ΥΜΑΘ Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά: Η διαφύλαξη της μνήμης του μαρτυρίου των Ελλήνων του Πόντου, είναι το ελάχιστο εθνικό μας χρέος.

ΥΜΑΘ Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά: Η διαφύλαξη της μνήμης του μαρτυρίου των Ελλήνων του Πόντου, είναι το ελάχιστο εθνικό μας χρέος.

Η Υφυπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης (Μακεδονίας – Θράκης) κυρία Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά, αφού υποδέχτηκε την Παρασκευή 18 Μαρτίου 2016, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, τον συνόδευσε στην παρουσίαση του Πολιτικού Αρχείου των Ελλήνων του Πόντου από την Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης. Μετά το τέλος της παρουσίασης, η Υφυπουργός έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με το Πολιτικό Αρχείο:

Η διαφύλαξη της μνήμης του μαρτυρίου των Ελλήνων του Πόντου, είναι στοιχείο της ιστορικής μας συνείδησης και ελάχιστο εθνικό μας χρέος. Συγχαίρω την Εύξεινο λέσχη για την πρωτοβουλία της δημιουργίας του Αρχείου, που διαφυλάσσει την ιστορική μνήμη και πραγματικότητα και για την εξαιρετική δουλειά που έχει κάνει με αυτό το σκοπό. Δεν πρόκειται για ένα απλό συνηθισμένο αρχείο. Είναι μια κιβωτός της ιστορικής μας διαδρομής και μνήμης. Είναι η καταγραφή του πόνου, του ξεριζωμού, του θανάτου, που υπέστησαν οι Έλληνες του Πόντου. Που γενοκτονήθηκαν, πέφτοντας θύματα του ακραίου εθνικισμού των νεοτούρκων.
18-3-2016a 410Το μήνυμά μας προς τη γείτονα Τουρκία, όπως τόνισε και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, είναι όχι ένα μήνυμα εκδίκησης, αλλά ειρηνικής συνύπαρξης και αλληλοσεβασμού. Είναι η αποδοχή της ιστορικής αλήθειας, που καταδεικνύει το μέλλον που πρέπει να αποφεύγουμε. Η πλήρης αποδοχή και ανάδειξή του, θα αποτελέσει ένα είδος έμπρακτης συγνώμης, μαζί με την οφειλόμενη ανάληψη των ευθυνών έναντι της Ελλάδας και της Ιστορίας της.
Οι Έλληνες είμαστε ένας λαός που τολμήσαμε να εξαπλωθούμε και να ριζώσουμε ειρηνικά στα πέρατα του κόσμου. Ξεριζωθήκαμε όμως βάναυσα και οδηγήκαμε πολλές φορές στο δρόμο της προσφυγιάς. Οι πληγές των Ποντίων από τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες,  που αθροίστηκαν στις πληγές των Μικρασιατών, των Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας, του Πόντου, των Βορειοηπειρωτών, της Πόλης, των Ελλήνων της Ίμβρου και της Τενέδου, όλες αυτές οι πληγές δεν έχουν κλείσει ακόμη. Είναι ανοιχτές και μας υπενθυμίζουν την ευθύνη, που πάντοτε αναλάμβανε ο ελληνικός λαός, απέναντι στον Άνθρωπο. Όπως κάνουμε και σήμερα.