Οι πορείες βλάπτουν σοβαρά την υγεία, μαζί και οι απορίες (πως και γιατί)

Οι πορείες βλάπτουν σοβαρά την υγεία, μαζί και οι απορίες (πως και γιατί)
Του Νίκου Φαλαγκάρα [nicfalag@yahoo.gr]
Του Νίκου Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

Ώστε οι πορείες –με αξίωσε ο Θεός να το μάθω κι αυτό, γηράσκω αεί διδασκόμενος απεφάνθη ο σοφός Σόλων ο Αθηναίος- διαδηλούντων ανά τας οδούς και τας πλατείας των πόλεων πολιτών, που επιμένουν να διαμαρτύρονται και να διεκδικούν δικαιώματα και άλλα τέτοια παρωχημένα πράγματα, βλάπτουν σοβαρά την υγεία μας, αφού μας θέτουν εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου. Μας πάνε, με άλλα λόγια, στο γκρεμό και στο χαμό.

Και αυτό δεν το λέω εγώ, ένας ο κοινός θνητός του οποίου τη γνώμη κανείς ποτέ δεν έχει λόγους να ρωτήσει και να μετρήσει. Το λέει η κ. Θεοδώρα Τζάκρη. Ολόκληρη υπουργός και μάλιστα σε αριστερή κυβέρνηση (άντε και με ολίγη δεξιά για ποικιλία). Καθότι η κ. Τζάκρη ξέρει από πρώτο χέρι από πορείες κι άλλες τέτοιες αγωνιστικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες, που σήμερα όχι μόνο δεν είναι πια της μόδας, αλλά ζημιώνουν κιόλας γενικότερα τα ευπαθή εθνικά μας συμφέροντα.

Τόσα χρόνια στην πρώτη γραμμή των αγώνων για τη δημοκρατία και το σοσιαλισμό, το κατέχει επαρκέστατα το αντικείμενο. Πλην όμως, ας μην ξεχνάμε ότι όλα σ’ αυτόν τον κόσμο έχουν ένα όριο κι ένα τέλος. Αίσιο ή όχι, δεν έχει και τόση σημασία. Τώρα πια είμαστε σε άλλο στάδιο. Ανώτερο. Η κ. Τζάκρη, όπως και πολλοί άλλοι -πρώην πια- σύντροφοί της, έβαλε ως προτεραιότητα στην πολιτική της διαδρομή το σοσιαλισμό. Μπορεί, για λόγους πέρα από τη θέλησή της, να μην τον προσέγγισε στο βαθμό που θα ήθελε, αλλά οι κόποι της δεν πήγαν χαμένοι. (Το ίδιο θα έλεγα και για το πολύπαθο σοσιαλισμό). Ίσα ίσα. Υπουργός τότε, υπουργός και σήμερα. Βέβαια το –όποιο- υπουργικό της έργο, προσωπικά τουλάχιστον, δεν το γνωρίζω (μεταξύ μας τώρα, δεν θυμάμαι ούτε καν σε ποιο υπουργείο θητεύει, αλλά αυτό δεν έχει σημασία), ωστόσο τα λεγόμενά της δικαιωματικά κατέλαβαν περίοπτη θέση στην ατζέντα της επικαιρότητας. Και φυσικά θα παραμείνουν σ’ αυτή τη θέση όσο η περίστασις το απαιτήσει, για να τα εμπεδώσουμε όσο γίνεται πιο βαθιά.

Αυτό, πάντως, που θα ήθελα να σημειώσω, ολοκληρώνοντας αυτή τη σύντομη παρέμβασή μου, είναι ότι εκτός από τους προγραμματικούς στόχους που θέτει κανείς, ιδίως ως κυβερνητικός οργανισμός, αξία έχει και το ποιους επιλέγει για να τους πετύχει. Ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα, οφείλω να ομολογήσω, απέδειξε ότι αυτά τα δύο στοιχεία κατόρθωσε να τα συνδυάσει και να τα συνθέσει κατά τρόπο αρμονικό και προπαντός αποτελεσματικό.

Τώρα τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε, για να θυμηθούμε τη γνωστή και σοφή παροιμία, η πιθανή εξήγηση είναι ότι μπορεί να φταίει η παρατεταμένη έκθεσή τους στον ήλιο που Νοέμβριο μήνα εξακολουθεί να λάμπει.

ΥΓ. Η περίπτωση της κ. Τζάκρη, σε άλλες συνθήκες, θα ήταν εξόχως διασκεδαστική, αλλά σ’ αυτές τις ζοφερές εποχές, πού κουράγιο για τέτοιες πολυτέλειες;