ΝΙΚΟΣ ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ: ακατανόητη σιωπή

σιωπήΟ μέχρι θανάτου βασανισμός του Αλβανού βαρυποινίτη Ιλία Καρέλι στις φυλακές Νιγρίτας από όργανα της τάξεως μπορεί εδώ και μέρες να συγκλονίζει το πανελλήνιο, ακόμη δε να απασχολεί και διεθνείς οργανισμούς, αλλά η διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου Σερρών εξακολουθεί, δυστυχώς, να σιωπά. Δεν ξέρω τι άλλο τραγικότερο θα μπορούσε να είχε συμβεί ώστε ο Δικηγορικός Σύλλογος να ασκήσει τον θεσμικό του ρόλο. Αν μη τι άλλο, να προβεί στην έκδοση μιας απλής ανακοίνωσης.

Το ότι έχει επιληφθεί του θέματος, ως όφειλε, η δικαιοσύνη δεν σημαίνει ότι οι άλλοι συγγενείς θεσμικοί φορείς και παράγοντες έχουν τη διακριτική ευχέρεια ή την πολυτέλεια, θα έλεγε κανείς, να απεμπολήσουν το δικαίωμα, συγχρόνως δε, και την υποχρέωσή τους να στιγματίσουν τη βαρβαρότητα και να υπερασπιστούν το κράτος δικαίου.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι τέτοιες αποκρουστικές συμπεριφορές αναβιώνουν το διαβόητο είδος των ανθρωποφυλάκων που άνθισε επί Χούντας και οι περισσότεροι είχαμε πιστέψει –αφελώς ίσως- ότι ανήκε οριστικά στο παρελθόν και ότι, εκτός από πικρή εμπειρία εγχαραγμένη βαθιά στη συλλογική μνήμη, θα ενδιέφερε στο εξής την ιστορική έρευνα.

Το χειρότερο, ωστόσο, είναι ότι οι φορείς και εκφραστές αυτών των άθλιων συμπεριφορών διεκδικούν το «δικαίωμα» να υποκαθιστούν το κράτος και τις θεσμοθετημένες λειτουργίες του. Και δυστυχώς, σε πολλές περιπτώσεις, ιδίως όταν οι θεσμοί είναι ανοχύρωτοι και η κοινωνία αναπτύσσει μειωμένες αντιστάσεις απέναντι στην ωμή βία και την αυθαιρεσία, το πετυχαίνουν «παίρνοντας τον νόμο στα χέρια τους» για να απονείμουν δικαιοσύνη, όπως, φυσικά, την εννοούν και την αποτυπώνουν τα απανταχού εγχειρίδια της κτηνωδίας. Εν προκειμένω, καταδικάζοντας το εκ των πραγμάτων ανυπεράσπιστο θύμα με συνοπτικές διαδικασίες σε επώδυνο θάνατο, τον οποίο εν τέλει και επιφέρουν. Η προσπάθειά τους, στη συνέχεια, να συγκαλύψουν το στυγερό έγκλημα είναι απλώς ένα ακόμη επιβαρυντικό στοιχείο.

Το θλιβερό αυτό συμβάν που, χωρίς καμία αμφιβολία, αρνείται και ακυρώνει βάναυσα τον πολιτισμό και την ανθρωπιά μας επαναφέρει με δραματικό τρόπο στη συζήτηση κρίσιμα και εκκρεμή θέματα όπως αυτά που αφορούν τις συνθήκες στις φυλακές, τη δικαιοσύνη, την εκτελεστική εξουσία, αλλά και γενικότερα την κοινωνία. Και για να έχει αυτή η συζήτηση νόημα και να αποβεί αποδοτική, οφείλει ο καθένας που εμπλέκεται ή κατά οποιονδήποτε σχετίζεται με αυτά τα ζητήματα να πάρει σαφή θέση χωρίς υπεκφυγές και εκπτώσεις.

Η σιωπή πάντως είναι για τη διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου Σερρών η χειρότερη επιλογή. Υποβαθμίζει τον θεσμικό του ρόλο, επιπλέον δε, αδικεί την ιστορία και τις παραδόσεις του δικηγορικού σώματος σε ζητήματα ευνομίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

ΝΙΚΟΣ ΕΠ. ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ (nicfalag@yahoo.gr)

<

p style=”text-align: right;” align=”center”>12-04-2014