Άβυσσος η ψυχή των κυβερνώντων και το μεγαλείο του δασκάλου

Άβυσσος η ψυχή των κυβερνώντων και το μεγαλείο του δασκάλου

Του Νίκου Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

Καλημέρα, φίλες και φίλοι.

Παρασκευή σήμερα και το ζήτημα δεν είναι ότι φτάσαμε στην τελευταία (εργάσιμη) μέρα της βδομάδας (για πότε περνάνε οι μέρες, οι βδομάδες και τα χρόνια…), αλλά ότι διανύσαμε ήδη και τον μισό Οκτώβριο. Πόσο παραγωγικά και χρήσιμα, θα δείξει.
Κατά τα λοιπά η ζωή συνεχίζεται με τους γνωστούς (ελληνικούς) ρυθμούς.
Οι σοφοί που ανέλαβαν να μελετήσουν το -υπό κατάρρευσιν- ασφαλιστικό σύστημα δεν φαίνεται να είναι και τόσο σοφοί, αφού το πόρισμά τους, κατά τον αρμόδιο υπουργό, θα είναι απλώς… αφορμή και συζήτηση.
Δηλαδή δεν υπήρχε η αφορμή και έπρεπε να αναζητηθεί και να βρεθεί στο πρόσωπό τους; Και αφού καταλήξουν στο τρομώδες πόρισμά τους;
Ή μήπως το θέμα είναι να καταλαγιάσουν ο φόβος και η οργή;
Ή μήπως για να φανούν καλοί -ή και ευεργέτες ακόμα- οι κυβερνώντες όταν παίρνουν πίσω κάτι που οι ίδιοι εξήγγειλαν;
Άβυσσος η ψυχή τους, όπως ακριβώς η σχέση και η απόσταση μεταξύ λόγων και έργων (τους).

Για εκείνον τον Παλαιστίνιο δάσκαλο που η ισραηλινή βαραβαρότητα του έκοψε τα πόδια και το ένα χέρι, αλλά αυτός εξακολουθεί να διδάσκει, εκτός από γραφή κι ανάγνωση, ψυχική δύναμη και μεγαλείο, δεν χρειάζεται να πεις τίποτα.
Μόνο να τον θαυμάσεις.