Εργοστάσιο επεξεργασίας απορριμμάτων στο Παλαιόκαστρο-Ένα Οικονομικό και Περιβαλλοντικό έγκλημα

ΧΥΤΥ ή ΧΥΤΑ ή ΧΥΤ Παλαιοκάστρου
ΧΥΤΥ ή ΧΥΤΑ ή ΧΥΤ Παλαιοκάστρου

του Γιαννακίδη Δημήτρη

[Δημοτικός Σύμβουλος Διάβασης Πεζών]

Η Ιστορία: Με το Νόμο 4042/12 άρθρο 43 επιβάλλεται ειδικό τέλος ταφής των αποβλήτων (πρόστιμο) σε όποιους από τους Δήμους παραβιάζουν την ευρωπαϊκή νομοθεσία και δεν επεξεργάζονται τα απορρίμματά τους. Το ποσό ορίζεται  στα 35€ ανά τόνο για το 2014 και αυξάνεται κάθε χρόνο σε 5€, έως του ποσού των 60€ ανά τόνο. Επίσης εκκρεμούν τα πρόστιμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ύψους 71.000€ την ημέρα για τους Χ.Α.Δ.Α.(οι γνωστές «χωματερές») που πρέπει να αποκατασταθούν άμεσα.

Έτσι προέκυψε το σημερινό μοντέλο του Περιφερειακού Σχεδιασμού Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) – μοντέλο μη βιώσιμο οικονομικά και οικολογικά επικίνδυνο –  το οποίο προβλέπει την κατασκευή Μονάδων Επεξεργασίας Σύμμεικτων Απορριμμάτων, με Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ)

Υπό το κράτος των προστίμων (το δόλωμα) και υπό τις ευλογίες των μεγαλοεργολάβων και της μνημονιακής πολιτικής που επιθυμεί «λιγότερο κράτος» (το σύστημα), ο Δήμαρχος Σερρών Π.Αγγελίδης προχωρά ολοταχώς και μετά μανίας στην κατασκευή μεγάλης δυναμικότητας εργοστασίου επεξεργασίας απορριμμάτων στο Παλαιόκαστρο, το οποίο  θα χρηματοδοτηθεί  από το ΕΣΠΑ σε ποσοστό έως 60% του επενδυτικού κόστους και το υπόλοιπο θα πληρώσει ο ιδιώτης. Ο διαγωνισμός ανέδειξε την Κοινοπραξία ARCHIRODON GROUP-INTRAKAT-ΕNVITEC ως προσωρινό ανάδοχο της μονάδας επεξεργασίας απορριμμάτων στο Παλαιόκαστρο Σερρών.

Με το άνωθεν μοντέλο διαχείρισης αποβλήτων, που επιχειρεί να υλοποιήσει η σημερινή δημοτική αρχή, διαπράττει ένα οικονομικό και περιβαλλοντικό «έγκλημα».

Οικονομικό έγκλημα

γιατί θα εμπλέξει το Δήμο σε μια πρωτοφανή οικονομική περιπέτεια για τα επόμενα 25 χρόνια – όπως προβλέπει ο όρος της σύμβασης – χωρίς δυνατότητα διαφυγής, επιβάλλοντας στους δημότες δυσβάσταχτα τέλη καθαριότητας.

γιατί το κόστος από 15 ευρώ που έχει σήμερα ο τόνος θα εκτοξευθεί πολύ πάνω από τα 100 ευρώ αν συνυπολογίσουμε τα χρήματα που θα πληρώνουμε στον ιδιώτη ( Το κόστος είναι 57,6 ευρώ ανά τόνο + ΦΠΑ πάει 71 ευρώ), το κόστος της αποκομιδής και της μεταφοράς, το κόστος λειτουργίας των Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων(ΣΜΑ) Νιγρίτας και Νέας Ζίχνης και του  Χώρου Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ) Παλαιοκάστρου, χρήματα που θα πληρώνουν ασφαλώς οι δημότες. Κόστος πολύ υψηλότερο από το πρόστιμο με το οποίο συστηματικά τρομοκρατεί ο Δήμαρχος τους πολίτες και το οποίο μπορούμε να αποφύγουμε, εφόσον υλοποιήσουμε ένα εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης οικονομικά βιώσιμο.

γιατί με το μοντέλο διαχείρισης που επιλέγεται εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων, στερώντας από το δήμο  έσοδα από τη μη πλήρη ανάπτυξη της ανακύκλωσης και κομποστοποίησης και, κυρίως, παρεμποδίζοντας τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αφού αποδεδειγμένα ένα ολοκληρωμένο σύστημα ανακύκλωσης προσφέρει πολύ περισσότερες θέσεις εργασίας συγκριτικά με την εν λόγω μονάδα επεξεργασίας.

Περιβαλλοντικό έγκλημα

γιατί μπαίνει ταφόπλακα οριστικά στην προσπάθεια που θα έπρεπε να γίνει (με ενημερώσεις και φθηνές υποδομές) για δημιουργία ενός πλήρους δικτύου διαλογής στην πηγή. Την ταφόπλακα σε αυτή την προσπάθεια την βάζει ο όρος που θέτουν οι ιδιώτες, μιας και η σύμβαση προβλέπει να πηγαίνουμε στο Εργοστάσιο 44.000 τόνους το λιγότερο σύμμεικτα απορρίμματα, δηλαδή τόσους όσους περίπου παράγουμε, τους οποίους φυσικά θα πληρώνουμε. Με άλλα λόγια, δεν περισσεύουν απορρίμματα για ανακύκλωση!

 γιατί τα παραγόμενα σε αυτήν την Μονάδα προϊόντα (RDF – δηλαδή καύσιμο προερχόμενο από απορρίμματα – και κομπόστ ), λόγω της περιεκτικότητάς τους, αναπόφευκτα, σε βαρέα μέταλλα και πλαστικό είναι απολύτως ακατάλληλα και επικίνδυνα, για καύση το πρώτο και γεωργική χρήση το δεύτερο. Γι’ αυτό και τα αντίστοιχα προϊόντα του παρόμοιου εργοστασίου στα Λιόσια, καταλήγουν πάλι στο ΧΥΤΑ! (Ύστερα από σχεδόν οκτώ χρόνια λειτουργίας του ΕΜΑΚ Λιοσίων, παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του Φορέα Διαχείρισης Απορριμμάτων Αττικής, για καύση του RDF αρχικά στην ΔΕΗ και στη συνέχεια στο εργοστάσιο τσιμέντου της ΑΓΕΤ-Ηρακλής, στο Μηλάκι Αλιβερίου, απέτυχαν λόγω αντιδράσεων των κατοίκων) Συνεπώς, θα πληρώνουμε ακριβά δημοτικά τέλη για να θάβουμε εν τέλει τα σκουπίδια μας “επεξεργασμένα”!.

γιατί τα υπολείμματα προς  υγειονομική ταφή θα ανέρχονται στο 40% και τα οποία θα διοχετεύονται στο ΧΥΤΥ Παλαιοκάστρου, η λειτουργία του οποίου επιβαρύνει και πάλι τους δημότες.

Η Διάβαση Πεζών

Αντιδρά στην επιλεχθείσα  μέθοδος διαχείρισης των σύμμεικτων απορριμμάτων η οποία δεν συνάδει με τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Περιφερειών της ΕΕ που στην ολομέλεια της τον Ιούλιο 2013 με θέμα «Η ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ» προκρίνει την πρόληψη των αποβλήτων ως τον πρώτο και πιο σημαντικό τρόπο για να μειωθεί η επιβάρυνση στο περιβάλλον, τάσσεται υπέρ της αύξησης του υφιστάμενου υποχρεωτικού στόχου όσον αφορά την ανακύκλωση των αστικών στερεών αποβλήτων σε 70% έως το 2025, τάσσεται υπέρ της βελτιστοποίησης της ανακύκλωσης των οργανικών αποβλήτων και ζητά την απαγόρευση της υγειονομικής ταφής τους, καθώς και τον περιορισμό της καύσης τους,  και, τέλος, εκφράζει τη λύπη της που, προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα μονάδας επεξεργασίας αποβλήτων με πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα, ορισμένα κράτη μέλη δεν έχουν επενδύσει επαρκώς στην πρόληψη, στη διαλογή και στην ανακύκλωση. Συνεπώς, βάσιμα μπορούμε να υποθέσουμε ότι στο άμεσο μέλλον θα έρθουμε αντιμέτωπο με νέα πρόστιμα, καθώς το παρωχημένο μοντέλο διαχείρισης που προωθεί ο τωρινός Δήμαρχος δεν ανταποκρίνεται στους νέους στόχους της Ε.Ε.

Αντίθετα, η Διάβαση Πεζών προτείνει ένα εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης που διατηρεί τον αυτοδιοικητικό δημόσιο χαρακτήρα και που κύρια στοιχεία του είναι: η μικρή κλίμακα επένδυσης, ώστε πολύ σύντομα να καθίσταται κερδοφόρα για τους πολίτες, η συμμετοχή της κοινωνίας και η δημιουργία θέσεων εργασίας. Με βάση τις παραπάνω αρχές, το προτεινόμενο  μοντέλο διαχείρισης συνίσταται στην πρόληψη και διαλογή στην πηγή. Ειδικότερα:

  • Διαχωρισμό στην πηγή (πρόγραμμα 4 κάδων) με υποχρεωτική τη συμμετοχή των Υπηρεσιών, των Σχολείων και των Επιχειρήσεων.
  • Ανακύκλωση – ανάκτηση υλικών (επαναχρησιμοποίηση)
  • Κομποστοποίηση σε οικιακό, επιχειρηματικό και δημοτικό επίπεδο. Προμήθεια και παροχής εξοπλισμού οικιακής κομποστοποίησης από το Δήμο.
  • Προγράμματα χωριστής συλλογής ειδικών αποβλήτων με υποχρεωτική συμμετοχή των επιχειρήσεων.
  • Δημιουργία Μονάδας Επεξεργασίας μεσαίου μεγέθους και χαμηλής όχλησης της οποίας η πρώτη ύλη θα προέρχεται κατά κύριο λόγο από τα προδιαλεγμένα οργανικά.

<

p>Οφείλουμε όλοι μας να αντιδράσουμε στην υλοποίηση ενός μοντέλου διαχείρισης αποβλήτων απαρχαιωμένου, εχθρικού προς το περιβάλλον, οικονομικά ασύμφορου για τους ΟΤΑ , απαξιωμένου πλέον από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και καταγγελμένου από όλες τις οικολογικές οργανώσεις παγκοσμίως. Η λύση δεν είναι ούτε η ταφή ούτε η καύση, η λύση είναι η πρόληψη!