Οι ανεπιθύμητες συνέπειες του χαμένου βηματισμού

Του Νίκου Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

Με αφορμή τη συζήτηση που, ως μη όφειλε, άνοιξε γύρω από τη φούστα της μαθήτριας στην προχθεσινή παρέλαση (σ.σ. η απάντηση της μαθήτριας εδώ), δείτε τι έγραψα, πριν από τρία ακριβώς χρόνια για ένα παρόμοιο -ευτράπελο- περιστατικό:

parelasi-thess2-1-fosta

Τον γύρο του Διαδικτύου έκανε η φωτογραφία της μαθήτριας που παρέλασε σήμερα ξυπόλητη στο Σύνταγμα ως σημαιοφόρος του σχολείου της. Γρήγορα μάλιστα η ενέργειά της αυτή ερμηνεύτηκε ως συμβολική πράξη διαμαρτυρίας κατά της κρίσης, κάτι που ωστόσο ήταν εντελώς ανακριβές. Η κοπέλα βάδισε ξυπόλητη γιατί απλά έσπασε το τακούνι της.

 Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Τελικά, την «πάτησαν σαν αγράμματοι», κατά το κοινώς λεγόμενο, όλοι αυτοί που επιχείρησαν να ερμηνεύσουν –εντελώς αυθαίρετα- την εικόνα της σημαιοφόρου να παρελαύνει ξυπόλητη (οποία ιεροσυλία!) -δεν ξέρω αν, εκείνη την ώρα, έβρεχε κιόλας- στο Σύνταγμα, ενώπιον της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας και άλλων  πολιτικών, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την οικονομική κρίση που δοκιμάζει με τον πιο δεινό τρόπο, τα τελευταία τρία χρόνια, τη χώρα μας.

Μόνο λίγες ώρες, λοιπόν, έμελλε να κρατήσει η χαρά τους, αφού οι υπεύθυνοι του υπουργείου Παιδείας και ο διευθυντής του σχολείου όπου η συγκεκριμένη μαθήτρια, αξίζει να σημειωθεί, αριστεύει, εν ριπή οφθαλμού επελήφθησαν του θέματος και προσήλθαν για να αποκαλύψουν την αλήθεια η οποία, εν πάση περιπτώσει, είναι τελείως διαφορετική από αυτή που προσπάθησαν κάποιοι –ανεπιτυχώς εν τέλει- να εμφανίσουν στα μάτια της κοινής γνώμης.

Ειδικότερα, ο -υπό τον βαρύγδουπο τίτλο: γενικός διευθυντής Ευρωπαϊκών και Διεθνών Σχέσεων και Εκπαιδευτικών Θεμάτων του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων- κ. Ιωάννης Γεωργακόπουλος, εξέδωσε, το βράδυ κιόλας της 28ης Οκτωβρίου, ανακοίνωση, με την οποία πληροφορείται αρμοδίως και υπευθύνως το πανελλήνιο (και όχι μόνο) την πάσα αλήθεια.

Εντελώς συνοπτικά, ιδού πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα: η σημαιοφόρος ενός παρελαύνοντος μαθητικού τμήματος, μαζί με το βήμα της, ατυχώς, έχασε και το παπούτσι της. Και για να διορθώσει τα πράγματα ή, αν θέλετε, να μην τα χειροτερέψει έτι περαιτέρω, αστραπιαία αποφάσισε να βγάλει, διακριτικά βέβαια, και το άλλο παπούτσι, ενώ συνέχισε κανονικά την πορεία της παρέλασης. Τόσο απλά και συμπτωματικά.

Αξίζει, νομίζω, να παραθέσω την κατακλείδα τής (σε άψογα ελληνικά, καθότι προέρχεται από φορέα που μέχρι πρόσφατα ο τίτλος του υποσχόταν και να μας εξασφαλίσει δια βίου μάθηση) ανακοίνωσης: «…Τα βγαλμένα παπούτσια της, άμεσα(sic) μάζεψε ένας εμπλεκόμενος στην παρέλαση άνδρας και τα οποία πήγε προς την άκρη, προκειμένου να μη σημειωθεί τόσο κάποιο ατύχημα από τους ερχόμενους παρελαύνοντες μαθητές, όσο και να μπορούν να δοθούν στη μαθήτρια, η οποία δεν έχασε την ψυχραιμία της αλλά ούτε υπολόγισε την ενδεχόμενη απώλεια των παπουτσιών της, θεωρώντας ότι η εθνική παρέλαση μια τέτοια ημέρα υπερτερεί, κάθε άλλης κίνησης».

Αυτό, πάντως, που εμένα τουλάχιστον με εντυπωσίασε ιδιαίτερα στην υπόθεση αυτή είναι η ασυνήθιστη, πρέπει να ομολογήσουμε, ταχύτητα, αλλά και η ακρίβεια, με την οποία λειτούργησαν τα αντανακλαστικά όχι μόνο της ατυχήσασας μαθήτριας, αλλά κυρίως των αρμοδίων, αμέσως μετά τη λήξη της παρέλασης και ενώ η «άλλη» ερμηνεία του περιστατικού άρχισε να κάνει τον κύκλο που προδιέγραψαν οι εμπνευστές της. Σαν έτοιμοι από καιρό, όπως θα έλεγε ο Αλεξανδρινός ποιητής, οι αρμόδιοι κινητοποιήθηκαν, βρήκαν τα όλα εκείνα τα αξιόπιστα στοιχεία που συνθέτουν την αλήθεια έτσι ώστε να γίνουμε όλοι εμείς πια κοινωνοί της και να μην παρασυρθούμε από ανεύθυνες και –κάθε άλλο παρά- άδολες ανακρίβειες.

Εξάλλου, η εξέλιξη αυτή εκπέμπει, θα μπορούσε να πει κανείς, και ένα αισιόδοξο μήνυμα για το μέλλον: ότι σε ανάλογη περίπτωση, δεδομένης και της πείρας, με την ίδια ταχύτητα και προθυμία, θα φροντίσουν να μας προσφέρουν, απαλλαγμένη από διαστρεβλώσεις και σκοπιμότητες, ενημέρωση.

Σε ό, τι αφορά, πάντως, την οικονομική κρίση, ο συντάκτης της ανακοίνωσης μόλις την υπαινίσσεται, αλλά για να αποκλείσει το ενδεχόμενο η τυχαία απώλεια του παπουτσιού μιας παρελαύνουσας σημαιοφόρου μπορεί να σχετίζεται με αυτή ή το χειρότερο, τέτοια μέρα, να τη συμβολίσει.

Το ότι η κρίση μαστίζει ανελέητα τη χώρα μας είναι πια κοινό μυστικό. Μερικοί (υπεράνω πάσης υποψίας επί λαϊκισμώ, δεν θα λέγαμε, με το χέρι στην καρδιά, και πάσης ευθύνης) μάλιστα μιλούν για προτεκτοράτο, που επιδιώκουν κάποιοι άσπονδοι φίλοι και εταίροι με τα καμώματά τους να τη μετατρέψουν. Επομένως, δεν ήταν ανάγκη να αποτυπωθεί (η κρίση) στις επιμέρους και ενίοτε παραπλανητικές εικόνες μιας επετειακής παρέλασης.

Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι ναι μεν μπορεί να την «πάτησαν» όντως όσοι βιάστηκαν να αποδώσουν έντονο συμβολισμό στα -από ένα απλό ατύχημα- ξυπόλητα πόδια της παρελαύνουσας σημαιοφόρου, πλην όμως η φοβερή κρίση που ενέσκηψε στη χώρα μας πανθομολογείται πια ότι έρχεται από πολύ μακριά και, δυστυχώς, πηγαίνει ακόμη μακρύτερα. Χάνοντας, προ πολλού, τον βηματισμό της η χώρα μας, δεν έχασε μαζί και τα δύο παπούτσια της (εδώ κανείς εμπλεκόμενος δεν φιλοτιμήθηκε να πάει στην άκρη, ώστε να μπορούν να της δοθούν κάποια στιγμή), αλλά και τον προσανατολισμό της. Και αντί να κάνει κάποια διορθωτική κίνηση, ανάλογη με αυτήν της σημαιοφόρου, συνεχίζει να βαδίζει ξυπόλητη στ’  αγκάθια.

Με αυτά τα δυσάρεστα δεδομένα, λοιπόν, δεν ξέρω αν η ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας, αποκαθιστώντας, την πραγματική και νοηματική διάσταση του προαναφερόμενου γεγονότος, εισέφερε στο δράμα που ζούμε κάτι νέο και προπαντός παρήγορο.
ΝΙΚΟΣ ΕΠ. ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ (nicfalag@yahoo.gr)
 30/10/2012