Επεσαν οι υπογραφές (ΣΔΙΤ) για τη μονάδα διαχείρισης απορριμμάτων στις Σέρρες

Επεσαν οι υπογραφές (ΣΔΙΤ) για τη μονάδα διαχείρισης απορριμμάτων στις Σέρρες

Η δεύτερη στη χώρα μας σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) στη διαχείριση των απορριμμάτων και η πρώτη που χρηματοδοτείται από το νέο ΕΣΠΑ υπεγράφη χθες στην Αθήνα. Πρόκειται για τη ΣΔΙΤ Σερρών, με συνολικό ύψος επένδυσης τα 36,2 εκατ. ευρώ και διάρκεια 27 έτη.

Το κύριο έργο που θα κατασκευάσει και θα λειτουργήσει η ανάδοχος κοινοπραξία είναι μια νέα μονάδα διαχείρισης απορριμμάτων, δυναμικότητας 63.000 τόνων ετησίως.

Η σύμβαση υπεγράφη χθες ανάμεσα στον πρόεδρο του φορέα των δήμων της περιοχής για τα απορρίμματα (ΦΟΔΣΑ) Μιχάλη Γεράνη, τον εκπρόσωπο της κοινοπραξίας Archirodon Group – Intracom – Envitec Γιώργο Θεοδωρίδη και, εκ μέρους του ελληνικού Δημοσίου, τον υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης Δημήτρη Παπαδημητρίου και τον υφυπουργό Στέργιο Πιτσιόρλα (το Δημόσιο συνυπογράφει τις ΣΔΙΤ ως εγγυητής).

Χρηματοδοτήσεις

Το έργο θα χρηματοδοτηθεί από το ΕΣΠΑ με 15,2 εκατ. ευρώ, 9,2 εκατ. ευρώ θα είναι τα ίδια κεφάλαια της κοινοπραξίας, ενώ ακόμα 11,8 εκατ. ευρώ θα προέλθουν από δανεισμό του αναδόχου από την Εθνική Τράπεζα.

Θα εξυπηρετεί τους Δήμους του ν.Σερρών και το Δήμο Κιλκίς

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΦΟΔΣΑ Κεντρικής Μακεδονίας, Μιχάλη Γερανή, η μονάδα θα κατασκευαστεί δίπλα στον σημερινό ΧΥΤΑ Σερρών και θα δέχεται απορρίμματα από τους 7 δήμους των Σερρών και τον Δήμο Κιλκίς.

Η μέγιστη δυναμικότητά του είναι 63.000 τόνοι απορριμμάτων ετησίως, με ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα τους 45.000 τόνους ετησίως.

Μέσω της μονάδας θα γίνεται ανάκτηση κατ’ ελάχιστον του 35% των ανακυκλώσιμων (χαρτί, γυαλί, μέταλλο, πλαστικό) και κατ’ ελάχιστον 65% του οργανικού για παραγωγή εδαφοβελτιωτικού κομπόστ για όλες τις γεωργικές και άλλες χρήσεις.

Το κόστος της διαχείρισης των απορριμμάτων (μεσοσταθμικά) θα είναι 57 ευρώ/τόνος.

Εργαζόμενοι

Η περίοδος κατασκευής του έργου, στην οποία εκτιμάται ότι θα απασχοληθούν 150 άτομα, είναι 22 μήνες. Στην περίοδο λειτουργίας η μονάδα θα απασχολεί 50 εργαζομένους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η σύμβαση υπεγράφη λίγες ημέρες αφού ετέθη σε κανονική λειτουργία το πρώτο ΣΔΙΤ απορριμμάτων στη χώρα μας, αυτό της Δυτικής Μακεδονίας, «απολύτως εντός χρονοδιαγράμματος και προϋπολογισμού» όπως σημειώνει το υπουργείο στην ανακοίνωσή του.

Η επιστροφή της Αρχιρόδον στην Ελλάδα

Το έργο των Σερρών επιτρέπει την επιστροφή στην ελληνική αγορά της, ελληνικών συμφερόντων, πολυεθνικής εταιρείας Αρχιρόδον, η οποία είχε βρεθεί αντιμέτωπη με τα κακώς κείμενα του Δημοσίου. Το 2006 είχε συμμετάσχει στην κατασκευή της υποθαλάσσιας αρτηρίας, έργο προϋπολογισμού 472 εκατ. ευρώ, το οποίο, τελικά, ακυρώθηκε για σειρά λόγων, μεταξύ των οποίων, η…γραφειοκρατία.

Ωστόσο, στα προβλήματα αυτά ήταν συνηθισμένοι οι τρεις ιδρυτές της Αρχιρόδον, που προήλθε από  τη συνένωση των εταιρειών Αρχιμήδης και Οδών και Οδοστρωμάτων, Κωνσταντίνος Καρπίδας, Γιάννης Ανδρόπουλος και Θεόδωρος Κωνσταντόπουλος, οι οποίοι ξεκίνησαν από το μηδέν στα τέλη της δεκαετίας του 1950.

“Αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν ξεκίνησα την καριέρα μου, είχε δημιουργηθεί μια πλειάδα εργολαβικών εταιρειών που είχαν ως αντικείμενο την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης, τότε από την Κατοχή και τον Εμφύλιο Πόλεμο, χώρας με όσα χρήματα μπορούσε να απορροφήσει η πάντοτε διχασμένη και ανοργάνωτη Ελλάδα από το σχέδιο Μάρσαλ, δηλαδή από την Αμερική.

Από το μερίδιό της η Ελλάδα έλαβε μόνο ό,τι μπορούσε να αξιοποιήσει, καθώς κονδύλια προοριζόμενα για εμάς τα οποία δεν καταφέραμε να αξιοποιήσουμε σωστά, επέστρεφαν στην Ιταλία, η οποία, με τον τρόπο αυτό, αναπτύχθηκε.

Αντίθετα, την ευκαιρία αυτή την έχασε η Ελλάδα” είχε δηλώσει, τον Απρίλιο του 2016, ο κ.Ανδρόπουλος, ετών 91, σε ειδική εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου του “Ένας αιώνας δράση”.

Ο κ. Ανδρόπουλος, που ουσιαστικά “θεμελίωσε” τον ελληνικό κατασκευαστικό κλάδο, ξεκίνησε το 1951 την πορεία του ως υπάλληλος στην εταιρεία Αρχιμήδης, η οποία το 1960 ενώθηκε με την Οδών και Οδοστρωμάτων και μετατράπηκε στην Αρχιρόδον (Archir και Odon).

Ο “γάμος” αυτός υπήρξε απαραίτητος προκειμένου οι δύο εταιρείες ως κοινοπραξία να αναλάβουν το πρώτο τους έργο στο εξωτερικό, το λιμάνι της Βεγγάζης, που είχε καταστραφεί ολοσχερώς κατά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο. To έργο αυτό υπήρξε η αρχή της διεθνοποίησης της δραστηριότητας της Archirodon, της οποίας το δεύτερο μεγάλο project στο εξωτερικό ήταν το λιμάνι της Βηρυτού.

Τέλη 1965 θα ακολουθήσει το έργο της επέκτασης του λιμανιού της Τζέντας, που ήταν τότε το κυριότερο λιμάνι της Σαουδικής Αραβίας, αποτελώντας και την αφορμή της ίδρυσης της Αρχιρόδον.

  –

Ακολούθησε ο πόλεμος των έξι ημερών μεταξύ Ισραήλ και Αιγύπτου και οι πετρελαϊκές κρίσεις, που επηρέασαν τη δραστηριότητα της Αρχιρόδον στη Μέση Ανατολή, η οποία όμως δεν έπαψε να αναζητά νέα έργα μεταξύ των οποίων στο Νταμάμ και τη Σάρζα.

Τέλη του 1960 ο κ. Ανδρόπουλος με την οικογένειά του βρισκόταν μεταξύ Τζέντας, Ριάντε, Νταμάμ, Βηρυτού και Αθήνας, όπου στην οδό Αμαλίας 42 βρισκόταν η έδρα της Αρχιρόδον. Τότε η εταιρεία θα επεκταθεί περαιτέρω στο εξωτερικό, σε Μονακό και Άπω Ανατολή, διαθέτοντας συνολικά τριάντα θυγατρικές σε Ελλάδα και εξωτερικό.

“Τα γραφεία του ομίλου είναι εγκατεστημένα στην Αθήνα από το 1967 έως σήμερα και τα έξοδα λειτουργίας τους καλύπτονται από εισαγόμενο συνάλλαγμα.

Μέχρι τη δεκαετία του 1980 η Αρχιρόδον έκανε μεγάλες επενδύσεις στην Ελλάδα, ενισχύοντας κυρίως την κεφαλαιακή διάρθρωση των ελληνικών εταιρειών”, έχει σημειώσει ο κ. Ανδρόπουλος που αποχώρησε από την εταιρεία τέλη του 1980, ενώ είχε προηγηθεί διένεξη με τον κ. Καρπίδα, με τον οποίο η σχέση του, όπως έχι αναφέρει ο ίδιος, είχε χαρακτηριστικά λυκοφιλίας.

Σήμερα ο όμιλος με ανεκτέλεστο, πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, απασχολεί 15.000 εργαζομένους, διαθέτοντας παρουσία σε Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ομάν, Κατάρ, Αίγυπτο, Λιβύη, Κύπρο και Ιορδανία.