Ένα βήμα μπρος, δύο πίσω, περι συναινέσεως και… γκαντεμιάς!

Ένα βήμα μπρος, δύο πίσω, περι συναινέσεως και… γκαντεμιάς!

Του Νικου Επ. Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

Καλή σας ημέρα, αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι.

Παρασκευή σήμερα, που ξημέρωσε υγρή και μουντή. Του φθινοπώρου τεκμήριο. Σημασία πάντως έχει ότι τη φάγαμε κι αυτή τη βδομάδα. Μαζί και το ένα τρίτο του Οκτώβρη.

Τα πολιτικά μας πράγματα πορεύονται με τους δικούς τους ρυθμούς. Από το ένα βήμα μπρος, δύο βήματα πίσω, για να θυμηθούμε τον πρωταγωνιστή της Οκτωβριανής Επανάστασης Β. Ι. Λένιν, μέχρι το σημειωτόν (σταθερή αξία).

Κυρίαρχο ζήτημα αυτή τη στιγμή είναι τα λεγόμενα προαπαιτούμενα, ή αλλιώς οι πρώτες εξετάσεις της κυβέρνησης. Όχι μόνο απέναντι στους εταίρους και δανειστές, αλλά και στο λαό. Κι αυτός βαστάει κατάλογο (σαν εκείνο το εφιαλτικό μπλοκάκι με τα σκούρα εξώφυλλα που ξεγλιστρούσε, στα μαθητικά μας χρόνια, από την μέσα τσέπη του βλοσυρού καθηγητή) και βαθμολογεί.

Η Νέα Δημοκρατία, εν τω μεταξύ, βαίνει ολοταχώς προς εκλογήν αρχηγού. Μέχρι τότε τη βλέπω να αυτοαναλώνεται στην εσωστρέφεια, παρά τη φωνή που πάει να υψώσει. Πιο πολύ, προφανώς, για λόγους εντυπώσεων.

Οι λοιποί της ελάσσονος αντιπολιτεύσεως, ο καθένας με τον τρόπο του και για τους δικούς του λόγους, προσπαθεί να δείξει το μικρομέγαλο μπόι του. Όλοι πάντως μιλούν για συναίνεση και συνεννόηση αλλά, μόλις πάει να γίνει κάτι, ακυρώνεται. Φαίνεται ότι οι παραπάνω όροι, όσο ευχάριστα ακούγονται, άλλο τόσο αντιστρατεύονται και υπονομεύουν την αυτοσυντήρηση αυτών που ορκίζονται στο όνομά τους. Ο κ. Λεβέντης, από την άλλη, αρνήθηκε, λέει, να στεγαστεί στο γραφείο που χρησιμοποιούσε στη Βουλή ο κ. Μητσοτάκης, λόγω της παροιμιώδους γκαντεμιάς, λέει, που κουβαλάει και τα σημάδια της μένουν παντού.

Πάντως οι δικές του κατάρες κάποτε εναντίον του επίτιμου αποδείχθηκαν… αέρας κοπανιστός. Πρέπει, τελικά, να το ‘χει η κούτρα σου να κατεβάζει, όχι μόνο ψείρες, αλλά και… ευχές που να πιάνουν τόπο. Χαρίσματα είναι αυτά. Του Θεού και της φύσης.

Τέλος, στα ποδοσφαιρικά, αν και δεν είμαι ειδικός, βλέπω ότι ο γιαλός είναι θεόστραβος.