Η δημοκρατία μας δεν εορτάζει

«Η εκδήλωση για την επέτειο Αποκατάστασης της Δημοκρατίας δεν θα πραγματοποιηθεί φέτος. Το επιβάλλει η δοκιμασία που περνά ο ελληνικός λαός. Η τιμή που ανήκει στους αντιδικτατορικούς αγωνιστές θα περιβληθεί με περισυλλογή, που μπορεί να φέρει και την αναζήτηση μιας άλλης νοηματοδότησης για τον εορτασμό της επετείου». Από την ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας.

Η δημοκρατία μας δεν εορτάζει
Του Νίκου Φαλαγκάρα [nicfalag@yahoo.gr]
Του Νίκου Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

Παλαιότερα, μερικοί «επώνυμοι» γνωστοποιούσαν με αγγελία, μέσω του τοπικού τύπου, στο ευρύτερο οικείο περιβάλλον τους, ότι δεν θα εορτάσουν την επικείμενη ονομαστική τους εορτή. Ποικίλοι οι λόγοι και βέβαια απολύτως κατανοητοί: απουσία, ασθένεια, πένθος κ.λπ.
Το θυμήθηκα αυτό διαβάζοντας την προαναφερόμενη λιτή και κατά τα φαινόμενα καθολικώς αποδεκτή ως απόφαση ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας.
Δικαιολογημένα θα πει κάποιος:

των οικιών ημών εμπιπραμένων, δεξιώσεις και πανηγύρια στους ολόφωτους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου τουλάχιστον, όπου κάποιοι, βρίσκουν τη μοναδική ευκαιρία να επιδείξουν την οικονομική και πολιτική τους ισχύ, άμα δε και ματαιοδοξία, δεν είναι απλώς περιττή πολυτέλεια και πρόκληση, αλλά πλήρης διαστροφή του νοήματος μιας επετείου –σημείου αναφοράς, όπως είναι η αποκατάσταση του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, μετά από μιαν εφτάχρονη σκοταδιστική διακυβέρνηση που ως επίλογό της είχε την κυπριακή τραγωδία. Επομένως, κανείς σώφρων δεν θα είχε διανοηθεί να αναλάβει την υπεράσπισή τους.
Προχωρώντας, εν τούτοις, σε μια δεύτερη «ανάγνωση» αυτής της σεβαστής βέβαια, αλλά όχι και τόσο εύστοχης και άμοιρης περαιτέρω συνεπειών, νομίζω, απόφασης του ανώτατου πολιτειακού μας οργάνου, μπορούμε να εντοπίσουμε την αιτιολόγησή της στα εξής:

δεν είναι μόνο ότι η Δημοκρατία μας σκέφτεται και υπολογίζει πια το κόστος ακόμα και της (με ανθρακικό ή χωρίς) πορτοκαλάδας που λογικό θα ήταν να προσφέρει, δεδομένου και του καύσωνος, στους υψηλούς προσκεκλημένους. Έχει χάσει το χαμόγελο και την αυτοπεποίθησή της. Το χειρότερο απ’ όλα, πάντως, είναι ότι πληθαίνουν τα σημάδια που δείχνουν ότι κινδυνεύει σοβαρά να χάσει, επιπλέον, και τη μνήμη της. Αυτό δηλαδή ακριβώς που ανέκαθεν και με κάθε τρόπο επιδιώκουν οι -δεδηλωμένοι ή μη- εχθροί της.
Σε μια τέτοια (απευκταία, εννοείται) περίπτωση, η Δημοκρατία μας δεν χρειάζεται καν τη μεταμεσονύκτια και άριστα οργανωμένη επέμβαση των τανκς του (κάθε) Παττακού για να καταλυθεί, αφού θα έχει ήδη αυτοχειριασθεί. 
Εν κατακλείδι, ο σεμνός και απέριττος καθιερωμένος εορτασμός, ελάχιστος φόρος τιμής προς την ίδια τη Δημοκρατία που αποκαταστάθηκε ομαλά το 1974 στον τόπο μας, για να μακροημερεύσει, ακόμα (και ιδίως θα έλεγε κανείς) σε στιγμές δεινής και πολυεπίπεδης, όπως η σημερινή, δοκιμασίας, ανταποκρίνεται σε μια αδήριτη ανάγκη:

να τονωθούν η ατομική και συλλογική μας αυτεπίγνωση και μνήμη, στοιχεία που θα μας θωρακίσουν αποτελεσματικά απέναντι στους παντοειδείς κινδύνους που μας απειλούν.

ΝΙΚΟΣ ΕΠ. ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ (nicfala@yahoo.gr)

Να τι έγραφα πριν από τέσσερα χρόνια για την επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας:20/07/2012