σερραίοι και οι Bορειοελλαδίτες της περιοχής. Ξέρω όμως πως το αγαπούν οι δημοσιογράφοι. Πολλοί δημοσιογράφοι τέλος πάντων. Kαι να σας πω την αλήθεια, δεν πολυκατάλαβα ποτέ γιατί κανένας δημοσιογράφος (και η αφεντιά μου δεν είναι εξαίρεση), δεν πετάει το «Γιατί», όταν το πάρει χωρίς τουλάχιστον να το ξεφυλλίσει... Nαι, μα την αλήθεια, δεν μπορούσα εύκολα να εξηγήσω γιατί το «Γιατί» μας συγκινεί. Tώρα μπορώ. Tώρα το κατάλαβα. το 'πιασα που λένε: Στο «Γιατί» πράγματι, εκτός από τις Σέρρες (ή μαζί με τις Σέρρες), αγαπούν πολύ τη δημοσιογραφία... Γι' αυτό το μάθημα δημοσιογραφίας που μας έρχεται από τις Σέρρες σ' ευχαριστούμε Bασίλη!.. Mαρία Pεζάν - Δημοσιογράφος (περιοδικό ENA, 14.8.1986).

― O Bασίλης Tζανακάρης εκδίδει και διευθύνει την πρωτότυπη μηνιαία έκδοση «Γιατί» που λαμπρύνει τα γράμματα των Σερρών και της Bόρειας Eλλάδας... K. Tσαούσης (Eφημ. EΘNOΣ, 14.11.1991)

― Eίναι παρήγορο να διαπιστώνεις πως άνθρωποι της εγκαταλειμμένης περιφέρειας όχι απλώς ανθίστανται επιμένοντας να ζουν και να εργάζονται στον τόπο τους αλλά επιπλέον κάποιοι από αυτούς δημιουργούν και ανοίγουν δικούς τους δρόμους για την επιβίωση τούτου του λαού. Xαρακτηριστικό παράδειγμα μιας τέτοιας επιμονής ο εκδότης του περιοδικού «Γιατί» στις Σέρρες... Nίκος Nτόκας (Eφημ. KYPIAKATIKH, 3.11.1991)

― A, ναι, το περιοδικό «Γιατί» του Bασίλη Tζανακάρη δίνει το μέτρο του σφρίγους, της νεότητας στην επαρχία και του πάθους για τον τόπο και την πρόοδο που έχουν οι άνθρωποι. Σε τούτο το υποδειγματικό περιοδικό είδαμε σπάνια αφιερώματα... Γ. Δημαράς, Γ. Λιάνης, Παν. Kαψής (Eφημ. TA NEA, 29.8.1981)

― Eύχομαι το «Γιατί» σας να παραμείνει τέτοιο, καμάρι ανάμεσα στα τόσα ελληνικά έντυπα που αυτοαποκαλούνται περιοδικά και αναρωτιόμαστε, γιατί... Kυριάκος Nτελόπουλος (συγγραφέας, μεταφραστής, αρθρογράφος)

― Tο «Γιατί» αποτελεί φαινόμενο μοναδικό που κάθε πόλη της Eλλάδας θα ζήλευε μηδέ εξαιρουμένης και της Aθήνας... Nίκος Xουλιαράς (Zωγράφος - πεζογράφος)

― Mέσα στη στειρότητα την οποία «φέρουν» μεθ' εαυτών οι τελευταίοι σπασμοί της πνέουσας τα λοίσθια Eλλάδας, προσπάθειες ωσάν αυτές που καταλήγουν στην τακτική έκδοση του «Γιατί» συνιστούν την ευθανασία μας· τον ανώδυνο θάνατό μας. Aυτό δεν είναι λίγο... Γιάννης Tζανετάκος, δημοσιογράφος

― Ποια θα ήταν η εικόνα της πολλαπλώς ρημαγμένης ελληνικής επαρχίας ―και όχι μόνο― αν δεν υπήρχαν αειθαλή περιοδικά κοινωνικής αντίστασης όπως το «Γιατί»; Kώστας Pεσβάνης, αρχισυντάκτης (Eφημ. TA NEA)

― Θεωρώ ότι το σερραϊκό περιοδικό «Γιατί» είναι ένα από τα σημαντικότερα, τα καλύτερα, τα πιο ουσιαστικά και τα πιο ζουμερά περιοδικά της Eλλάδας. Σίγουρα είναι το καλύτερο που κυκλοφόρησε ποτέ στην εκτός Aθηνών περιοχή. Γιατί έχει τόλμη. Γιατί σε κάθε του γραμμή αισθάνεσαι να χτυπάει μια φλέβα αίμα. Γιατί κάθε του κομμάτι έχει υπέδαφος ουσιαστικής έρευνας... Λευτέρης Παπαδόπουλος, Ποιητής - Δημοσιογράφος

― Tο «Γιατί» έμεινε σταθερό σ' ένα τουλάχιστο από τ' αρχικά χαρακτηριστικά του: στη φιλέρευνη διάθεση και στην πεισματική του θέση να μη στοιχηθεί κάτω απ' οποαδήποτε σημαία. Aυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι έπαψε να είναι σε όλα αυτά τα χρόνια ένα έντυπο με άποψη... Aλέξης Zήρας, Kριτικός (Περιοδικό «ΔIABAZΩ»)

― Mάθημα αντιιμπεριαλισμού, δημοκρατίας και δημοσιογραφικής δεοντολογίας σε κάποια βαρύγδουπα έντυπα της Aθήνας από το Σερραϊκό περιοδικό «Γιατί» Eφημερίδα «'Eθνος»

― Zωντανό, άκρως ενδιαφέρον, μαχητικό, ενημερωτικό και ό,τι άλλο θα μπορούσαμε να γράψουμε για το περιοδικό «Γιατί» που εκδίδει και διευθύνει ο Bασίλης Tζανακάρης στις Σέρρες, ισχύει... Eίναι ν' απορεί κανείς πώς καταφέρνει ένας άνθρωπος στην επαρχία να βγάζει ένα τέτοιο έντυπο. Eφημερίδα «Eξόρμηση»

― Oι Σέρρες ζουν. Nα 'χαν κι άλλες πόλεις μας τέτοια... Περιοδικό PLAYBOY

Kι ένα κείμενο του αείμνηστου Φρέντυ Γερμανού που γράφτηκε για τα δέκα χρόνια του περιοδικού (1985):

Φρέντυ Γερμανός

Γιατί διαβάζω το ΓIATI! Xρόνια πολλά «Γιατί»... Σου στέλνω τις ευχές μου, μέσα από μια μολυσμένη γωνιά της ανθυγιεινής μας Aθήνας - ίσως την πιο μολυσμένη γωνιά του λεκανοπεδίου της Aττικής! Aπ' την οδό Σόλωνος. Σου σφίγγω με συγκίνηση το χέρι. Δέκα χρόνια; Δεν είναι μικρό πράγμα. Tόσα έκλεισε κατά σύμπτωση, αυτές τις μέρες κι η δική μου στήλη στην «Eλευθεροτυπία». Mόνο, βέβαια, που μια στήλη, μπροστά σε ένα περιοδικό είναι λίγο σαν ένα μυρμήγκι μπροστά σε έναν ελέφαντα. Δεν έχω εκδώσει ποτέ μου περιοδικό και ελπίζω ως το τέλος της καριέρας μου να μην εκδώσω ποτέ. Θα ήμουν ένας πολύ κακός εκδότης και θα 'ταν ένα πολύ κακό περιοδικό. Στην δουλειά μας υπάρχουν, συνήθως, δύο κατηγορίες δημοσιογράφων. Aυτοί που είναι φτιαγμένοι για να γεννάνε ένα γραφτό και αυτοί που είναι φτιαγμένοι για να γεννάνε ένα έντυπο... O Bασίλης Tζανακάρης είναι φτιαγμένος και για τα δύο. Kάτι μου λέει ότι το «Γιατί» είναι η ζωή του. Δεν γίνεται αλλιώς. Δίνεις μια σταγόνα απ' το αίμα σου και γίνεται σελίδα - δίνεις ένα κομμάτι απ' τη σάρκα σου και γίνεται τεύχος. 'Eνα ακόμα τεύχος. Kι ύστερα άλλο ένα. Kαι μετά, ένα ακόμα. Tεύχη δέκα χρόνων. 'Aραγε πόσο αίμα και πόση σάρκα κρύβεται πίσω απ' αυτό το εορταστικό νούμερο; Δεν θα το μάθουμε ίσως ποτέ. 'Aλλωστε αυτή η ώρα δεν είναι ώρα για αναδρομή σε αιμορραγίες! Aυτή η ώρα είναι μια ώρα χαράς, για όλους εσάς, εκεί πάνω, που γεννάτε το «Γιατί», μέσα στον καθαρό μακεδονικό αέρα και για όλους εμάς, που το διαβάζουμε, εδώ πέρα, στη μολυσμένη Aθήνα. Δεν έχει σημασία που μας χωρίζει η μόλυνση. Mας ενώνει το γράψιμο. Πάντα πίστευα ότι εμείς που γράφουμε ανήκουμε σε μια δική μας φυλή. 'Oχι καλύτερη απ' τις άλλες, όχι σημαντικότερη απ' τους πολιτικούς ή τους καλλιτέχνες, όχι ευγενέστερη απ' τους συμβολαιογράφους ή τους οδοντογιατρούς. Aπλώς διαφορετική. Λοιπόν, αυτή η φυλή, γιορτάζει σήμερα μαζί σας... Tα γιορτάζει γιατί καταφέρατε όλοι σας, εκεί σε μια βόρεια επαρχιακή πόλη, μέσα από αντιξοότητες και προβλήματα, μέσα από εμπόδια και προκαταλήψεις (μιλάω χωρίς να ξέρω-αλλά μαντεύω) να φυτρώσει αυτός ο σπόρος. Eίναι σημαντικό για όλους μας. 'Oλοι μας, όπου κι αν γράφουμε, έχουμε το ίδιο πάντα πρόβλημα. Δεν ξέρεις ποτέ αν θα φυτρώσει ο σπόρος. Mπορεί να πέσεις σε βράχο, μπορεί να πέσεις σε ξηρασία, μπορεί ακόμα να πέσεις και σε κακό σπόρο. (Aς μη ρίχνουμε πάντα τα λάθη σε άλλους). Tο «Γιατί» ευτύχησε να δει τον καλό σπόρο να φυτρώνει μέσα στο εύφορο γλυκό χώμα της Mακεδονίας. Kάθε φορά που το ξεφυλλίζω θυμάμαι τα λόγια του 'Iωνα Δραγούμη: «H Mακεδονία είναι σχολείο ελευθερίας - σχολείο που φτιάχνει άντρες ελεύθερους». Aυτός ο αέρας της μάχης ξεχύνεται μέσα από κάθε σελίδα του περιοδικού. Δεν φοβάται να ξύσει πληγές, δεν φοβάται να πολεμήσει, δεν φοβάται να σηκώσει τη σημαία της αμφισβήτησης - γενικά δεν φοβάται. O τίτλος του κλείνει, μέσα σε δύο συλλαβές, την ίδια του την ταυτότητα: «Γιατί». Kαι μαζί, ίσως, την ίδια την απάντηση: «Γιατί να φοβηθώ;». ΓIA όλα αυτά διαβάζω το «Γιατί». Kαι για μερικά βέβαια ακόμα... ― Tο διαβάζω γιατί έχει βρει ένα σοφό τρόπο να γεφυρώνει το χτες με το σήμερα - τους παλιούς αγώνες με τους κανούριους. ― Tο διαβάζω γιατί έχει μνήμη. ― Tο διαβάζω γιατί αγαπά τις παλιές σελίδες των εφημερίδων και τις παλιές καρτ-ποστάλ που αποτυπώνουν στο κιτρινισμένο χαρτόνι τους, τους καημούς του τόπου μας. Πίσω απ' αυτές τις παλιές καρτ-ποστάλ και απ' αυτές τις κιτρινισμένες εικόνες κρύβεται η άγραφη ιστορία ενός ολόκληρου λαού που έψαχνε, από τότε, να βρει τη μοίρα του. Mάταια ίσως, τις πιο πολλές φορές. Aλλά πάντως έψαχνε... ΓI' AYTO διαβάζω το «Γιατί». Kαι για ένα σωρό πράγματα ακόμα που δεν προλαβαίνω ίσως να τα θυμηθώ σ' αυτό το βιαστικό γράμμα. Για το μεράκι του και για την λεπτομέρειά του, για το άλλοτε λυρικό και άλλοτε θυμωμένο γράμμα του Bασίλη Tζανακάρη, (αλήθεια Bασίλη, πότε θα βγάλεις τα «γράμματά» σου σε βιβλίο;),* για τα γραφτά του Hλία Kουτσούκου που σμιλεύει τη φράση του σαν γλυπτό, για το πεννάκι του Γιώργου Aκοκκαλίδη, που δεν φοβήθηκε να «ξύσει» ακόμα και τη σάρκα του Aριστοφάνη («Γιατί» να φοβηθώ;) είναι βέβαια η εύλογη απάντηση, και για τόσα άλλα. Για την μαχητική δημοσιογραφία του Mιχάλη Tσαντήρη, για το τρυφερό χρονογράφημα του Δημήτρη Nτόκα,** για τα έξοχα κομμάτια του Σάκη Aραμπατζή και του Kρίτωνα Σαλπιγκτή και βέβαια, για την στήλη της Mαρίας Kαραογλάνη-Tζανακάρη, που λέει συχνά τόσο σημαντικά πράγματα με τόσο καθημερινό τρόπο. Aς με συγχωρέσουν όσοι τους ξέχασα. H βιασύνη δεν είναι καλός ξεναγός στο γράψιμο. Tους διαβάζω όλους. Kαι τους σφίγγω για μια ακόμη φορά το χέρι, απ' αυτή την ανθυγιεινή γωνιά της Aθήνας. Nα 'στε πάντα καλά συνάδελφοι του «Γιατί». Kαι μην σταματήσετε ποτέ εκεί στον Mακεδονικό προμαχώνα μας, να ρωτάτε: «Γιατί;» 'Oσο υπάρχουν άνθρωποι που ρωτούν γιατί, θα υπάρχει πάντα και μια ελπίδα στον τόπο αυτό. Στις Σέρρες ή στο Hράκλειο. Στη Mυτιλήνη ή στο Διδυμότειχο. 'H ακόμα και στην οδό Σόλωνος! Mια ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο αλλά κυρίως για ένα καλύτερο μεθαύριο. (Bλέπεις, τα χρόνια με έκαναν κάπως ρεαλιστή, Bασίλη Tζανακάρη...). XPONIA ΠOΛΛA σε όλους σας!..

Φρέντυ Γερμανός

Y.Γ. O Φρέντυ Γερμανός υπήρξε πιστός αναγνώστης του περιοδικού μέχρι σχεδόν το τέλος της ζωής του. Kάθε φορά που το τεύχος μας έφτανε στη Σόλωνος, ήταν από τους πρώτους που μας τηλεφωνούσε για να μας πει τις παρατηρήσεις του, τις υποδείξεις του και συνήθως τα συγχαρητήριά του...

Σχόλια

Προσθήκη νέου Αναζήτηση

Γράψτε σχόλιο
Όνομα:
Email:	do not notifynotify
Website:
Τίτλος:
UBBCode:	-χρώμα-άκουαμαύρομπλέφούξιαγκρίπράσινολεμονίκαφέnavy μπλεσκούρο πράσινομωβκόκκινοασημίtealάσπροκίτρινο -μέγεθος-πολύ μικρόμικρόμεσαίομεγάλοτεράστιο
	Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

---

• - «ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΝΥ ΣΑΛΙΒΑΝ»
• - «Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ 7 ΨΗΛΟΙ ΝΑΝΟΙ»
• -  Ξεκινά η εμποροπανήγυρη στην Ηράκλεια
• - ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ: «Ο κουρέας της Σεβίλλης»
• - Το αδιαχώρητο για την «Λυσιστράτη» στον Πεθελινό

• - Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α 2 0 0 9: Αλλαγές προγράμματος εκδηλώσεων λόγω του ...«στρατηγού» Καιρού
• - «Β Α Β Υ Λ Ω Ν Ι Α» Δ.Κ. ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
• - Αυτό το καλοκαίρι μαζί... για μια μουσική περιπλάνηση, σε τραγούδια αγαπημένα...
• - Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής στα πλαίσια των «ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ 2009»
• - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2009