Με τους εν εγκληματι αδελφούς αυτού

«Έσωσε τη δημοκρατία στη Χιλή. Είμαι βαθιά λυπημένη (για τον θάνατό του)». (Μ. Θάτσερ -πρώην πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας και πολλούς και διαχρονικώς εμπνέουσα με την πολιτική της)

Με τους εν εγκληματι αδελφούς αυτού

Επί τη χθεσινή -μαύρη- επετείω θανάτου του Δικτάτορα της Χιλής Αουγκούστο Πινοσέτ αναδημοσιεύω ένα κείμενο γραμμένο πριν από 10 χρόνια:

Του Νίκου Φαλαγκάρα [nicfalag@yahoo.gr]
Του Νίκου Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

Πλήρης ημερών και (προπαντός) ατιμώρητος εγκατέλειψε τον μάταιο αυτόν κόσμο, την προηγούμενη Κυριακή, κατά ειρωνική σύμπτωση, την ημέρα που ήταν αφιερωμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα, ένας από τους απεχθέστερους, στη σύγχρονη εποχή, δικτάτορες της Λατινικής Αμερικής και όχι μόνο, ο Αουγκούστο Πινοσέτ.

Ο άνθρωπος, που το 1973, με την αναγκαία συνεπικουρία της αμερικανικής ΣΙΑ, με το αιματηρό στρατιωτικό πραξικόπημα ανέτρεψε και δολοφόνησε τον δημοκρατικά εκλεγμένο Πρόεδρο Σαλβαδόρ Αλιέντε, για να μείνει, με τη βία και το έγκλημα, στην εξουσία μέχρι το 1990. Όλα αυτά, σε εφαρμογή και στα πλαίσια του συνωμοτικού και αποσταθεροποιητικού «Σχεδίου Κόνδωρ» για την αντιμετώπιση των αριστερών κινημάτων στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, εμπνευστής του οποίου υπήρξε ο γνωστός (και από την κυπριακή τραγωδία άλλωστε) και μη εξαιρετέος, αποκαλούμενος δε και μάγος της διπλωματίας ή αλλιώς Μετερνίχος, υπουργός εξωτερικών των Η.Π.Α. στη δεκαετία του 1970, Χένρι Κίσινγκερ. Υπό (άλλες) συνθήκες στοιχειώδους διεθνούς νομιμότητας, θα είχε ήδη παραπεμφθεί και αυτός στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και θα είχε καταδικαστεί, μαζί με κάποιους άλλους ομοίους του, ως υπαίτιος εγκλημάτων, κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθηση, κατά της ανθρωπότητας.

Χάρις στην κλονισμένη υγεία και την ηλικία του, ο δικτάτωρ, καθώς και κυρίως στην έκδηλη απροθυμία, τόσο των αρχών της Χιλής όσο και άλλων κρατών (π.χ. Μ. Βρετανία), διέφυγε μέχρι το τέλος την προσαγωγή του σε δίκη και καταδίκη ως υπεύθυνος για σωρεία παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα του. Για μία ακόμη φορά, η δικαιοσύνη υποχώρησε απέναντι στην ανώτερη ισχύ των συμφερόντων και των σκοπιμοτήτων.
Σύμφωνα με δημοσιευμένες επίσημες εκθέσεις: σύνολο νεκρών και εξαφανισθέντων 2.279, συλληφθέντων 33.221 εκ των οποίων 27.255 θεωρούνται πολιτικοί κρατούμενοι και θύματα βασανισμού, (πηγή: Γαλλικό Πρακτορείο, εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, στο φύλλο της 11-12-2006). 

Αναχώρησε λοιπόν, ο τύραννος της Χιλής, επιτέλους, για να συναντήσει τους διάφορους εν εγκλήματι δοξασθέντες αδελφούς αυτού (Καλιγούλας, Νέρων, Χίτλερ, Φράνκο και λοιπά άνθη του, αιώνιου δυστυχώς, κακού). Θα τον συνοδεύουν εκεί αιώνια, σαν τις Ερινύες, τα δάκρυα και οι κατάρες όλων αυτών που εξ αιτίας του, ποικιλότροπα επί τόσα χρόνια, υπέστησαν τα πάνδεινα στη Χιλή. Δεν αποκλείεται δε -ποιος ξέρει;- εκεί έστω, να αντιμετωπίσει τελικά την αδέκαστη κρίση της Νεμέσεως.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο στη Χιλή όσο και στη Λατινική Αμερική γενικότερα, τα τελευταία χρόνια, ένας δροσερός άνεμος δημοκρατικής αναγέννησης άρχισε να πνέει, που στο διάβα του παρασέρνει και ενταφιάζει τα φαντάσματα της αποικιοκρατίας και της φασιστικής στρατοκρατίας.

Εξέλιξη που αφεύκτως ταράζει τον, μέχρι πρόσφατα ήσυχο, ύπνο της αυτοκρατορίας.
Στην προκειμένη περίπτωση, πάντως, είναι περισσότερο από βέβαιο ότι ούτε ο νεκρός, ούτε φυσικά και τα έργα (κακουργίες) αυτού δεδικαίωνται. Τέτοια κατάφωρη και ιερόσυλη αδικία δεν θα την άντεχε ούτε ο Θεός, αλλά ούτε ακόμη και ο ίδιος ο διάβολος, παρά τη στενή σχέση του με τον εκδημήσαντα…

ΝΙΚΟΣ ΕΠΑΜ. ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ
12/12/2006