Μειώσεις μισθών έως 35% στον ιδιωτικό τομέα μετά τις 14/5

μισθός-ψαλίδιΕρώτηση της Αντιπροέδρου της Βουλής Μαρίας Κόλλια-Τσαρουχά, προς τους κ.κ. Υπουργούς  Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας

Νέες μεγάλες μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα, που θα φθάνουν συνολικά και το 35%, προμηνύει η λήξη, στις 14 Μαΐου, της ισχύος μετενέργειας της Εθνικής Σύμβασης Εργασίας και δεκάδων κλαδικών συμβάσεων. Οι μειώσεις, που υπολογίζεται ότι αφορούν περίπου σε 350.000 εργαζόμενους που αμείβονται με την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, θα προέλθουν από την κατάργηση του επιδόματος γάμου 10% καθώς και μιας σειράς άλλων επιδομάτων που εντάσσονται στην έννοια των κανονιστικών όρων σε συμβάσεις εργασίας που είχαν συμφωνηθεί μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Στην κατηγορία αυτή, πέρα από το επίδομα γάμου, μεταξύ άλλων εντάσσονται το τεχνικό επίδομα, το επίδομα ειδικών συνθηκών, διαχειριστικών λαθών, επίδομα προϋπολογισμού και ισολογισμού, εξομάλυνσης, επίδομα διευθυντή κ.ά. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, εργοδότες και επιχειρήσεις δεσμεύονται στο εξής μόνο για την καταβολή του βασικού μισθού της κάθε σύμβασης και τέσσερα μόνο επιδόματα, προϋπηρεσίας, τέκνου, πτυχίου και ανθυγιεινής εργασίας, εφόσον αυτό προβλέπεται. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τουλάχιστον 1 εκατ. εργαζόμενοι κινδυνεύουν να υποστούν κατ’ αρχήν μείωση αποδοχών από 10% έως και 35%, μέσω της διαδικασίας ολοκλήρωσης της μετενέργειας για την Εθνική και 45 κλαδικές συμβάσεις.

 Ερωτώνται οι κ. κ. Υπουργοί:

 Πόσο,  κρίνετε , θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας – και που αποτελεί το κύριο επιχείρημα της τρόικας και με το οποίο συμφωνεί και η κυβέρνησή σας – από τη νέα μείωση των αποδοχών ενός εκατομμυρίου και πλέον εργαζομένων από τις 14 Μαΐου, όταν:

Ο ρυθμός ανάπτυξης είναι ο κυριότερος παράγοντας που μετράει για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και όχι τόσο το εργασιακό κόστος ενός συμβατικού μισθού; 

Όταν σύμφωνα με την ΕΣΕΕ, οι μισθοί για το ελληνικό εμπόριο ισοδυναμούν με τζίρο, και δεν είναι επομένως το πρόβλημα αλλά αντίθετα ένα αξιοπρεπές επίπεδο και η έγκαιρη καταβολή του μισθού σε κάθε μισθωτό, είναι η λύση στο πρόβλημα της αγοράς ; Το μισθολογικό κόστος δεν είναι η αιτία για τα λουκέτα και την ανεργία. Αντιθέτως, η αλόγιστη μείωση των μισθών που οδηγεί στην κατάρρευση της κατανάλωσης είναι η αιτία για τα λουκέτα και την ανεργία.

Όταν η μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος δεν γίνεται και δεν πρέπει να γίνεται με τη μείωση του κόστους εργασίας, αλλά προκειμένου μια χώρα να μπορέσει να μπει ξανά στο δρόμο της προόδου αυτό πρέπει να γίνει μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας,  όπως με στοχευμένες επενδύσεις στην έρευνα και τεχνολογικό εξοπλισμό, επανεκπαίδευση και επανειδίκευση των εργαζομένων; 

Όταν σύμφωνα με σχετική μελέτη της Eurobank «οι περαιτέρω μειώσεις μισθών θα εξανάγκαζαν την ελληνική οικονομία να μετατοπιστεί σε κλάδους χαμηλής και μεσαίας τεχνολογίας στους οποίους υπάρχει έντονη παρουσία αναδυόμενων χωρών με χαμηλό μισθολογικό κόστος», δηλαδή σε περαιτέρω παρακμή και φτώχεια για τη χώρα μας, και πως «αυτό δεν συνιστά μία βιώσιμη στρατηγική για μία αναπτυγμένη χώρα μακροχρονίως», καταλήγοντας με την επισήμανση ότι «για να μπορέσει η ελληνική οικονομία να αναπτυχθεί με βιώσιμο τρόπο, δηλαδή χωρίς να συσσωρεύει ελλείμματα, πρέπει να επενδύσει σε εξοπλισμό και γνώση, ώστε να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα ποιότητας και να διευκολύνει τη στροφή προς εξαγωγικούς τομείς υψηλότερου τεχνολογικού περιεχομένου ή στους τομείς που παράγουν προϊόντα τα οποία ανταγωνίζονται τις εισαγωγές».; 

Όταν ύστερα από αρκετό καιρό γίνεται επιτέλους αποδεκτό , πως ο μόνος ορθός δρόμος για την έξοδο από την καταστροφική κρίση είναι η ενίσχυση της ανάπτυξης και όχι συνέχιση της ανελέητης λιτότητας και που αποτελεί και τον μόνο ορθό δρόμο για την αποτελεσματική μείωση του χρέους; 

Αθήνα, 9 Μαΐου  2013