«Ακόμα ένα βήμα» η νέα ποιητική συλλογή του Κώστα Καλαποδά

η νέα ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Καλοποδά αφιερωμένη «Σ' αυτούς που θέλουν και ξέρουν ν' αγαπούν. Και να ονειρεύονται. Ξύπνιοι. Με την καρδιά»

«Ακόμα ένα βήμα» η νέα ποιητική συλλογή του Κώστα Καλαποδά

Στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών και ο Σύλλογος Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Σερρών παρουσιάστηκε η νέα ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Καλοποδά: «Ακόμα ένα βήμα».

Κωνσταντίνος Καλαποδάς

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο «Γεώργιος Καφταντζής» της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Σερρών την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2019

Για τα ποιήματα του Κώστα Καλοποδά μίλησαν οι Νίκος Φαλαγκάρας (Δικηγόρος & αρθρογράφος) και Τάσος Σταμπούλογλου, ποιητής, ενώ συντονίστρια της εκδήλωσης ήταν η Έφη Τζούρη, εκπαιδευτικός.

Οι ομιλητές τόνισαν τον λιτό και απέριττο λόγο του ποιητή καθώς και την μικρή έκταση των ποιημάτων του, τα οποία διακρίνονται από μια προσωπική αναφορά.

Στην εισήγησή του ο Νίκος Φαλαγκάρας  αναλύοντας την ποίηση του Κώστα Καλαποδά είπε:

Η ποιητική συλλογή του Κώστα Καλοποδά έχει τον τίτλο «Ακόµα ένα βήµα» και είναι αυτοέκδοση. Να σηµειώσω εδώ µετά λύπης µου ότι στις µέρες µας το δυσκολότερο πράγµα δεν είναι να γράψει κανείς κάτι, καλό ή λιγότερο καλό, αυτό θα κριθεί, αλλά να το εκδώσει. Ιδίως όταν ζει και δηµιουργεί στην επαρχία, µακριά από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Ή να ξοδέψει, αν έχει, από την τσέπη του, δηλαδή να αγοράσει τον πνευµατικό του κόπο, ή να κρατήσει στο συρτάρι το έργο του, δηλαδή να το ενταφιάσει.

Η συλλογή αυτή αποτελείται από 36 ολιγόστιχα ποιήµατα.

Κανένα δεν ξεπερνάει τους 11, αν µέτρησα σωστά, στίχους. Πρέπει να πω στο σηµείο αυτό ότι και προσωπικά προτιµώ το ολιγόστιχο ποίηµα. Όχι επειδή τάχα είναι εύκολο στη (ο ποιητής γραφή µέσα σε λίγες µόνο λέξεις κατορθώνει να συµπυκνώσει τον λόγο του, οτιδήποτε κι αν κοµίζει στην ανάγνωση), αντιθέτως, µπορεί αυτό να συνιστά µια δυσκολία στον αναγνώστη για να το «ξεκλειδώσει».

Ένα ακόµα στοιχείο που εµπλουτίζει την εν λόγω ποιητική συλλογή είναι η αρµονική ενσωµάτωση σ’ αυτήν µερικών πινάκων του σπουδαίου συντοπίτη µας ζωγράφου Χριστόφορου Μελίδη.
Ποιητής και ζωγράφος εν προκειµένω συλλειτουργούν, όπως πολύ εύστοχα σηµειώνει στο σύντοµο προλογικό του σηµείωµα ο ποιητής.

Το πρώτο ποίηµα έχει τον ίδιο τίτλο µε αυτόν της συλλογής.

Ένα βήµα κάνει λοιπόν ο ποιητής βγαίνοντας από τη φυλακή τη σιωπής, που τη σπάει µιλώντας κι ελπίζοντας.

Επιτρέψτε µου να το διαβάσω ολόκληρο:

Ακόµα ένα και ελεύθερος.
Ακόµα ένα βήµα και βγαίνω
Από τη φυλακή της σιωπής.
Γι’ αυτό άσε µε να ελπίζω,
Χρώµατα ν’ αγγίζω αγάπης
Γι’ αυτό άσε µε να ελπίζω,
Τους πόνους να ξορκίζω µ’ ένα χαµόγελο
Και να ζωγραφίζω αστέρια και φεγγάρια.
Και συνεχίζει, εν είδει δηµόσιας εκ βαθέων εξοµολόγησης, προσφεύγοντας ακόµα και σε µαθηµατικές πράξεις. Να πολλαπλασιάζει την αγάπη και να διαιρεί τις πληγές. Να δηµιουργεί και να αισιοδοξεί. Αναφορά στα µαθηµατικά θα βρούµε και στο τελευταίο ποίηµα της συλλογής µέσω του οποίου ο ποιητής εκφράζει το ερωτικό στοιχείο.

Ακολουθούν ποιήµατα που επίσης αποκαλύπτουν ποικίλα συναισθήµατα, βιώµατα, µνήµες του ποιητή. Πολλά τα θέµατα που πραγµατεύεται.

Ιδού µια µικρή περιήγηση:

η ποίηση, τα τρένα που πρέπει να τρέξεις για να προλάβεις το ταξίδι. Η αναζήτηση της φιλίας, το κλειστό πια βιβλιοπωλείο αλλά και η µυρωδιά του χαρτιού, το φάσµα της ανεργίας, η αναµέτρηση µε τα λάθη και οι επιλογές στη ζωή. Η θάλασσα, ο χρωµατισµός του χρόνου και του χώρου, του µέσα κόσµου, το τραγούδι του έρωτα. Το εσαεί παιδί, οι στιγµές δυσθυµίας, η εικόνα της µάνας. Αφήνει πίσω τα δύσκολα του παρελθόντος και κρατάει µονάχα τις παιδικές αναµνήσεις.

Συγκινητικό το ποίηµα µε τον τίτλο ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ, αφιερωµένο στη µνήµη του φίλου του ζωγράφου Νίκου Γεωργιάδη.

Η συγκίνηση που αποπνέει η συλλογή συνδέεται µε την ευχαρίστηση του αναγνώστη, γιατί έτσι συν-αισθάνεται και συµµετέχει στις σκέψεις και τα αισθήµατα του ποιητή. Η αποτελεσµατικότητα του ποιητικού λόγου γίνεται γνωστική και συναισθηµατική απόλαυση που µετατρέπει «το ίδιον» σε «οικεία» υπόθεση, αλλά και «ηδονή», σύµφωνα µε τον Αριστοτέλη.

Ο εκ ων ομιλητών Τάσος Σταμπούλογλου

Η πυκνότητα του ποιητικού λόγου καταδεικνύεται έτσι ίσως η µόνη δυνατή να αποµονώσει σκηνές της συνολικής εικόνας, να διεισδύσει στο βαθύτερο νόηµά τους και να δώσει µε τις ελάχιστες λέξεις το επιµέρους µέσα στο όλον. Ο αναγνώστης από αυτό το σηµείο προσδιορίζει τη δική του θέση στην ποιητικά ιστορηµένη εικόνα συµµετέχει, προβληµατίζεται, ερµηνεύει, πάει το ποίηµα πιο πέρα, κάνει την ποίηση τρόπο επικοινωνίας.

Η ποιητική συλλογή του Καλοποδά, θα έλεγα, δεν είναι απλώς ένα ακόµα βιβλίο µε ποιήµατα που κατακλύζουν τα βιβλιοπωλεία. Κοµίζει κάτι νέο και πολλά υποσχόµενο στον ποιητικό
λόγο ο ποίος δεν µπορεί και δεν πρέπει να µένει στα κεκτηµένα όσο πλούσια κι αν είναι αυτά.

Πιστεύω ότι µ’ αυτή τη συλλογή ο Κώστας Καλοποδάς έδειξε την τεχνική του ωριµότητα. Έτσι αρµατωµένος, επιβεβαιώνει τους στίχους του Καρυωτάκη:

Κάνε τον πόνο σου άρπα.
Και γίνε σαν αηδόνι,

και γίνε σαν λουλούδι
κάνε τον πόνο σου άρπα
και πε τονε τραγούδι.

Πιστός στην ολιγόλεκτη διατύπωση ακολουθεί τον δρόµο του ποιητικού πειραµατισµού. Η εκφραστική του ορθώνεται πάνω σε µία επιτηδευµένα απέριπη γλώσσα, απαλλαγµένη από σχήµατα
εντυπωσιασµού. Αποφθεγµατικού τύπου προσεγγίσεις απορρέουν µέσα από σπαράγµατα εικόνων και στίχων. Οι εικόνες της αναδύονται αυθόρµητα µέσα από τους στίχους.

Κατά τον Victor Shklovsky «η τέχνη υπάρχει για να επαναφέρει την αίσθηση της ζωής. Υπάρχει για να αισθανόµαστε τα πράγµατα, για να κάνει την πέτρα πέτρινη. Ο σκοπός της τέχνης είναι να αποδίδει την αίσθηση των πραγµάτων όπως συλλαµβάνονται από τις αισθήσεις και όχι όπως γνωρίζουµε ότι είναι … ».

Έτσι, στόχος της τέχνης είναι να αισθανθεί ο αναγνώστης/ακροατήριο τον ποιητή και τον τρόπο που εκείνος εκλαµβάνει τον κόσµο γύρω του.

Συνοψίζοντας, θα λέγαµε ότι οικοδοµεί τον ποιητικό του λόγο πάνω σε στέρεα θεµέλια. Με τέτοιες ποιητικές συλλογές, όπως η προκείµενη, µας κάνει να αγαπήσουµε περισσότερο την ποίηση. Και για να ολοκληρώσω την πρώτη ανάγνωση-συνοµιλία µε την ποίηση του Κώστα Καλοποδά, θα ήθελα να του ευχηθώ να συνεχίσει να βαδίζει τον δρόµο της ποίησης µε σταθερή πυξίδα το ποιητικό αίσθηµα, αποδίδοντας την αλήθεια του µε το φως της ψυχής, και να γράφει ποιήµατα αφιερωµένα:

«Σ’ αυτούς που θέλουν και ξέρουν ν’ αγαπούν. Και να ονειρεύονται. Ξύπνιοι. Με την καρδιά».

Κι άλλα βήµατα λοιπόν εύχοµαι στο µέλλον.

Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών. και την τίμησαν με την παρουσία τους η πρώην βουλευτής Σερρών Αφροδίτη Σταμπουλή, η αντιδήμαρχος Κοινωνικής Μέριμνας Ελευθερία Πάνου οι Δημοτικοί Σύμβουλοι Αριάδνη Παπαφωτίου και Παρθένα Χαραλαμπίδου, ο συγγραφέας Βασίλης Τζανακάρης και πολλοί συμπολίτες φίλοι της ποίησης.

Κωνσταντίνος Καλαποδάς

Ο Κωνσταντίνος Καλοποδάς γεννήθηκε και ζει στις Σέρρες. Αυτό είναι το έκτο του βιβλίο.

Έργα του ίδιου είναι:

  • » Ευαίσθητη καρδιά – ποιήματα 1999
  • » Η αγάπη τα πάντα νικάει – ποιήματα 2000
  • » Όνειρο ζωής – ποιήματα 2004
  • » Στα πατάρια του χρόνου – ποιήματα 2008 (έκδοση περιοδικού «Γιατί»)
  • » Θυρωρός χρόνος – ποιήματα 2013