Μια αληθινή ιστορία που αγγίζει πολλούς καταθέτες.

Του  Ιωάννη Γιάντσιου
[Δικηγόρου]

Τι σημαίνει! να καταθέτεις τις αποταμιεύσεις σου στην τράπεζα και να βρίσκεσαι με αγορά μερίδων τραπεζών και να χάνεις ουσιαστικά τα χρήματά σου.

euro-τρυπαΑς αφήσουμε μια αληθινή ιστορία να ξεδιπλωθεί και να μας διδάξει πως πρέπει να ελέγχουμε (όσοι έχουν) το πλαίσιο των καταθέσεων μας από τις τράπεζες. Πριν απ΄ όλα, Προσοχή τα «μικρά γράμματα των συμβάσεων» και να ξέρουμε πως η μισή αλήθεια είναι χειρότερη και από το κοινό ψέμα.

Είναι γνωστό σε όλους ότι όταν πάμε στην τράπεζα το πρώτο πράγμα που κάνει η τράπεζα είναι να μας δείξει πως είναι αξιόπιστη και πως πρέπει να την έχουμε απεριόριστη εμπιστοσύνη. Άλλωστε πάνω σ΄ αυτήν την φήμη της (της αξιοπιστία της) στηρίζεται όλο το τραπεζικό οικοδόμημα.  Ας αφήσουμε όμως την ιστορία μας να μιλήσει μόνη της.

Έτος 2009, πολίτης του Ν. Σερρών, με ελάχιστες γραμματικώς γνώσεις, έχοντας ένα αποταμιευτικό ποσό γύρω στις 29.000 ευρώ, σε συζήτηση με συγγενικό της πρόσωπο, πείθετε, πως μπορεί να κάνει κατάθεση του παραπάνω ποσού της, σε τράπεζα στις Σέρρες, που για το ποσό αυτό, σε 3 έτη θα πάρει (δηλαδή το 2012) πέραν το κεφάλαιό της και γύρω στις 7.000 ευρώ σε τόκους. Πηγαίνει στην τράπεζα, η τράπεζα της βεβαιώνει ότι θα πάρει για 3 έτη που θα κάνει κατάθεση τα χρήματά της  + 7.000 ευρώ σε τόκους. Η πρόταση φαίνεται εξαιρετική, διότι καμία άλλη επένδυση σε τράπεζα δεν δίνει τέτοιο ποσό σε τόκους. Δέχεται. Τότε της δίνεται να υπογράψει μια Αίτηση??? Μόνο μια αίτηση.. Στην αίτηση αναφέρεται ότι «γνωρίζει πως αγοράζει μερίδες της τράπεζας» και αναγράφετε και ο αριθμός των μερίδων που αντιστοιχεί στο παραπάνω ποσό. Αναφέρει ακόμη πως μετά 3 έτη μπορείς (ας πούμε) να πουλήσεις τις μερίδες σου, με την προϋπόθεση πως αυτό θα το αποφασίσει η ΓΣ της τράπεζας, αν, θέλει να τις αγοράσει. Στην αίτηση, δεν αναφέρεται πουθενά πως αυτές τις μερίδες που αγοράζεις, η τράπεζα είναι υποχρεωμένη να τις ξαναγοράσει. Αυτό επαφίεται στην απόφαση της Γ.Σ. της τράπεζας. Ούτε αναφέρει η αίτηση ότι όταν θα θελήσεις να πουλήσεις τα μερίδιά σου μετά από 3 έτη θα αγοραστούν τα μερίδια σου με την ίδια τιμή που τις αγόρασες. Αυτό που ισχύει είναι πως θα πουληθούν στην τρέχουσα τιμή της αξίας της. Όπως καταλαβαίνεις, παίρνεις ένα τεράστιο ρίσκο (που κανένας δεν σε ενημερώνει, ούτε γραπτά αλλά ούτε και προφορικά) πως μετά από 3 έτη αν θέλεις να πουλήσεις τα μερίδιά σου, θα αγοραστούν με την τρέχουσα τιμή της μερίδας???/ Δηλαδή ας πούμε πως  αγόρασες την μερίδα 200 την μία και σε 3 έτη η αξία της έχει 50 ευρώ. Θα πουληθεί με τα 50 ευρώ την μερίδα και όχι με τα 200 ευρώ που την αγόρασες. Όπως καταλαβαίνουμε όλοι, αυτό σημαίνει πως μπορείς να χάσεις τεράστιο μέρος του κεφαλαίο σου. Βέβαια αν αυξηθεί η τιμή της μερίδας, μπορείς να αυξήσεις τα χρήματά σου εφόσον επιτρέψουν να πουληθούν οι μερίδες, διότι πολύ απλά έχουν την δυνατότητα και να αρνηθούν. Ουσιαστικά δεν αποφασίζεις εσύ πότε θα πουλήσεις τις μερίδες σου, αυτό θα το κάνει η ΓΣ της τράπεζας και ο Υπουργός Οικονομικών. Το επιλήψιμο εδώ είναι ότι, κανείς δεν σε ενημερώνει γι΄ αυτό το τεράστιο ρίσκο που αναλαμβάνεις. Ειδικά η πελάτισσα της ιστορίας έμεινε με την εντύπωση πως κάνει προθεσμιακή κατάθεση. Άλλωστε ποιος νοήμων άνθρωπος αν ενημερωνόταν σωστά, θα έκανε το βήμα να εναποθέσει τις οικονομίες του με τόσο μεγάλο ρίσκο, που ελλοχεύει ο κίνδυνος να χάσει ακόμη και όλες του τις οικονομίες. Διότι επ΄ αυτού πρόκειται. Χάνονται οι οικονομίες μιας ζωής.

Το ωραίο στην ιστορία μας είναι πως, η πελάτισσα της τράπεζας κατέθεσε μετά από 3 έτη την αίτηση να μεταβιβάσει-πουλήσει τις μερίδες της, να μπορέσει να πάρει τα χρήματά της ή τέλος πάντων όσα είναι να πάρει διότι έχει σοβαρά προβλήματα υγείας. Δυστυχώς γι΄ αυτήν, η τράπεζα αρνείται να κάνει δεκτή της αίτησή της, πριν αποφασίσει η ΓΣ της τράπεζας να ξαναγοράσει τις μερίδες στην τρέχουσα τιμή. Όμως το θέμα σκοντάφτει και πέραν της ΓΣ, διότι πρέπει να δώσει το πράσινο φώς και ο Υπουργός Οικονομίας για την πούληση των μερίδων, εφόσον πρώτα ελέγξει – κρίνει ότι δεν κινδυνεύει η τράπεζα με κατάρρευση??? Όπως καταλαβαίνεται, η πελάτισσα της τράπεζας, βρίσκεται όμηρος των νόμιμων διαδικασιών και το αποτέλεσμα είναι να μην μπορεί να πάρει έστω και το ελάχιστο ποσό των χρημάτων από αυτά που επένδυσε σήμερα που τα ζητάει.

Τώρα, πως σας φαίνεται το γεγονός ότι, όλες οι διαδικασίες είναι νόμιμες, γίνονται με μια απλή αίτηση, που εκ των προτέρων το κείμενό της είναι γραμμένο, υπογράφετε από τον πελάτη που το 90% των πελατών δεν την διαβάζει, διότι πολύ απλά πείθετε στην προφορική τους επαφή. Δίδαγμα: Να προσέχουμε και τις νόμιμες διαδικασίες!!!!!