Εκκλησία και ΕΝΦΙΑ

Εκκλησία και ΕΝΦΙΑ

Ο ΕΝΦΙΑ θα κλείσει τα μοναστήρια στην χώρα.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.
Του Νίκου Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

Μόλις που χρειάζεται να σημειώσουμε ότι ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας φόρος που επινοήθηκε από φαεινά μυαλά και επιβλήθηκε σε μια περίοδο που η οικονομία μας άρχισε να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Κανείς δεν υποστήριξε ποτέ -δεν τόλμησε ανοιχτά τουλάχιστον- ότι είναι δίκαιος, αλλά δικαιολογήθηκε σαν μέτρο έκτακτης ανάγκης και πάντως πρόσκαιρο.

Οι δε σημερινοί κυβερνώντες ανέλαβαν, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, τη ρητή δέσμευση ότι μόλις γίνουν κυβέρνηση, ένα από τα πρώτα μέτρα που θα έπαιρναν, προκειμένου να ανακουφίσουν τους δοκιμαζόμενους πολίτες, θα ήταν η κατάργησή του. Δέσμευση που βέβαια, όπως και πολλές άλλες, δεν τηρήθηκε, γιατί είχε γραφτεί και αυτή πάνω στο νερό της αυταπάτης.

Ο ΕΝΦΙΑ λοιπόν ήρθε τελικά για να μείνει και να αφαιμάξει το ισχνό βαλάντιο των οικονομικά αδυνάτων. Δίκαιες επομένως οι αντιδράσεις, πλην  εις μάτην και φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Περιττό να σημειώσουμε ότι η υποχρέωση καταβολής του αφορά και βαρύνει κάθε ακίνητη περιουσία, επομένως και την εκκλησιαστική.
Καλώς κατά τη γνώμη μου, αφού ακόμα κι αν είχε εξαιρεθεί, κάτι τέτοιο, εκτός από άδικο, θα ήταν και μη νόμιμο. Για να μην πω σκανδαλώδες γιατί αυτή η λέξη πια, λόγω της πολλής χρήσης της, έχει αδειάσει από κάθε νόημα και μοιάζει με ανέκδοτο.
Είναι γεγονός ότι η ηγεσία της Εκκλησίας, και σήμερα και στο παρελθόν, προβάλλει αξιώσεις επί παντός που, μερικές φορές, ισοδυναμούν με προνόμια και ιδιαίτερη μεταχείριση η οποία σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται από τα πράγματα.
Στο ζήτημα του ΕΝΦΙΑ ζητεί, δια χειλέων Αρχιεπισκόπου, από την Πολιτεία να εξαιρεθεί από την υποχρέωση καταβολής του, γιατί, λέει, αλλιώς θα υπάρξει οικονομική καταστροφή, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι θα κλείσουν τα μοναστήρια.

Κανείς βέβαια, όχι μόνο για λόγους πίστεως, δεν επιθυμεί να κλείσουν τα μοναστήρια και δεν νομίζω ότι επειδή θα εκπληρώσουν μία υποχρέωση που δεν είναι πάνω από τις δυνατότητές τους θα περιέλθουν σε τόσο δραματική κατάσταση.

Όμως το σοβαρό πρόβλημα με την επιβολή και την εδραίωση ως φορολογικού μέτρου του ΕΝΦΙΑ βρίσκεται, κατά την ταπεινή μου γνώμη, σε άλλο επίπεδο.
Προτού λοιπόν ο Αρχιεπίσκοπος κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου που συνεπάγεται ο ΕΝΦΙΑ για την εκκλησιαστική -μοναστηριακή ή άλλη- ακίνητη περιουσία, μήπως θα έπρεπε να δει και την «άλλη πλευρά του φεγγαριού»;
Δηλαδή να επικεντρώσει την προσοχή του, ίσως και την αγωνία του, σε ποια κατάσταση έχει φέρει κόσμο και κοσμάκη η κρίση και τα μέτρα που συνεχώς λαμβάνονται τάχα για την αντιμετώπισή της, ενώ επιδεινώνουν παραπέρα την κρίση;
Πόσα σπίτια έχουν κλείσει;
Πόσοι άνεργοι;
Πόσοι αυτοκτόνησαν;
Πόσοι νέοι ξενιτεύτηκαν;
Θέλω να πω ότι η κρίση κατέστρεψε την κοινωνία μας συνολικά κι εμείς αρκούμαστε να βλέπουμε μόνο το δικό μας σπίτι. Και δεν σκεφτόμαστε ότι ακόμα κι αν μπορέσουμε να το σώσουμε, όταν τα γειτονικά έχουν πάρει φωτιά, έχει πια κανένα νόημα;
Και για να μην παρεξηγηθώ, με τις σκέψεις αυτές, δεν φιλοδοξώ να δώσω μαθήματα αλληλεγγύης σε κανέναν, πολλώ δε μάλλον σ’ έναν Αρχιεπίσκοπο. Απλώς από αυτούς που μιλούν εξ ονόματος του θείου θα περίμενα έναν άλλο λόγο. Πιο κοντά στους ανθρώπους και τα δεινά τους.
Όσο για τους πολιτικούς που σιγοντάρουν τους εκκλησιαστικούς ρήτορες, ακόμα και στις κακές τους στιγμές και μερικές φορές γίνονται «βασιλικώτεροι του βασιλέως» ή «προσκολλώνται», σύμφωνα με τον εύστοχο όρο που χρησιμοποίησε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Κυριάκος Μητσοτάκης στην πρόσφατη συνάντησή του με τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο, ας μου επιτραπεί να επαναλάβω τον χαρακτηρισμό τους από τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη:

υποκριτές.

Μόνο που, για να είμαστε δίκαιοι, αυτός (ο χαρακτηρισμός) πάει γάντι και στον ίδιο και στην παράταξή του που θεωρούν ότι με την ορθόδοξη πίστη έχουν περίπου ιδιοκτησιακούς δεσμούς.
Για να μην μιλήσω για δεσμούς αίματος…
 
 
ΝΙΚΟΣ ΕΠ. ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ (nicfalag@yahoo.gr)
 
27/04/2017