Άραγε θέλουν να δικάσουν?

Άραγε θέλουν να δικάσουν?
Του Στέλιου Ρακιτζή

Με τόσα σκάνδαλα που στοιχειώνουν την πολιτική ιστορία της χώρας και άλλα τόσα να βαραίνουν την σημερινή πολιτική σκηνή, ζητούμενο είναι η στάση της Δικαιοσύνης και αν τελικά θέλει να δικάσει ή να μεταβιβάσει τις όζουσες υποθέσεις σκανδάλων, μικρών και μεγάλων, στις …καλένδες και στην παραγραφή.

Αν δούμε με μια δεύτερη ματιά την πιστή απομαγνητοφώνηση των δηλώσεων, δίκη αρχηγού κόμματος, του πρώην, πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, μαζί με την ομιλία του στη Βουλή, αποκαλύπτει πέρα του ακροδεξιού, με εμφανές το μίσος, ρεβανσισμού, μια χαρακτηριστική βεβαιότητα που ξεφεύγει της απλής δημιουργίας εντυπώσεων, αφού αυτοπροσδιορίστηκε ως ο άρχων φύλακας της Αστικής Δημοκρατίας!!!.

Ότι θα δικάσει τον εκλεγμένο πρωθυπουργό Τσίπρα, στον οποίο ως εμπαθής αρνήθηκε να παραδώσει τα κλειδιά του Μαξίμου και πως θα τον καταδικάσει!!!. Μαζί και η μήνυση, μεταξύ άλλων, κατά της εισαγγελέως διαφθοράς κα Τουλουπάκη που είχε επελέγη στη θέση της επικεφαλής της Εισαγγελίας Διαφθοράς με συντριπτική πλειοψηφία, δέκα προς μία, από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, επιφυλάσσοντας για αργότερα το αίτημα εξαίρεσης της, όπως προϊδέασε ο πρωην υπουργός Δικαιοσύνης κ Χαράλαμπος Αθανασίου.

Αυτή η στάση του κ Σαμαρά, που θέλει από κατηγορούμενος, κατηγορούμενους ως συνωμότες συμμορίτες να κατασκευάσει, δεν μπορεί από μόνη της να σταθεί, πόσο μάλλον δικαστικά, αν δεν έχει την στήριξη μιας, συγκεκριμένων ιδεοληψιών, δικαστικής σέχτας που αντιλαμβάνεται την Δικαιοσύνη ως θεματοφύλακα της ιδιοκτησιακής αντίληψης που έχει για το Κράτος συγκεκριμένη πολιτικοοικονομική ελίτ.

Δικαιολογημένος λοιπόν από κάθε άποψη και ο τίτλος για επικείμενο δικαστικό πραξικόπημα, της εφημερίδας «Νέα Σελίδα», με σκοπό να μπλοκαριστεί η έρευνα και να αφαιρεθεί η δικογραφία από τους εισαγγελείς διαφθοράς, με την παράλληλη ανοίκεια επίθεση που δέχθηκαν η κα Τουλουπάκη και οι συνεργάτες της Νιζούρας και Μανώλης.

Δυστυχώς για κάποιους δικαστικούς, «πρόθυμους» να μαζέψουν υπογραφές για να αφαιρεθεί η δικογραφία από τους εισαγγελείς διαφθοράς, ώστε να βγούνε λευκές περιστερές όλοι εκείνοι που εν γνώση τους ή εν αγνοία τους αλλά με κοινό παρονομαστή την πολιτική κατ΄ ελάχιστο ευθύνη, ζημίωσαν το ελληνικό δημόσιο με δεκάδες δις ευρώ, εξαιτίας του Αμερικανού πρέσβη, άνοιξε ξανά η συζήτηση, για την έρευνα του FBI.

Έχει σημασία η γνώμη της έγκριτης συναδέλφου Γιάννας Παπαδάκου, με μακρά, ευδόκιμη θητεία στο δικαστικό ρεπορτάζ. Η πολύ καλή συνάδελφος, επικαλέστηκε το επίσημο έγγραφο της αμερικάνικης υπηρεσίας, μαζί με το αντίστοιχο διαβιβαστικό έγγραφο του υπουργείου Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών, με την επίσημη μετάφραση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, στο οποίο υπάρχει ρητή αναφορά, στους επτά εκ των δέκα πολιτικών, που έχουν παραπεμφθεί στη Επιτροπή Προκαταρκτικής Εξέτασης, της Βουλής. Οι υπόλοιποι τρεις (Σαμαράς, Πικραμένος, Βενιζέλος) προέκυψαν, όπως ανέφερε η συνάδελφος, από τις καταθέσεις των «προστατευόμενων» μαρτύρων, αλλά και από διασταύρωση με άλλα αποδεικτικά στοιχεία…

Παράλληλα είχαμε και άλλες δηλώσεις «Το σκάνδαλο είναι υπαρκτό και πως πρέπει να βρεθούν άμεσα οι υπεύθυνοι, με σκοπό να προχωρήσει η δικαστική διαδικασία, προκειμένου να αποφευχθεί μια κοινωνική έκρηξη”.», είπε ο Κ. Μίχαλος ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου και αναπληρωτής πρόεδρος των Ευρωεπιμελητηρίων.  «Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Έχουμε να κάνουμε με ένα σκάνδαλο ή όχι; Η απάντηση είναι ναι», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Μίχαλος σε συνέντευξή του στη EURACTIV, εξηγώντας ότι «πρόκειται για ένα εισαγόμενο σκάνδαλο». Πρόσθεσε, ακόμη, ότι «…το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης, η αμερικανική κυβέρνηση και το FBI ανακάλυψαν τη θυγατρική εταιρεία μέσω μιας σειράς αδικημάτων». Ο κ. Μίχαλος προειδοποιεί για ενδεχόμενη «κοινωνική κατακραυγή», και ανέφερε ότι οι πολίτες είναι εξαιρετικά θυμωμένοι γιατί ολα αυτά συνέβησαν την περίοδο 2010-2014.

Λοιπόν είναι καιρός, όχι πως δεν ήταν και πριν, η Δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος του ρόλου που της αποδίδει το Σύνταγμα της Ελλάδας, να δικάσει τις υποθέσεις που ευθύνονται για την πτώχευση της χώρας και όχι να μετατρέπεται στην συνδικαλιστική παράταξη ενός κόμματος που ανεύθυνα κυβέρνησε και κατέστρεψε την χώρα, κατ΄ ελάχιστον λόγω της πολιτικής ανεπάρκειας και γιαλαντζί κουτσαβακισμού.