Ο ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ τρέχει τώρα να σβήσει…τη φωτιά στον αιγιαλό!!!

Ο ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ τρέχει τώρα να σβήσει…τη φωτιά στον αιγιαλό!!!

ΑΙΓΙΑΛΟΣ-2014ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ ΑΝΤΟΧΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ- Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕ ΜΕ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ  ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΑΝΟΜΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ

[Του Γιώργου Αλεξάκη]

Να καθησυχάσει τις αντιδράσεις, που έχουν ξεσπάσει με αφορμή το σχέδιο νόμου για τον αιγιαλό, επιχειρεί εκ νέου το Υπ. Οικονομικών, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο αλλαγών στο σχέδιο που έχει δοθείς τη δημοσιότητα. Με αναλυτική ανακοίνωσή του, όπου καταγράφει το τι ισχύει σήμερα και τι προτίθεται να εισάγει για νομοθέτηση, ξεκαθαρίζει ότι στο σχέδιο νόμου:

  1.  δεν ορίζεται ότι είναι επιτρεπτή η αποκλειστική χρήση του αιγιαλού και της παραλίας σε κανένα σημείο του νομοσχεδίου
  2.  δεν περιορίζεται με κανένα τρόπο η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών
  3.  προβλέπεται η διατήρηση του ανώτατου εμβαδού ανά παραχώρηση των 500 τ.μ., τη μείωση της ελεύθερης ζώνης των 100 μέτρων σε 70 μ. και τον καθορισμό ανώτατου συντελεστή παραχωρούμενου αιγιαλού, ο οποίος θα λειτουργεί διορθωτικά αν η κάλυψη που προκύπτει από το ανώτατο εμβαδό ανά παραχώρηση είναι μεγάλη.

Σημειώνεται ότι οι αντιδράσεις στο νομοσχέδιο ήταν, πέρα από την αντιπολίτευση, κι από το κυβερνητικό στρατόπεδο. Η βουλευτής Α’ Αθήνας Φωτεινή Πιπιλή, σε κυριακάτικη εφημερίδα, χαρακτήρισε «τέρας» το νομοσχέδιο, ενώ ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος ανέφερε ότι «το νομοσχέδιο, όπως έχει στη διαβούλευση, δεν περνάει από τη Βουλή» και ζητάει να υιοθετηθούν οι προτάσεις που έχει καταθέσει το κόμμα του για να συναινέσει στην ψήφισή του.

Οι ενστάσεις

Αξίζει να τονισθεί ότι τις τελευταίες ημέρες σειρά δημοσιευμάτων επικεντρώνουν στο ότι με το νομοσχέδιο

  • αφαιρούνται οι σημερινοί περιορισμοί στην έκταση της παραλίας που μπορεί να παραχωρηθεί για «απλή χρήση»
  • διευκολύνεται η δημιουργία μόνιμων κατασκευών από ιδιώτες για επιχειρηματικούς σκοπούς, με συνέπεια «οι ξενοδοχειακές μονάδες να μπορούν έτσι να επεκτείνουν μόνιμα τις εγκαταστάσεις τους προς τη θάλασσα».
  • παρέχεται η  δυνατότητα νομιμοποίησης αυθαίρετων κατασκευών που βρίσκονται στην παραλία και στον αιγιαλό, σε περίπτωση που χρησιμοποιηθούν για επιχειρηματικούς σκοπούς.
  • δεν καταγράφεται ρητά ποια κτίρια στον αιγιαλό εξαιρούνται από την κατεδάφιση,
  • είναι ασαφές τι θα γίνει εκεί που αναμένεται να χαραχθεί από το μηδεν ο Αιγιαλός π.χ. δωμάτια που χτίστηκαν χωρίς άδεια εντός των ορίων του παλιού αιγιαλού, εξοχικά που θα είναι πάνω στη νέα γραμμή του αιγιαλού.
  • δεν αποσαφηνίζεται τι γίνεται σε περιπτώσεις κτισμάτων που είναι κτισμένα σε ακτογραμμές πριν το 1935 (π.χ. Τα περίφημα Σύρματα των Δυτικών Κυκλάδων)
  • δεν ξεκαθαρίζεται αν θα απαιτείται περιβαλλοντική μελέτη για όλες τις εγκαταστάσεις (για παράδειγμα ξενοδοχειακές) ή μόνο για το κομμάτι που είναι στον αιγιαλό.

Επίσης φορείς της κοινωνίας των πολιτών, όπως το Παρατηρητήριο Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη, παρά το χαρακτηρίζει σημαντικό το ότι η διοίκηση ασχολείται με αυτό το σοβαρό θέμα, σημειώνει ότι το Νομοσχεδίου, το χαρακτηρίζεται από

  • Προχειρότητα, με λανθασμένες αναφορές σε υπηρεσίες ή Υπουργεία, αλλά και αδόκιμες -γλωσσικά, συντακτικά και εννοιολογικά- διατυπώσεις.
  • Έλλειψη γνώσης της Εθνικής και Ευρωπαϊκής νομοθεσίας καθώς πλείστα σημεία του είναι δυνατόν να προσβληθούν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, αλλά και ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για παραβίαση του Συντάγματος και των Εθνικών και Ευρωπαϊκών Δεσμεύσεων με ισχυρή πιθανότητα σοβαρής επιβάρυνσης του Προϋπολογισμού από σοβαρά πρόστιμα.
  • Έλλειψη ενδοκυβερνητικής συνεργασίας, καθώς θεωρείται αδιανόητη η συναίνεση των συναρμόδιων ΥΠΕΚΑ, ΥΠΑΝΑ και ΥΠΤΟΥΡ σε πλειάδα κρίσιμων προτεινόμενων άρθρων.
  • Παντελή έλλειψη σοβαρού αναπτυξιακού οράματος, βασισμένου στην ολοκληρωμένη διαχείριση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων των ακτών και λοιπών υδάτινων περιοχών της χώρας αλλά και των ειδικών χαρακτηριστικών τους.
  • Άγνοια του πνεύματος σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων που χαρακτηρίζει τους σοβαρούς επενδυτές και όχι τους ευκαιριακούς (hit and go) που καθ’ έξη προσελκύει διαχρονικά η χώρα.
  • Επιπόλαιη προσπάθεια «κατασκευής» μη σύννομων χαριστικών συνθηκών για την διευκόλυνση προσέλκυσης επενδύσεων.
  • Παράλειψη οποιασδήποτε αναφοράς στην υποχρέωση ενημέρωσης και συμμετοχής του Πολίτη στην Λήψη Αποφάσεων, όπως ορίζονται στη Σύμβαση του Aarhus.

Τι λέει το υπουργείο Οικονομικών;

Με την νέα ανακοίνωση πάντως το Υπουργείο Οικονομικών, αποδίδει σε  παρανόηση τις σχετικές αντιδράσεις και διευκρινίζει:

1.        Προς άρση κάθε παρανόησης επί του θέματος, η κοινή χρήση του αιγιαλού και της παραλίας δεν αίρεται με τις επίμαχες ρυθμίσεις. Σε κανένα σημείο του νομοσχεδίου δεν ορίζεται ότι είναι επιτρεπτή η αποκλειστική χρήση του αιγιαλού και της παραλίας. Σε κανένα σημείο του νομοσχεδίου δεν περιορίζεται με κανένα τρόπο η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών. Πρόθεση του νομοσχεδίου είναι όχι μόνο να διατηρήσει τους περιορισμούς για την απλή χρήση του αιγιαλού, αλλά εκτός από τους υπάρχοντες περιορισμούς, δηλαδή του εμβαδού (500τμ) και της μεταξύ των παραχωρήσεων απόσταση (100μ), να θεσπίσει επιπλέον περιορισμούς, όπως τον καθορισμό ανώτατου συντελεστή παραχωρούμενου αιγιαλού. Επιπλέον με υπουργική απόφαση μπορούν να τίθενται και επιπλέον περιορισμοί, αν η μορφολογία και το μέγεθος κάποιου αιγιαλού το απαιτεί, προκειμένου να διασφαλισθεί η ελεύθερη πρόσβαση και χρήση για τους πολίτες. (π.χ. εμβαδόν μικρότερο των 500τμ για κάθε παραχώρηση για παραλίες μικρές σε εμβαδόν). Δέσμευση του Υπουργείου Οικονομικών, σε συνέχεια και των σχετικών σχολίων που υποβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της δημόσιας διαβούλευσης, είναι η ρητή προσθήκη στο σχέδιο νόμου που θα κατατεθεί στη Βουλή, η πρόβλεψη για τη διατήρηση του ανώτατου εμβαδού ανά παραχώρηση των 500 τ.μ., τη μείωση της ελεύθερης ζώνης των 100 μέτρων σε 70 μ. και τον καθορισμό ανώτατου συντελεστή παραχωρούμενου αιγιαλού, ο οποίος θα λειτουργεί διορθωτικά αν η κάλυψη που προκύπτει από το ανώτατο εμβαδό ανά παραχώρηση είναι μεγάλη.

2.        Η δυνατότητα νομιμοποίησης δίδεται μόνο για όποια έργα ρητά επιτρέπονται, όχι μόνο από το προτεινόμενο νομοσχέδιο αλλά και από τον ισχύοντα Ν.2971/2001. Άρα κανένα έργο οικοδομικό, κατοικίες, ξενοδοχεία κλπ που ρητά απαγορεύεται να κατασκευάζονται εντός αιγιαλού, δεν εξαιρούνται από την κατεδάφιση. Επιπροσθέτως, με τις προτεινόμενες διατάξεις γίνεται υποχρεωτική η υποβολή μελέτης περιβαλλοντολογικών όρων, προκειμένου ένα έργο να νομιμοποιηθεί, καθιστώντας την περιβαλλοντολογική διάσταση βασική και απαραίτητη.

Δεν θα πρέπει να συγχέεται η πρόβλεψη του νομοσχεδίου αυτού με τις ρυθμίσεις για τα κατεχόμενα ακίνητα του Δημοσίου, οι οποίες έχουν επίσης αναρτηθεί προς δημόσια διαβούλευση. Αυτές οι τελευταίες δεν αφορούν σε καμία περίπτωση κατεχόμενα ακίνητα που βρίσκονται στη ζώνη αιγιαλού/παραλίας.

3.        Καμία επέκταση εγκατάστασης δε θα γίνει μέσω των επιχωματώσεων, ούτε θα δημιουργηθούν μόνιμες κατασκευές. Επιχωματώσεις επιτρέπονται μόνο σε τουριστικές μονάδες που έχουν ενταχθεί στις Στρατηγικές Επενδύσεις ή σε ΕΣΧΑΣΕ-ΕΣΧΑΔΑ, δηλαδή αφορούν σε μεγάλη επενδυτική δραστηριότητα, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως τέτοια από την Ελληνική Πολιτεία με βάση προβλεπόμενες σε νόμο διαδικασίες και προϋποθέσεις. Η δημιουργία ξηράς, θα υλοποιείται με δαπάνες των επενδυτών και θα αποτελεί υποχρεωτικά αιγιαλό, δηλαδή κοινόχρηστη περιουσία του Δημοσίου, την οποία το Δημόσιο θα εκμισθώνει στον επενδυτή σύμφωνα με το άρθρο 16 του σχεδίου νόμου. Ασφαλώς η δυνατότητα έγκρισης ενός έργου πρόσχωσης που θα περιλαμβάνεται στις αναφερόμενες κατηγορίες επενδύσεων, θα γίνεται μόνο εφ’ όσον εγκριθούν αυστηρές μελέτες περιβαλλοντολογικών όρων και διασφαλισθεί πλήρως η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Σύμφωνα με το Υπουργείο οι βασικοί στόχοι του νομοσχεδίου είναι:

  • Η απλοποίηση των γραφειοκρατικών διαδικασιών
  • Η αντικειμενικοποίηση του τιμήματος παραχώρησης
  • Η υποχρεωτική υποβολή μελέτης περιβαλλοντολογικών όρων  για κάθε μορφή έργου εντός του αιγιαλού, ακόμα και σε περιπτώσεις που η κείμενη νομοθεσία δεν το απαιτεί.
  • Η άμεση χάραξη του συνόλου του αιγιαλού της χώρας, με αποτέλεσμα και την μεγαλύτερη δυνατότητα προστασίας τους αλλά και τη μείωση των γραφειοκρατικών διαδικασιών που απαιτούνται για κάθε επιμέρους χάραξη.
  • Η διασφάλιση παντού της καλύτερης δυνατής πρόσβασης του κοινού στην ζώνη αιγιαλού/παραλίας.

«Το Υπουργείο Οικονομικών παρακολουθεί με προσοχή τις προτάσεις που κατατίθενται στην δημόσια διαβούλευση και βρίσκεται σε συνεργασία με πολλούς φορείς αλλά και περιβαλλοντολογικές οργανώσεις προκειμένου να ανταλλαχθούν απόψεις και να επιδιωχθεί η καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση των προβλημάτων που παρουσιάζονται. Ήδη σήμερα έγινε συνάντηση  με την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, με την οποία υπήρξε μία εποικοδομητική συζήτηση και καταγράφηκαν πολλές χρήσιμες απόψεις, ενώ δόθηκαν και πολλές διευκρινίσεις σχετικά με το νομοσχέδιο. Οι επαφές αυτές θα συνεχιστούν και μετά την λήξη της δημόσιας διαβούλευσης στις 13 Μαΐου με σκοπό την καταγραφή όσον το δυνατόν περισσότερων απόψεων προκειμένου το νομοσχέδιο να ανταποκριθεί με τον καλύτερο τρόπο στον σκοπό του» σημειώνει το Υπ. Οικονομικών αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο αλλαγών στο νομοσχέδιο.

 

Η ορολογία
1. «Αιγιαλός» είναι η ζώνη της ξηράς, η οποία βρέχεται από τις μεγαλύτερες πλην συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων της θάλασσας. Ως θάλασσα νοείται και η λιμνοθάλασσα, ήτοι μεγάλη έκταση από λιμνάζοντα νερά, που βρίσκεται κοντά στη θάλασσα και επικοινωνεί με αυτή.
2. «Παραλία» είναι η ζώνη της ξηράς, η οποία προστίθεται στον, όταν είναι αναγκαία για την επικοινωνία της ξηράς με τη θάλασσα και αντίστροφα.
3. «Παλαιός αιγιαλός» είναι η έκταση ξηράς, η οποία προκύπτει από τη μετατόπιση της γραμμής του αιγιαλού προς τη θάλασσα, οφείλεται σε φυσικές προσχώσεις ή τεχνικά έργα και προσδιορίζεται από τη νέα γραμμή αιγιαλού και το όριο του παλαιότερα υφιστάμενου αιγιαλού.
4. «Όχθη» των ποταμών και των λιμνών είναι η ζώνη ξηράς που τους περιστοιχίζει και βρέχεται από τις μεγαλύτερες πλην συνήθεις αναβάσεις των υδάτων τους.
5. «Παρόχθια ζώνη» των λιμνών και των ποταμών είναι η ζώνη ξηράς που προστίθεται στην όχθη, για την επικοινωνία της ξηράς με τη λίμνη ή τον ποταμό και αντίστροφα.
6. «Παλαιά όχθη» των λιμνών και των ποταμών είναι η έκταση της ξηράς, η οποία προκύπτει από τη μετατόπιση της οριογραμμής της όχθης προς τη λίμνη και τον ποταμό αντίστοιχα.
7. «Απλή χρήση» αιγιαλού και κοινόχρηστης παραλίας είναι κάθε χρήση, η οποία δεν παραβιάζει τον προορισμό του ως κοινόχρηστου πράγματος και δεν επιφέρει αλλοίωση στη φυσική μορφολογία του και τα βιοτικά στοιχεία του.
8. «Λιμένας» είναι ζώνη ξηράς και θάλασσας μαζί με έργα και εξοπλισμό, που επιτρέπουν κυρίως την υποδοχή κάθε είδους πλωτών μέσων και σκαφών αναψυχής, τη φορτοεκφόρτωση, αποθήκευση, παραλαβή και προώθηση των φορτίων τους, την εξυπηρέτηση επιβατών και οχημάτων και την ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τις θαλάσσιες μεταφορές.
10. «Φορέας διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένα» είναι κάθε δημόσιος φορέας ή φορέας της Αυτοδιοίκησης ή μικτός φορέας που έχει, κατά νόμο, την ευθύνη της διοίκησης και της εκμετάλλευσης λιμένα.