Μετά τις εκλογές

Μετά τις εκλογές

Οι εκλογές τελείωσαν με καθαρή νίκη της Ν.Δ. Σε απόλυτους αριθμούς η Ν.Δ. κινείται στο φάσμα των 2,2 εκατομμυρίων ψήφων, όσους ακριβώς πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ τον Γενάρη του 2015.

ΑΡΘΡΟ
του Χρυσάφη (Φούλη) Τριανταφύλλου

Από το αποτέλεσμα αυτό είναι σαφές ότι η Ελλάδα προχωρά σε μια πολιτική αλλαγή. Μακριά και έξω από τις μικρότητες του κ. Σαμαρά, ο Τσίπρας και οι υπουργοί παρέδωσαν με τον πιο θεσμικό τρόπο ενημερώνοντας τον νέο πρωθυπουργό και τους υπουργούς.

Ο τρόπος αυτός της πολιτικής συμπεριφοράς (πολιτικού πολιτισμού) των δύο πολιτικών αντίπαλων σχηματισμών επαναφέρει τον κανόνα της ομαλής πολιτικής μετάβασης ανάμεσα σε δύο κυβερνήσεις, που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος μας και η Δημοκρατία μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με το ποσοστό των 31,5% αποτελεί τον κύριο και αδιαμφισβήτητο εκφραστή των αριστερών, προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων, συγκρατώντας τον «όγκο» των ψήφων, αφού τον Σεπτέμβριο του 2015 πήρε 1,9 εκατομμύρια ψήφους και τώρα 1,8 εκατομμύρια.

Με τα σημερινά αποτελέσματα, θα λέγαμε, δημιουργούνται δύο πόλοι, ένας συντηρητικός και ένας προοδευτικός. Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνουν, για πρώτη φορά μετά το 2009, το 70%.

Έτσι η προσπάθεια δημιουργίας «υγειονομικής ζώνης» ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και την ελληνική κοινωνία απέτυχε. Αυτό δείχνει, από τα εκλογικά αποτελέσματα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βαθιές ρίζες πλέον σε λαϊκά στρώματα, σε εργατικές συνοικίες και στη νέα γενιά.

Επιβεβαιώνεται η τάση που είναι κυρίαρχη στην πολιτική σκηνή, ήδη από το 2012, ανάμεσα στις νεότερες και τις μεγαλύτερες που ψηφίζουν σε τελείως διαφορετική κατεύθυνση.

Θα πρέπει επίσης να επισημάνουμε και να χαιρετίσουμε τη συντριπτική ήττα της Χρυσής Αυγής εκφραστή του νεοναζισμού.

Την ίδια στιγμή που η ηγεσία του κόμματος είναι υπόλογη στην ελληνική δικαιοσύνη. Αυτό είναι αποτέλεσμα και της μεγάλης μάχης του αντιφασιστικού κινήματος από όλο το φάσμα του δημοκρατικού κόσμου και των ανθρώπων που εργάζονται για την καταδίκη των δολοφόνων της Χρυσής Αυγής.

Εκείνο όμως που θα έπρεπε να επισημανθεί, όχι τόσο από το εκλογικό αποτέλεσμα, όσο κυρίως από τη στενή επαφή που είχαμε κατά τον προεκλογικό αγώνα με τους πολίτες, ότι κυριαρχεί ή, καλύτερα, άρχισε να επικρατεί η αντίληψη του ατομικιστικού φιλελευθερισμού σε βάρος εκείνου του κοινωνικού. Και εδώ όλες οι φιλελεύθερες κοινωνικές, προοδευτικές, αριστερές δυνάμεις πρέπει να επικεντρώσουν την προσοχή τους.

Γιατί δεν είναι τόσο η εκλογική νίκη της Ν.Δ., όσο η επικράτηση της νεοφιλελεύθερης αντίληψης που εξέφρασε κυρίως αυτό το κόμμα σε κάποιες δυνάμεις του Κέντρου, προτού μετατραπεί αυτή η αντίληψη σε ιδεολογία.

Καθήκον των μελών και στελεχών της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ είναι να επιμείνει σε αυτόν τον ιδεολογικό αγώνα.

Να επισημανθεί η διαφορά της αριστερής αντίληψης της ατομικής ελευθερίας από τις ατομικιστικές θεωρήσεις της συντηρητικής αντίληψης του νεοφιλελευθερισμού που έγκειται στο ότι κατανοεί την ατομικότητα ως κοινωνικά προσδιορισμένη, ως άμεσα και άρρηκτα δεμένη με την κοινωνική της φύση και διαλεκτικά αναπτυσσόμενη εντός ενός υπό συνεχή διαμόρφωση περιβάλλοντος.

Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ παραδίδει μια χώρα με υγιή δημοσιονομικά, με ρυθμισμένο το χρέος της, με 34 δις στο αποθεματικό του κράτους, με 9 συνεχόμενα τρίμηνα ανάπτυξης, με περισσότερες 400.000 θέσεις εργασίας, με βιώσιμο ασφαλιστικό και ανασυγκροτημένο κοινωνικό κράτος.

Και μια χώρα που έχει αναβαθμίσει το κύρος και την ισχύ της διεθνώς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας πλέον την εμπειρία της διακυβέρνησης της χώρας, γνωρίζοντας τις δυσκολίες, υποκειμενικές και αντικειμενικές, εσωτερικές και εξωτερικές, θα ασκήσει, πρέπει να ασκήσει, μαχητική αντιπολίτευση και θα υπερασπιστεί, και με άλλες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, τις κατακτήσεις που πέτυχε για τη μεγάλη πλειοψηφία κατά τη διακυβέρνησή του.

Μακριά από μικροκομματικές λογικές και σκοπιμότητες, θα υπερασπιστούμε και θα στηρίξουμε κάθε προσπάθεια της νέας κυβέρνησης για τη μείωση του ποσοστού του πρωτογενούς πλεονάσματος, γιατί το θεωρούμε εθνικό ζήτημα.

Κομματικά, παραταξιακά πρέπει να χτίσουμε πάνω στο σημερινό αποτέλεσμα, για να κάνουμε οργανικό κομμάτι μιας πλατιάς αριστερής, προοδευτικής συμμαχίας τον κόσμο της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης.

Να εξετάσουμε, χωρίς φανατισμούς και ωραιοποιήσεις, τα εκλογικά αποτελέσματα και να προβληματιστούμε για εκείνα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των Ευρωεκλογών και να δώσουμε πειστικές απαντήσεις, πρώτα και κύρια για εμάς τους ίδιους.

Επίσης, απαιτείται ένας ευρύτερος διάλογος όλων των προοδευτικών δυνάμεων, με σεβασμό στις δικές τους επιφυλάξεις ή αντιρρήσεις.

Εδώ όμως δεν μπορούμε να μην παρατηρήσουμε ότι, εδώ και 4 χρόνια, την επιλογή είτε συμπόρευσης –όσον αφορά το ΚΙΝΑΛ- είτε αγνόησης -όσον αφορά το ΚΚΕ- αποδείχθηκε ότι ήταν η καλύτερη προσφορά στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο που έστηνε η Ν.Δ. με τα μεγάλα μιντιακά συγκροτήματα που τη στηρίζουν τα τελευταία τρία χρόνια, εις βάρος προφανώς των συμφερόντων του κόσμου της εργασίας και της μεγάλης πλειοψηφίας.

Είναι απαραίτητο λοιπόν οι αλλαγές «ρότας» αυτής της ακραίας επιθετικής στάσης του ΚΙΝΑΛ και του ΚΚΕ, ως αναγκαία και ικανή συνθήκη συνεννόησης, συνέργειας, συνεργασίας και –γιατί όχι- και συμπόρευσης όλων αυτών των δυνάμεων, χωρίς να αποκλείονται ακόμη και εκείνες του κοινωνικού φιλελευθερισμού που δεν μπορούν και δεν θα μπορέσουν να «αναπνεύσουν» από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική και ιδεολογική πρακτική της σημερινής Ν.Δ.

 ΧΡΥΣΑΦΗΣ (ΦΟΥΛΗΣ) ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΟΥ

 11/07/2019