Νίκος Φαλαγκάρας: Για τεχνικούς λόγους…

Νίκος Φαλαγκάρας: Για τεχνικούς λόγους…
Υπάρχει πιθανότητα παράτασης του Μνημονίου για «τεχνικούς λόγους».
Οι εφημερίδες.

Χαρδούβελης-ΣαμαράςΠολλές φορές μας έχει τύχει, προσπαθώντας να τηλεφωνήσουμε σε κάποιον, να ακούσουμε, αντί του γνωστού σήματος της κλήσης, εκείνο το αποκαρδιωτικό –ιδίως όταν υπάρχει επείγουσα ανάγκη- μήνυμα ότι η επικοινωνία μας δεν είναι δυνατή για τεχνικούς λόγους. Οπότε, απογοητευμένοι, κατεβάζουμε το ακουστικό και περιμένουμε μέχρι να επιληφθούν οι αρμόδιοι και να αποκαταστήσουν την –προσωρινή ελπίζουμε- βλάβη.

Δικαιολογημένη, βέβαια, η δυσφορία μας, ίσως και τα κάποια «γαλλικά», που, εντελώς αυθόρμητα, μας έρχονται, εκείνη τη δύσκολη στιγμή, στα χείλη, με αποδέκτες αυτούς που δεν φρόντισαν εγκαίρως ώστε να προλάβουν την τεχνική βλάβη και έτσι να κάνουμε, άνετα και στην ώρα της, τη δουλειά μας. Από την άλλη, για να μην είμαστε υπερβολικοί και άδικοι, σκεφτόμαστε ότι το δίκτυο τηλεφωνικής επικοινωνίας, όπως, άλλωστε, κάθε τεχνική κατασκευή και ανθρώπινο έργο γενικότερα, είναι φυσικό να υποστεί κάποτε κάποια –μικρότερη ή μεγαλύτερη- βλάβη. Τότε, μη έχοντας εξάλλου και κάτι καλύτερο να κάνουμε, επιστρατεύουμε όση υπομονή μας έχει απομείνει και ελπίζουμε στη γρηγορότερη δυνατή διόρθωση της τεχνικής βλάβης.

Ωστόσο, τα κάθε είδους τεχνικά προβλήματα, όπως φαίνεται, δεν περιορίζονται μόνο στις άψυχες συσκευές και τα πολύπλοκα δίκτυα που προορίζονται να εξυπηρετούν τις καθημερινές μας ανάγκες. Μπορούν κάλλιστα να εμφανιστούν, με την ίδια, ή και μεγαλύτερη, συχνότητα και ένταση, ακόμα και σε τομείς και υποθέσεις όπου τον πρώτο λόγο τον έχει ο ανθρώπινος παράγοντας και κυρίως οι έγκαιροι και άκρως μελετημένοι, ως την τελευταία λεπτομέρεια, σχεδιασμοί. Συμβαίνει, δηλαδή, μερικές φορές, για κάποιους εντελώς απρόβλεπτους και ανεπίδεκτους οποιασδήποτε παρέμβασης λόγους, τα πράγματα να μην εξελιχθούν όπως τα οραματίσθηκαν και τα προγραμμάτισαν οι αρμόδιοι και οι ειδικοί.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, οι εμπλεκόμενοι δεν έχουν άλλη επιλογή και δυνατότητα παρά να αναθεωρήσουν, να αναβάλουν, να περιμένουν, να ελπίσουν ή ό, τι άλλο, τέλος πάντων, τους φωτίσει ο Μεγαλοδύναμος, έστω κι αν στα μάτια της ανήσυχης και πιεστικής κοινής γνώμης πιθανότατα θα φανούν, παρά τις πρότερες κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις, ανακόλουθοι ή ασυνεπείς. Συγχρόνως δε, θα σπεύσουν να ενημερώσουν, να εξηγήσουν και να δικαιολογήσουν την αναπάντεχη και ανεπιθύμητη μεταβολή των πραγμάτων, προσβλέποντας πια στην κατανόησή και τη μεγαλοθυμία της (κοινής γνώμης).

Αυτό ακριβώς έγινε, τελικά, και με το Μνημόνιο που οσονούπω θα έληγε (όρκο έπαιρναν γι’ αυτό, μέχρι προχθές, οι κυβερνώντες μας), προτού προλάβει ο κ. Αλέξης Τσίπρας να ικανοποιήσει τον ευσεβή του πόθο (να το κάνει χίλια κομμάτια όπως έταξε στον εαυτό του). Υπήρξε, λοιπόν, κάποια απρόσμενη και αναπόφευκτη, τεχνικής φύσεως, εμπλοκή, εκεί στην πόλη του φωτός όπου, μέρες τώρα, η κυβέρνησή μας κονταροχτυπιέται, μέχρι τελικής πτώσεως, με τη σκληροτράχηλη –πλην όχι και ανίκητη, παρά την περί του αντιθέτου τεχνηέντως καλλιεργούμενη εντύπωση-, τρόικα.

Κατά συνέπειαν, οποιεσδήποτε άλλες ερμηνείες, εικασίες, φήμες, διαδόσεις κ.λπ., που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, από όπου και αν προέρχονται και ανεξάρτητα από τις προθέσεις και τις στοχεύσεις των φορέων τους, δεν είναι απλώς αυθαίρετες και ατεκμηρίωτες, αλλά προϊόντα αχαλίνωτης –αν όχι νοσηράς- φαντασίας. Οι τεχνικοί λόγοι, που, εν είδει κεραυνού εν αιθρία, ενέσκηψαν, πολύ σύντομα θα εκλείψουν. Οπότε μπορεί, επιτέλους, να κλείσει και το σημείωμα αυτό με παραφρασμένη –για τεχνικούς λόγους!- τη γνωστή κατακλείδα των παραμυθιών: κι έτσι θα ζήσουν αυτοί (που φροντίζουν για μας και πριν από μας) καλά και εμείς… χειρότερα δεν γίνεται.

ΝΙΚΟΣ ΕΠ. ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ (nicfalag@yahoo.gr)
 29/11/2014