Η «ΔΥΝΑΜΗ Σερραίων» και η δια-ταξικότητα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

είναι σημαντικό για την Αριστερά και είναι καθήκον του αριστερού-προοδευτικού, δημοκρατικού πολίτη να αγωνίζεται για την ολοένα συμμετοχή των δημοτών στα κοινά του Δήμου.

Η «ΔΥΝΑΜΗ Σερραίων» και η δια-ταξικότητα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Η αύξηση της ποσόστωσης φύλου κατ’ ελάχιστον στο 40% στις υποψηφιότητες για τις αυτοδιοικητικές εκλογές δίνει ένα σημαντικό κίνητρο για να κατέλθουν περισσότερες γυναίκες υποψήφιες.

ΑΡΘΡΟ
του Χρυσάφη (Φούλης) Τριανταφύλλου
Πολιτικού Μηχανικού

Η αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην Αυτοδιοίκηση, στα κέντρα λήψης των πολιτικών αποφάσεων, αποτελεί ένα μεγάλο δημοκρατικό διακύβευμα. Η μέχρι τώρα εφαρμοζόμενη πολιτική, έδειξε ότι, όσον αφορά το δημαρχιακό αξίωμα, οι γυναίκες αποτελούν μόλις το 5%.

Η πρόκληση, λοιπόν, για την παράταξη-κίνηση πολιτών «Δύναμη Σερραίων» ήταν μεγάλη, και η τοποθέτηση της Αριάδνης Παπαφωτίου ως επικεφαλής του συνδυασμού  αποδεικνύει αυτή ακριβώς την πολιτική-πολιτιστική μας πεποίθηση.

Αυτό όμως από μόνο του δεν αρκεί. Μία αυτοδιοικητική παράταξη-συνδυασμός, πρέπει να αποδεικνύει συνεχώς τη δημοκρατική λειτουργία της. Να μην είναι «η αρχή» του «ενός»-«μίας», αλλά η αρχή των πολλών, του συνόλου των μελών, να αποτελεί μία οργανωμένη συλλογικότητα. Γιατί, αυτό δεν είναι προϋπόθεση μόνο για τη σωστή λειτουργία της παράταξης αλλά «εκπαιδευτική εξάσκηση» του τρόπου «διοικείν» στη γειτονιά, στη συνοικία, στο χωριό, στην πόλη, στο Δήμο γενικά…

Παρατηρείται, ακόμη, η ύπαρξη μιας ελιτίστικης αντίληψης από συνδημότες μας, πολίτες με δημοκρατικό ήθος, που υποβαθμίζει-περιπαίζει τις υποψηφιότητες δημοτών που λαμβάνουν χώρα στον προεκλογικό αγώνα. Ενώ, αντίθετα, θα έπρεπε να αποτελεί κεντρικό πεδίο ενδιαφέροντος, παρακίνηση για συμμετοχή. Μέσα σε μια διαδικασία όπου το «εγώ» θα συμπλέει-συντάσσεται με το ισχυρό «εμείς».

Υπάρχει γενικά μια έλλειψη έγνοιας για την καθ’ αυτή υπόσταση των πόλεων και των Περιφερειών, για τα προβλήματα της καθημερινότητας, για την αποκέντρωση και τη συμμετοχή των πολιτών, στο πολιτικό-αυτοδιοικητικό γίγνεσθαι. Και αυτή η έλλειψη, ακόμα, κεντρικού ενδιαφέροντος είναι πρόβλημα, πρόβλημα όχι μόνο ελληνικό. Είναι γενικότερο και συνδέεται με την υποβάθμιση των αγώνων που συμβαίνουν στο χώρο και την αντιμετώπισή τους ως «δευτερευουσών αντιθέσεων» με εκείνη των ταξικών.

Η ταξική σύγκρουση όμως δεν εντοπίζεται μόνο στις εργασιακές σχέσεις και στους τόπους εργασίας, αλλά διαχέεται σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής, στην οργάνωση του χώρου της πόλης, στις σχέσεις ανταλλαγής πόλης-υπαίθρου, στη διαχείριση περιβάλλοντος, στην υγεία, στη διατροφή, στην εκπαίδευση, στη διάθεση του ελεύθερου χρόνου και τόσα άλλα.

Οι πόλεις και οι Περιφέρειες είναι τα προνομιακά πεδία όπου όλα τα παραπάνω συντίθενται και, το κυριότερο, αποκτούν συχνά δια-ταξικότητα που βοηθά τους πολίτες-δημότες με κοινά προβλήματα να συναντηθούν με άλλους σε κοινούς αγώνες πέρα από ταξικές διαφορές.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό για την Αριστερά και είναι καθήκον του αριστερού-προοδευτικού, δημοκρατικού πολίτη να αγωνίζεται για την ολοένα συμμετοχή των δημοτών στα κοινά του Δήμου.

Να οργανώνει διαδικασίες, ευκαιρίες, ενδιαφέροντα για τη συμμετοχή των πολιτών στις δημοτικές οργανώσεις βάσης, δηλαδή στα συνοικιακά συμβούλια, στις επιτροπές γειτονιάς, «γιατί αυτό θα είναι καταπληκτικό σχολείο κοινωνικής εμπειρίας και διοικητικής ετοιμότητας», όπως έγραφε ο Γκράμσι. Και σε αυτό το «σχολείο κοινωνικής εμπειρίας και διοικητικής ετοιμότητας» που αναπτύσσεται πρώτα σε τοπικό επίπεδο «θα μάθουν και θα βρεθούν» οι ενεργοί δημοκρατικοί πολίτες με όλους τους άλλους στις γειτονιές, τα χωριά και τις πόλεις.

Αυτή, όμως, η τοπικότητα δεν είναι αυτόνομη και ανεξάρτητη, γιατί οι πόλεις και οι Περιφέρειες έχουν τη δική τους ταυτότητα, ελέγχονται από τοπικά ηγεμονικά μπλοκ εξουσίας και έχουν διαφορετικούς, συγκρουσιακούς ρόλους στο παραγωγικό σύστημα.

Καθήκον μας είναι, μέσα από αυτή τη διαταξική ενότητα των πολιτών να αγωνιστούν για το ξεπέρασμα της άνισης ανάπτυξης  με τους αγώνες των τοπικών επιτροπών των δημοτών, οι οποίοι γνωρίζουν τα τοπικά προβλήματα καλύτερα.

Έτσι, πρέπει να αποφεύγουμε, ως κομματικοί οργανισμοί, να υποτάσσουμε το ειδικό στο γενικό και το τοπικό στο κεντρικό, όπως δυστυχώς γίνεται και μέχρι σήμερα, που τα κόμματα θυμήθηκαν την τελευταία στιγμή τα προβλήματα του Δήμου και της Περιφέρειας…

Είναι αναγκαίο, λοιπόν, ο προεκλογικός αυτοδιοικητικός αγώνας, να είναι η αρχή μιας συνεχούς και κοπιαστικής πολιτικής δουλειάς, μιας ώσμωσης δημοτικών και ταξικών ενδιαφερόντων, αγώνων για δικαιότερη ανάπτυξη…

Τριανταφύλλου Χρυσάφης (Φούλης)

Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Σερρών 

με το Συνδυασμό «Δύναμη Σερραίων» με επικεφαλής

την Αριάδνη Παπαφωτίου

Advertisements

Γράψτε το σχόλιό σας...

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.