Αναζητείται η νέα ΚΥΑ για τη (μη) μεταφορά των σκουπιδιών της Δράμας στον ΧΥΤΑ Παλαιοκάστρου

Αναζητείται η νέα ΚΥΑ για τη (μη) μεταφορά των σκουπιδιών της Δράμας στον ΧΥΤΑ Παλαιοκάστρου

XYTA-Παλαιοκαστρο-ΣταμπουλήΔήλωση έκανε η βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ Σερρών, Αφροδίτης Σταμπουλή, για την αναμενόμενη τροποποιητική απόφαση σχετικά με τη μεταφορά των απορριμμάτων της Π.Ε. Δράμας στο ΧΥΤΑ Παλαιοκάστρου. Σε αυτή αναφέρει:

Έξι μέρες μετά τις διαβεβαιώσεις του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών, κου Λεονταρίδη, ότι η ΚΥΑ  49599/3925 (ΦΕΚ  τ. β΄  2855/23-10-2014), που προβλέπει μεταφορά των απορριμμάτων της Π.Ε. Δράμας στο ΧΥΤΑ Παλαιοκάστρου, θα τροποποιηθεί, ώστε τα απορρίμματα της Δράμας να μην καταλήγουν στο Παλαιόκαστρο, και παρά την επίμονη αναζήτηση, δεν έχει εντοπιστεί η ακυρωτική απόφαση. Δεν υπάρχει μέχρι αυτή τη στιγμή, σε κανένα από τα δύο συναρμόδια υπουργεία (Εσωτερικών και Περιβάλλοντος), κανένα απολύτως έγγραφο το οποίο να τροποποιεί με οποιοδήποτε τρόπο την υφιστάμενη ΚΥΑ, η οποία, ως εκ τούτου, παραμένει σε ισχύ. Τόσο ο Αναπληρωτής Υπουργός, κος Λεονταρίδης, όσο και οι συναρμόδιοι Υπουργοί, κοι Ντινόπουλος και Μανιάτης, οφείλουν μια εξήγηση στους Σερραίους πολίτες.

Εκκρεμεί, επίσης, και η επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ανάλυσης των στραγγισμάτων του ΧΥΤΑ Παλαιοκάστρου σχετικά με το βαθμό επικινδυνότητά τους ή μη. Τα στραγγίσματα αυτά εξακολουθούν να ρυπαίνουν έδαφος, υπέδαφος,  υπόγειους και επιφανειακούς υδροφορείς.

Η σερραϊκή κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πρόβλημα που περιπλέκεται συνεχώς. Έχουν δαπανηθεί αρκετά εκατομμύρια ευρώ για τη δημιουργία του ΧΥΤΑ Παλαιοκάστρου, με απαράδεκτες μεθοδεύσεις, οι οποίες ακόμη και αν δε θέσουν σε αμφισβήτηση την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, συνιστούν διαρκή κίνδυνο για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία.
Το πρόβλημα θα επιδεινωθεί στο έπακρο, αφού η δρομολογούμενη ως λύση για τη διαχείριση απορριμμάτων δημιουργία ΜΕΑ (Μονάδα Επεξεργασίας Αποβλήτων) δίπλα στο ΧΥΤΑ, για την οποία αποφεύγεται επιμελώς οποιαδήποτε δέσμευση ως προς τον ακριβή τρόπο επεξεργασίας που θα ακολουθηθεί, προκαλεί βάσιμους φόβους ότι η «τελική λύση» θα είναι η πιο επιβαρυντική για το περιβάλλον και η πλέον ακριβή για τους πολίτες (π.χ. καύση σύμμεικτων αποβλήτων). Περιττό, ασφαλώς, να τονίσουμε πως ο κίνδυνος μη χρηματοδότησης τέτοιων λύσεων από τα ευρωπαϊκά ταμεία είναι κάτι παραπάνω από ορατός.

Μόνο μια ολοκληρωμένη λύση με δημόσιο – δημοτικό έλεγχο (πολιτικές μείωσης του όγκου των παραγόμενων αποβλήτων, διαλογή στην πηγή, ανάκτηση υλικών, ανακύκλωση, κομποστοποίηση και ασφαλής διαχείριση των υπολειμμάτων σε χώρους που θα πληρούν όλες τις προδιαγραφές ασφάλειας) αποτελεί βιώσιμη και κοινωνικά αποδεκτή λύση.