Απόπειρα… βιασμού ή η μοιραία εξέλιξη μιας παρεξήγησης

Απόπειρα… βιασμού ή η μοιραία εξέλιξη μιας παρεξήγησης

Η ιστορία που θα παρακολουθήσουμε στη συνέχεια, είναι καθ’ όλα αληθινή και συνέβη πριν από πολλά, πολλά χρόνια σ’ ένα απομακρυσμένο χωριό της ηπειρωτικής χώρας.

Του Νίκου Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

Το όνομά του δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για την πλοκή και την εξέλιξη της ιστορίας, γι’ αυτό και το παραλείπω. Σημασία έχει το γεγονός αυτό καθ’ εαυτό και ιδίως η μοιραία κατάληξή του.

Οι πρωταγωνιστές του έχουν φύγει προ πολλού από τη ζωή πλήρεις ημερών και εμπειριών. Κι αν υποθέσουμε ότι η πράξη τους ήταν αμαρτωλή, δεδικαίωται πλέον εκεί στον Κάτω Κόσμο, όπου ισχύει ένα άλλο, διαφορετικό από το δικό μας, σύστημα νόμων και αξιών.

Ένας άντρας, λοιπόν, παντρεμένος και μια γυναίκα, επίσης παντρεμένη, είχαν συνάψει ερωτική σχέση, πράγμα καθόλου σπάνιο ή αφύσικο μεν, πλην όμως έγκλημα καθοσιώσεως για τα συντηρητικά ήθη (και την υποκρισία, θα προσθέταμε, που αυτά εκφράζουν σε μεγάλο βαθμό) μιας μικρής απομονωμένης και κλειστής  κοινωνίας.

Οι παράνομοι εραστές, ακόμη κι απ’ αυτούς που θα μπορούσαν να βρεθούν στην (ευτυχή ή τη δυστυχή, ανάλογα από οπτική βλέπει και κρίνει κανείς το ζήτημα), κρίνονται ως οι χειρότεροι κακούργοι. Έτσι και μαθευτούν τα χαϊρια τους στην ευρύτερη κοινωνία, μαύρο φίδι που τους έφαγε.

Αποσυνάγωγοι κι αποδιοπομπαίοι. Κανένα έλεος, από κανέναν. Ωστόσο ο έρωτας δεν χαμπαριάζει από τέτοια. Αγνοεί προκλητικά νόμους, ήθη κι αναστολές. Τα ισοπεδώνει όλα θα λέγαμε κι επιβάλλει τον δικό του κώδικα και νόμο. Κι ό,τι ήθελε προκύψει…

Και πράγματι, στην περίπτωσή μας, μια μέρα εκεί πάνω στο βουνό όπου βρέθηκε το παράνομο ζευγάρι, ίσως να βοήθησε και η γαλήνη του τοπίου, ανταποκρίθηκε με ευχαρίστηση, για άλλη μια φορά, στο ερωτικό κάλεσμα.. Έλα όμως που την υπέρτατα ευτυχή στιγμή της συνεύρεσης ήρθε να καταστρέψει ένα τυχαίο-ατυχές γεγονός.

Έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και πέρασε κάτω από το μονοπάτι ένας διαβάτης. Συγχωριανός. Οποία συμφορά. Η ερωμένη, στην τόσο δύσκολη θέση που βρέθηκε, σκέφτηκε ν’ αντιδράσει, έστω για να σώσει τα προσχήματα.

Κι αλίμονο, ο ίδιος ο διάολος, λες, την ορμήνεψε να διαλέξει τον χειρότερο, για την περίσταση, τρόπο. Την έβαλε να παραστήσει το θύμα. Άρχισε, λοιπόν, να φωνάζει απελπισμένα ότι πήγε να τη βιάσει ο άντρας που συναπαντήθηκε μαζί του. Και ζήτησε βοήθεια και προστασία.

Από το σημείο αυτό και μετά η υπόθεση πήρε απρόβλεπτες κι ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Ο επίδοξος… βιαστής παραδόθηκε στην κόλαση.

Στιγματίσθηκε ηθικά και κοινωνικά. Διασύρθηκε και οδηγήθηκε ενώπιον της δικαιοσύνης.

Για να πληρώσει, όπως του άξιζε, για το κρίμα του. Μα την αθώα κι ανυπεράσπιστη γυναικούλα που βρέθηκε, εντελώς τυχαία, μπροστά του;

Σταύρωσον αυτόν!

Στο δικαστήριο μάλιστα προσήλθαν, σαν έτοιμοι από καιρό, λόγων προσωπικών διαφορών, μάρτυρες κατηγορίας, συγχωριανοί, που ζωγράφισαν την προσωπικότητα του δράστη με τα μελανότερα χρώματα.

Το δικαστήριο, βασισμένο κυρίως στη δική τους μαρτυρία-καταπέλτη, βρήκε ένοχο τον κατηγορούμενο, αφού οι ισχυρισμοί του δεν κατάφεραν να το πείσουν ότι είναι αθώος. Ή, το πολύ πολύ να ήταν ένας κοινός μοιχός, αν δεν γινόταν δεκτό ότι εκεί στο βουνό η συνάντηση ήταν τυχαία και αθώα. Όχι δα και βιαστής. Πλην επί ματαίω, κανείς δεν τον πίστεψε.

Ο παραλίγο… βιαστής καταδικάστηκε για απόπειρα βιασμού σε ποινή φυλάκισης την οποία υπηρέτησε σε διάφορες φυλακές της χώρας.

Έτσι, πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του με το δίκαιο παράπονο ότι πλήρωσε άδικα και βαριά μια κλασική ερωτική περιπέτεια. Κι ας ήξεραν οι περισσότεροι συγχωριανοί ότι μονάχα αυτή ήταν η… αμαρτία του.

Η ειρωνεία του πράγματος εν προκειμένω είναι ότι ο συγχωριανός που τυχαία πέρασε από τον τόπο του… εγκλήματος δεν είχε δει καν το παράνομο ζευγάρι.

Και, φυσικά, δεν θα γινόταν απολύτως τίποτα απ’ όσα δραματικά ακολούθησαν, αν η… παθούσα δεν είχε πιστέψει πάνω στον πανικό της ότι τους είδε, και γι’ αυτό έκρινε σκόπιμο ότι η καλύτερη άμυνα ήταν η επίκληση βοήθειας για να σωθεί από τον βέβαιο κι αναπόφευκτο βιασμό.

Η πλάνη και η ταραχή της έδωσαν δραματικές διαστάσεις σ’ ένα  γεγονός που αλλιώς θα είχε περάσει απαρατήρητο.

Αλλά είπαμε, ο θέμα είναι να μη στραβώσει ο διάολος το ποδάρι του…

ΝΙΚΟΣ ΕΠ. ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ (nicfalag@yahoo.gr)

23/01/2018