Μονάδας Επεξεργασίας Απορριμμάτων -«Ξυπνήστε κ.Δήμαρχε έστω και την ύστατη ώρα»

Κοτρώνης-Παναγιώτης2011-234x195Του Παναγιώτη  Κοτρώνη
[Επικεφαλής  «διάβασης πεζών» και μέλος της  Πρωτοβουλίας Πολιτών για την εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων]

Με χαρά αλλά και φρίκη  ταυτόχρονα ανακάλυψα ότι ο ΕΣΔΑ ΟΤΑ Ν.Ημαθίας κάτι αντίστοιχο δηλαδή με την ΕΣΑΝΣ, έλαβε ομόφωνη απόφαση για μονομερή λύση της σύμβασης που αφορά στην κατασκευή και παραχώρηση της εκμετάλλευσης για 25 έτη, Μονάδας Επεξεργασίας Απορριμμάτων Νομού Ημαθίας ( αριθ. απόφασης 25/2013 ).

Χαρά γιατί φαίνεται ότι  κάποιοι δήμαρχοι, όπως της Βέροιας  παίρνουν το μέρος των δημοτών  τους, και φρίκη αναλογιζόμενος τι περιμένει τους συμπολίτες μου όχι  μόνο του δήμου αλλά και όλου του νομού Σερρών, αν οι επτά δήμαρχοι και κυρίως ο δήμαρχος Σερρών κ.Πέτρος Αγγελίδης δεν σταματήσει αμέσως κάθε διαδικασία προς την κατεύθυνση κατασκευής Μονάδας Επεξεργασίας Απορριμμάτων στη θέση «Νεράϊδα» Παλαιοκάστρου.

Μιλάμε για οικονομική εξόντωση όλων των κατοίκων του νομού Σερρών, και σας παραθέτω μερικά στοιχεία (όχι δικά μου αλλά του αντίστοιχου Φορέα της Ημαθίας, όπως προανέφερα) για να αντιληφθείτε το μέγεθος του προβλήματος :

  • Από την δημοπράτηση του έργου , αλλά και νωρίτερα, από τον αρχικό σχεδιασμό, μέχρι σήμερα, πέρασαν δεκατρία χρόνια, και πέραν των προβλημάτων που προέκυψαν στην πορεία του έργου, επικρατεί σήμερα μια οικονομική  πραγματικότητα στη χώρα, που ουδεμία σχέση έχει με την εποχή εκείνη, και          ουδείς δύναται να αγνοήσει.
  • Όλοι, μα όλοι οι δείκτες της οικονομίας, τόσο σε επίπεδο εθνικό ΑΕΠ – ανεργία –  ανάπτυξη, αλλά και σε τοπικό, (το ποσοστό ανεργίας στην Ημαθία είναι από τα μεγαλύτερα στη χώρα), καθιστούν σαφές, ότι τα οικονομικά μεγέθη έχουν συρρικνωθεί δραματικά τα τελευταία τρία χρόνια, κάτι το οποίο πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη σε σχέση με τη διαφαινόμενη δυνατότητα απεμπλοκής, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 14 «Τροποποίηση Σύμβασης» και στο άρθρο 21, παρ.4 της Σύμβασης Σύμπραξης, η οποία επιβάλλεται να καταγγελθεί για λόγους  Δημοσίου Συμφέροντος.
  • χωματερη-μπουλντόζαΣημειώνεται για ακόμη μια φορά, ότι ο όρος για την «… ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα» (42.669 τόνοι/έτος ), ανεξαρτήτως αν ο πρώτος (ανάδοχος) διαχειρίζεταιμικρότερες ποσότητες…», όπως προβλέπεται στα συμβατικά κείμενα, θεωρείται πλέον απολύτως παράλογος και εκτός πραγματικότητας, αφού ήδη έχει επέλθεισημαντική μείωση παραγωγής απορριμμάτων λόγω της οικονομικής ύφεσης που μαστίζει τη χώρα, αλλά και η εφαρμογή Προγραμμάτων Ανακύκλωσης πουσυντελούν στη μείωση των ΑΣΑ.
  • Τονίζεται ιδιαίτερα ότι, κάθε απόκλιση από την «ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα» των 42.669 τόνων, θα οδηγήσει σε μια περιττή οικονομική επιβάρυνση τους πολίτεςτου Νομού.
  • Ίσως την εποχή της αποδοχής της οικονομικής προσφοράς, το αναλαμβανόμενο κόστος να ήταν ανεκτό, με απαραίτητη προϋπόθεση βεβαίως την επιχορήγηση  του έργου, ώστε να μειωθεί σημαντικά το Τέλος Διαχείρισης. Υπό τις σημερινές         οικονομικές συνθήκες πλέον, αποκλείεται κάθε δυνατότητα οικονομικής ανταπόκρισης των πολιτών του νομού στις απαιτήσεις του έργου.
  • Η δυνατότητα του πολίτη να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της καθημερινότητας, δεν είναι πια αυτονόητη, πόσο μάλλον να ανταποκριθεί σε επιπλέον πάγιες δαπάνες, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα μείωσής τους, τουλάχιστον για τα επόμενα 25 έτη.
  • Όλοι οι παρισταμένοι Δήμαρχοι Βέροιας, Αλεξάνδρειας και Νάουσας, εξέφρασαν την θετική άποψή τους στην εισήγηση του κ. Προέδρου, προτάσσοντας και αυτοί τηδύσκολη οικονομική συγκυρία της Χώρας και κυρίως των πολιτών της Ημαθίας καθώς και τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος, καθ’ όσον το κόστος λειτουργίαςτης Μονάδας με τις διαμορφωθείσες σήμερα συνθήκες θα είναι δυσβάστακτο και απαγορευτικό για του πολίτες της Ημαθίας.

 Υπάρχουν  και άλλα συντριπτικά επιχειρήματα υπέρ της ΜΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ της Μονάδας Επεξεργασίας Απορριμμάτων, αλλά νομίζω ότι αυτά που παραθέτω αρκούν.

Είμαι πολύ περίεργος αλλά ελάχιστα αισιόδοξος σχετικά με τις απαντήσεις που θα δώσει (αν δώσει) ο κ.Αγγελίδης όχι σε μένα, το τονίζω ιδιαίτερα, αλλά στους συναδέλφους του της Ημαθίας, οι οποίοι αναλογιζόμενοι το μέγεθος των ιστορικών ευθυνών τους, αποφάσισαν ευθαρσώς τη ματαίωση του άχρηστου έργου.