ΝΙΚΟΣ ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ: Περί πρακτόρων

ΝΙΚΟΣ ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ: Περί πρακτόρων

γιακουμάτος-Περιττό να αναλύσουμε γιατί ο όρος «πράκτορας», τουλάχιστον στη νεότερη ιστορία της χώρας μας, είναι αρνητικά φορτισμένος (π.χ. «πράκτορας της ΣΙΑ, πράκτορας της Μόσχας» κ.λπ.). Επομένως η χρήση του σε κάθε περίπτωση έχει, εννοείται εφόσον συντρέχει προς τούτο βάσιμος λόγος, απαξιωτικό και καταφρονητικό χαρακτήρα γι’ αυτόν προς τον οποίον απευθύνεται (αποδέκτη).

Πρόσφατα είχαμε την τύχη να γίνουμε μάρτυρες σχετικής καταγγελίας εκ μέρους του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργού κ. Γεράσιμου Γιακουμάτου, ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι “πράκτορας του ΣΥΡΙΖΑ” και “κρυφο-ΣΥΡΙΖΑ”, παρά την περί του αντιθέτου περιρρέουσα (πλην όμως ψευδή εν τέλει) εντύπωση.

Προφανώς, για να το διακηρύσσει αυτό ο κ. Γιακουμάτος, και μάλιστα δημοσίως, κάτι παραπάνω από εμάς τους λοιπούς κοινούς θνητούς θα έχει υπ’ όψιν του. Θέλω να πω ότι έχει οπωσδήποτε στην κατοχή του όλα εκείνα τα κρίσιμα στοιχεία που συγκροτούν και τεκμηριώνουν πλήρως έναν τόσο σοβαρό ισχυρισμό – καταγγελία. Στοιχεία που ασφαλώς προέρχονται από αξιόπιστες πηγές, τις οποίες ο καταγγέλλων δεν έχει κανένα λόγο να κατονομάσει ώστε να επιβεβαιωθεί η εγκυρότητά τους.

Μόλις που χρειάζεται βέβαια να σημειωθεί ότι, αν ο κ. Γιακουμάτος δεν διέθετε επαρκή στοιχεία, ποτέ δεν θα διανοείτο να εκτοξεύσει μια τόσο σοβαρή κατηγορία εναντίον ενός υψηλόβαθμου κυβερνητικού στελέχους χώρας εκ παραδόσεως φίλης και συμμάχου. Άλλωστε, μια και όλοι γνωριζόμαστε σ’ αυτόν τον τόπο, πρόκειται για έναν πολιτικό άνδρα που δεν συνηθίζει να πιάνει τηλεοπτικό στασίδι, από όρθρου βαθέος μέχρι νυκτός, και να φλυαρεί επί παντός και ασυστόλως. Σε αντίθεση με κάποιους άλλους συναδέλφους του, σχεδόν εξαρτημένους από την τηλεοπτική δημοσιότητα – σαγήνη, που δεν χάνουν την ευκαιρία που κάθε φορά αφειδώς τους προσφέρεται, αυτός, εκ πεποιθήσεως λακωνικός αλλά και καίριος στις επισημάνσεις και τις κρίσεις του, σπανίως ανταποκρίνεται στις προ(σ)κλήσεις που σωρηδόν του απευθύνονται.

Συνηθίζει να επιλέγει ο ίδιος το αν, πότε, πού και κυρίως για ποιόν λόγο θα εμφανιστεί σε κάποιο τηλεπαράθυρο. Σταθερό και αμετακίνητο κριτήριό του είναι το πόσο χρήσιμη (εθνικά) μπορεί να είναι κάθε φορά η παρουσία του εκεί. Γεγονός που, μερικές φορές, (κακώς βέβαια) παρεξηγείται και έχει ως αποτέλεσμα να εκφράζουν τη δυσφορία και την ενόχλησή τους οι εκπομπάρχες, πλην όμως κάτι τέτοια τον κ. Γιακουμάτο, που από τη στιγμή που έχει δομήσει τον δικό του κώδικα αξιών και προτεραιοτήτων, τον αφήνουν παγερά αδιάφορο.

Στην τελευταία (χρονικά εννοείται, μη τυχόν και υπάρξει κάποια παρεξήγηση), λοιπόν, εμφάνισή του, ο κ. Γιακουμάτος, με την εγνωσμένη παρρησία αλλά και ευθύνη που διακρίνει τον δημόσιο λόγο του, πέτυχε διπλό στόχο: από τη μια ξεμπρόστιασε τον αλαζόνα Γερμανό υπουργό που σε κάθε ευκαιρία δεν παραλείπει να μας κουνάει αυστηρά το δάχτυλο, φέρνοντάς τον σε δεινή θέση. Από την άλλη, δε, έπληξε τον ΣΥΡΙΖΑ που προκειμένου να γίνει κυβέρνηση δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει ακόμη και τις πρακτορικές υπηρεσίες του –κατά τα άλλα άσπονδου πολιτικού του αντιπάλου- κ. Σόιμπλε, πράγμα που, αν μη τι άλλο, ακυρώνει το αριστερό του πρόσημο και τον εκθέτει βάναυσα στους –εν πολλοίς αφελείς- ψηφοφόρους του που στις πρόσφατες ευρωεκλογές τον ανέδειξαν πρώτο κόμμα.

Μετά από αυτή την πραγματικά συγκλονιστική αποκάλυψη στην οποία προέβη ο κ. Γιακουμάτος, το μόνο που θα μπορούσε η ταπεινότης μου να προσθέσει και –γιατί όχι- να ευχηθεί κιόλας είναι ότι, αν βρισκόταν στη θέση του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά, θα του εμπιστευόταν ανεπιφύλακτα (μέρες κυοφορούμενου κυβερνητικού ανασχηματισμού άλλωστε) κρίσιμο υπουργικό χαρτοφυλάκιο.

Επιτέλους, να δούμε και κάποιον που να τον υπολογίζουν, βρε αδερφέ, οι ισχυροί της Ευρώπης (και όχι μόνον), ιδίως όταν έχουν λερωμένη τη φωλιά τους, όπως καλή ώρα ο πολύς κ. Σόιμπλε. Ο άνθρωπος που, για να βλάψει τα ελληνικά συμφέροντα, απροσχημάτιστα πια, στέκεται πολύτιμος αρωγός του ΣΥΡΙΖΑ. Και για να χρησιμοποιήσουμε τον χαρακτηρισμό του κ. Γιακουμάτου, μετατρέπεται σε πράκτορά του.

 ΝΙΚΟΣ ΕΠ. ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ (nicfalag@yahoo.gr)

  04/06/2014