«Άλλον δεν έχω», της Αννας Στεφούλη: Ενα ταξίδι στον 20ο αιώνα με αρχή και τέλος τη Τζουμαγιά

«Άλλον δεν έχω», της Αννας Στεφούλη: Ενα ταξίδι στον 20ο αιώνα με αρχή και τέλος τη Τζουμαγιά

Μια πρωτότυπη παρουσίαση βιβλίου βίωσαν όσοι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και βρέθηκαν το βράδυ του Σαββάτου 9/12 στον όροφο του καφέ Vinguera (πρώην Γκρέκο) στην πλατεία «Μποέμ» στο κέντρο της πόλης των Σερρών.

Η Αννα Στεφούλη παρουσίασε το νέο της μυθιστόρημα «Άλλον δεν έχω», με την… «προβοκατόρικη» συμβολή του συγγραφέα Βασίλη Τζανακάρη, που με τις ερωτήσεις και τις «απορίες» του «έμπασε» τους ακροατές στην «Οδύσσεια» του ήρωα του βιβλίου.

Ο Ανέστης Λαερτιάδης, Πρόσφυγας απ’ την Προποντίδα, καταλήγει με τους γονείς του στην περιοχή της Τζουμαγιάς, εκεί  στα γυμνασιακά του χρόνια αφυπνίζεται πολιτικά και κοινωνικά.

Η ζωή του Ανέστη διαγράφει έναν κύκλο, καθώς ο ήρωας ξεκινά και καταλήγει, μετά από πολυετείς περιπλανήσεις, στις οποίες τον υποχρεώνει η πολυτάραχη ιστορία της πατρίδας μας, -είτε ως αντάρτη είτε ως εξόριστο ή κυνηγημένο- ανά την Ελλάδα, στο μέρος από το οποίο ξεκίνησε: την Τζουμαγιά.

Η άνοδος του φασισμού στην Ευρώπη και στη χώρα, στη συνέχεια ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος και η γερμανοϊταλική κατοχή τον βρίσκουν δάσκαλο στα Πιέρια. Εντάσσεται στο ΕΑΜ και αγωνίζεται με τους αντάρτες της Δ. Μακεδονίας εναντίον του κατακτητή. Εξορίζεται στη Γυάρο.

Μετά από χρόνια αποφυλακίζεται και τοποθετείται δυσμενώς  στο Καστελόριζο. Εκεί, συλλαμβάνεται τους πρώτους μήνες της χούντας, βασανίζεται στη Μουμπουλίνας και μένει σε κώμα για καιρό.

Στο τέλος της ζωής του επιστρέφει στο χωριό του στις Σέρρες όπου και πεθαίνει.

Οι συχνές αναφορές στην Τζουμαγιά προδίδουν την αγάπη που νιώθει η συγγραφέας -σαν το alter ego του ήρωα – για τον τόπο στον οποίο εργάστηκε διαπαιδαγωγώντας νέους στα χωριά Κοίμηση και Κουμαριά της Ηράκλειας.

(σ.σ. χαρακτηριστική η αναφορά της, στο τέλος της παρουσίασης, ότι το… μισό βιβλίο γράφτηκε στην καθημερινή της διαδρομή, Θεσσαλονίκη-Σέρρες-Κοιμηση, με το ΚΤΕΛ, για την άσκηση των καθηκόντων της ως καθηγήτρια Γαλλικών, καθώς και στη βοήθεια που είχε από τους συναδέλφους της, αλλά και… απλούς ανθρώπους που στάθηκαν αρωγοί, στην επαναλαμβανόμενη ταξιδιωτική της “Οδύσσεια”)  

Ο Ανέστης αγάπησε πολύ τους ανθρώπους, τόσο ξεχωριστός ο καθένας ώστε άλλος, παρόμοιος, να μην υπάρχει γι’ αυτόν. Εξ ου και ο τίτλος του μυθιστορήματος. 

Ευκολοδιάβαστο παρά το όγκο και την πλοκή

Η αφήγηση της συγγραφέως ρέει και παρά την πλοκή και τον όγκο του βιβλίου (516 σελίδες) το κείμενο διαβάζεται με ευκολία. Οι διάλογοι είναι ζωντανοί και έχουν μια φυσικότητα. Χαρακτηριστική η αποτύπωση της ντοπιολαλιάς (Πιερίας) στους διαλόγους του νεαρού Παντελή με τον πρωταγωνιστή του βιβλίου.

Η συγγραφέας Αννα Στεφούλη μέσα από το βιβλίο της αποδίδει παραστατικά και πειστικά σκηνές από τον ταραχώδη βίο της πατρίδας μας στον εικοστό αιώνα.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε στους ακροατές ο δημοσιογράφος Απόστολος Λυκεσάς, ενώ την συγγραφέα προλόγισε η Δημοσιογράφος της ΕΡΤ Σερρών Δέσποινα Γιαννακίδου.

Το βιβλιοπωλείο «ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ» και οι εκδόσεις «Ταξιδευτής» είχαν την επιμέλεια της όλης εκδήλωσης.

Στο τέλος η συγγραφέας συνομίλησε με τους ακροατές και υπέγραψε αντίγραφα του βιβλίου της.

Βιογραφικά στοιχεία

Η Άννα Στεφούλη είναι καθηγήτρια ξένων γλωσσών. Μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλία, Μονπελιέ, και Αγγλία, Οξφόρδη, με αντικείμενο τη λογοτεχνία, το θέατρο και τη διδακτική των ξένων γλωσσών. Εργάσθηκε ως καθηγήτρια στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Paul Valery, Montpellier III, εκπαιδευτική σύμβουλος στο ΙSΟΝ-Στρατηγάκης και καθηγήτρια στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Συνεργάσθηκε με το περιοδικό “Εντευκτήριο”, ενώ το περιοδικό “Παρέμβαση” δημοσιεύει τακτικά διηγήματά της. Το 2004 δημοσιεύθηκε το πρώτο της μυθιστόρημα “Γερανοί πετούσανε…” από τις εκδόσεις “Ελληνικά Γράμματα”.
Γεννήθηκε στην Κοζάνη και κατοικεί στη Θεσσαλονίκη.