«αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ»

«αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ»

Του Νίκου Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

Καλημέρα σας, φίλοι και φίλες.

Να πρέπει τώρα, λέει, εμείς οι κοινοί θνητοί να ξεχάσουμε τη ζοφερή πραγματικότητα και να απαντήσουμε στον νέο διχασμό μ’ ένα ναι ή μ’ ένα όχι στο ψευδοερώτημα αν ο διωγμός των Ποντίων ήταν γενοκτονία ή εθνοκάθαρση.

Τη στιγμή που πανθομολογείται ότι ήταν ένα στυγερό έγκλημα, από τα μεγαλύτερα της ιστορίας.
Κι αν ο Φίλης είναι εθνικός προδότης και θα πρέπει να διωχθεί, επομένως, με τον ανττιρατσιστικό νόμο! Και να ‘χεις ανθρώπους να πνίγονται στο Αιγαίο.
Να ‘χεις τον φίλο Μοσκοβισί να σου βάζει διορία έξι ημερών για να εκπληρώσεις τα προαπαιτούμενα, αλλιώς…
Να ‘χεις υπουργούς που μιλάνε πολύ και αποδίδουν φτωχό έργο.
Να ‘χεις να πληρώσεις φόρους και λογαριασμούς και τον χειμώνα επί θύραις.
Αλλά το μείζον, το κρίσιμο, το καθοριστικό ο Φίλης και τα λεγόμενα ή γραφόμενά του. Και γιατί δεν τον απομακρύνει ο Τσίπρας, για να υπάρξει, κοντά στα άλλα, και κυβερνητική κρίση.
Όχι για το όποιο πεπραγμένο ή όχι υπουργικό του έργο, αλλά για την άλφα ή τη βήτα άποψή του.
Σουρεαλιστικό και τραγικό μαζί.
Και να ‘χεις και την αξιωματική αντιπολίτευση να έχει αναχωρήσει εκ του κόσμου τούτου μέχρι να βρει αρχηγό από τη Βαβυλώνα.

Οι δε άλλοι, οι μικρότεροι της αντιπολίτευσης, να αρκούνται σε παρεμβάσεις ρουτίνας, μόνο και μόνο για να επιβεβαιώνουν την ύπαρξή τους.
Με αυτά τα δυσμενή δεδομένα, επιτρέψτε μου, αντί άλλου τινός σχολίου, να επαναλάβω τον στίχο από το υπέροχο τραγούδι των Γκάτσου-Χατζιδάκι “Κεμάλ”: “αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ”.
Όχι επειδή έτσι είναι γραμμένο από τη μοίρα, αλλά επειδή δεν μπορούμε και δεν θέλουμε εμείς, που διυλίζομεν ον κώνωπα και καταπίνομεν την κάμηλον να κάνουμε κάτι. Κι ας είναι αυτός ο κόσμος κόλαση.

Και πάλι καλημέρα σας.
Σ’ αυτό συνηγορεί άλλωστε και πάλι σήμερα ο Νοέμβρης.

https://youtu.be/T-f-vQX942I