Οι Σέρρες, οι άνθρωποι, το μέλλον, το όραμα…

Η χρονική συγκυρία είναι εξαιρετική. Αντίστροφα, εκκωφαντική είναι και η παρατεταμένη σιωπή…

Οι Σέρρες, οι άνθρωποι, το μέλλον, το όραμα…
Γιώργος Μπαρμπουτίδης
Πολιτικός Μηχανικός, MSc, Υπ. Διδάκτωρ

Πριν λίγες ημέρες, διεξήχθη στην πόλη της Θεσσαλονίκης το ‘1ο Αναπτυξιακό Συνέδριο’, με πρωτοβουλία μίας ηλεκτρονικής ειδησεογραφικής πύλης, όπου συμμετείχαν θεσμικοί φορείς και πολιτικό προσωπικό, καταθέτοντας σοβαρές απόψεις και γόνιμους προβληματισμούς.

Συνειρμικά, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς την χρησιμότητα και την συμβολή τούτης της προσπάθειας, ενόψει του προσεχούς Περιφερειακού Συνεδρίου για την Ανάπτυξη της Κεντρικής Μακεδονίας, που εντάσσεται στον κύκλο των 13 Περιφερειακών Συνεδρίων, που έχουν προγραμματιστεί από την Κυβέρνηση, προκειμένου να υπάρξει ένας αποκεντρωμένος διάλογος με τους κοινωνικούς και τους παραγωγικούς φορείς, στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της ‘Εθνικής Αναπτυξιακής Στρατηγικής 2021’.

Εξίσου συνειρμικά, σχεδόν αντανακλαστικά, αναδύεται το ερώτημα για την ετοιμότητα που επιδεικνύουν οι υπόλοιπες Περιφερειακές Ενότητες, για την ενεργή και ουσιαστική συμμετοχή τους σε μια διαδικασία, που πιθανόν, εάν δεν καθορίσει, δύναται να διαμορφώσει τις μελλοντικές εξελίξεις.

Η χρονική συγκυρία του διαλόγου που ανοίγεται είναι εξαιρετικά κρίσιμη, με πολλές ευκαιρίες συμβολής αλλά ασφαλώς και με σημαντικούς κινδύνους απομόνωσης. Ωστόσο, μία από τις Π.Ε. της Κεντρικής Μακεδονίας με σημαντική επιρροή, αυτή των Σερρών, δείχνει να απουσιάζει από έναν συντεταγμένο διάλογο διαμόρφωσης του σχεδίου πάνω στο οποίο θα κληθεί να δομήσει το μέλλον της

 

ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

Δράττοντας την ευκαιρία, καταθέτω ενδεικτικά κάποιες προσωπικές σκέψεις. Σε προηγούμενη αρθογραφία μου για την σημασία των υποδομών στην Περιφερειακή Ανάπτυξη, είχαν διερευνηθεί οι επιπτώσεις από την σταδιακή αναβάθμιση της Θεσσαλονίκης σε ολοκληρωμένη πύλη εισόδου/εξόδου, με υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας και της συνολική αναβάθμισης των μεταφορικών δικτύων της ευρύτερης περιοχής (Εγνατία Οδός, Σιδηροδρομική Εγνατία), στη γειτνιάζουσα περιοχή των Σερρών.

Η ανάπτυξη των μεταφορικών υποδομών εντάσσεται ασφαλώς σε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο δράσης, που ενίοτε, καθίσταται δύσκολα αντιληπτό στην φάση της εκτέλεσής του και ασφαλώς εντάσσεται σε ένα ευρύτερο αναπτυξιακό πλαίσιο.

Ωστόσο, και σε ένα τέτοιο δεσμευτικό πλαίσιο, υφίστανται δυνατότητες παρεμβάσεων και υιοθέτησης δράσεων, οι οποίες μολονότι ενδέχεται να έχουν αμελητέες συνέπειες στον ευρύτερο σχεδιασμό ωστόσο είναι καθοριστικές για την διαμόρφωση των δεδομένων σε τοπικό επίπεδο.

Με σχηματοποιημένο, για παράδειγμα, σε μεγάλο βαθμό, τον οδικό χάρτη των Σερρών, προκύπτει άμεσα η προτεραιότητα του σχεδιασμού παράπλευρων δράσεων, ή συμπληρωματικών υποδομών, οι οποίες θα προσδώσουν ‘προστιθέμενη αξία’ και θα αξιοποιήσουν, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, τις διευκολύνσεις που δημιουργούνται.

Ή, η συμμετοχή σε μία μελέτη στρατηγικού σχεδιασμού εμπορευματικών κέντρων σε συγκεκριμένα σημεία επί της Εγνατίας οδού, η χωροθέτηση μίας δεύτερης Βιομηχανικής Περιοχής, η ανάπτυξη Επιχειρηματικών Πάρκων, η αναβάθμιση σημαντικών πόλων ενδιαφέροντος, αποτελούν κάποιες λογικές σκέψεις… Αρκεί αυτές οι παρεμβάσεις να είναι ορθολογικά διατυπωμένες, ιεραρχικά διαβαθμισμένες και επιστημονικά τεκμηριωμένες.

Επανερχόμενος στο ζήτημα της αξιοποίησης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό της αξιοποίησης ανενεργών στρατιωτικών εγκαταστάσεων, θα πρέπει να επισημανθεί το γεγονός ότι η υλοποίηση μίας επένδυσης για την αξιοποίηση ενός ακινήτου, ιδιαίτερα των δημόσιων εκτάσεων, προϋποθέτει την πολεοδομική, νομική και επενδυτική ωρίμανση του έργου για την απόδοση επενδυτικής ταυτότητας στο ακίνητο.

Καθίστανται αντιληπτό ωστόσο, ότι η πολυπλοκότητα αυτή, που μεγενθύνεται εάν αναλογιστεί κάποιος ότι η συζήτηση αφορά δημόσιες εκτάσεις εντός ή στις παρυφές του αστικού ιστού με σαφείς επιπτώσεις στην φυσιογνωμία και τον χαρακτήρα της πόλης, επιτάσσει να διεξαχθεί με όρους συλλογικότητας και την συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων θεσμικών φορέων του τόπου, και ασφαλώς των πολιτών…

 

ΜΙΑ ‘ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ’ ΠΡΟΤΑΣΗ

Τα παραδείγματα και οι θεματικές ενότητες για την οριοθέτηση μίας συντεταγμένης πρότασης τοποθέτησης των Σερρών στο διαμορφούμενο περιβάλλον είναι πολλά και σημαντικά: από την πρωτογενή παραγωγή, την εξειδικευμένη γεωργία και κτηνοτροφία, έως τον τουρισμό, από την ενίσχυση της μεταποίησης και τα ενεργειακά δίκτυα έως την ακαδημαϊκή και ερευνητική παρουσία του Τ.Ε.Ι., από τα επιχειρηματικά/καινοτομικά πάρκα και το αυτοκινητοδρόμιο έως την πολιτιστική/πνευματική μας κληρονομιά …

Δεν λείπει, επίσης, και το ανθρώπινο δυναμικό, διαπρεπείς προσωπικότητες, θεσμικοί φορείς και συλλογικότητες που γνωρίζουν, ενδελεχώς, τα θέματα που απασχολούν τον Νομό. Και όχι μόνον τα προβλήματα, που είναι γνωστά, καταγεγραμμένα ενίοτε σε υπερβολικό βαθμό, ούτε και τις λύσεις αλλά τις προοπτικές για την χάραξη μίας εναλλακτικής στρατηγικής πορείας.

Όμως, απουσιάζει ο ‘πυρηνικός’ παράγοντας για να αποτελέσουν τα προηγούμενα μία συνεκτική πρόταση και τούτο αφορά, την ικανότητα ανάπτυξης ενός ‘μηχανισμού’ ουσιαστικού διαλόγου κατάθεσης θέσεων, απόψεων και προτάσεων, όπου μέσα από την αντιπαράθεση απόψεων, γιατί όχι και την διαλεκτική σύγκρουση και τελικά την σύνθεση, να προκύψει η βέλτιστη διαμόρφωση ενός ‘οδικού χάρτη’.

Μία ‘αναπτυξιακή’  πρόταση, βασισμένη σε ένα νέο μοντέλο, που θα λαμβάνει υπόψη τις αρχές του ολιστικού σχεδιασμού, της ισόρροπης κατανομής επιτευγμάτων και της σύνθεσης κοινωνικών και οικονομικών στόχων.

 

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ…

Ο διάλογος αυτός έπρεπε να είχε εγκαινιαστεί προ πολλού!

Όμως, ποτέ δεν είναι αργά καθώς το Περιφερειακό Συνέδριο της Κεντρικής Μακεδονίας μπορεί να αποτελέσει την απαρχή για τα πρώτα βήματα δόμησης μίας συλλογικής διαδικασίας οριοθέτησης μεσο- μακροπρόθεσμων στόχων για το Νομό, η οποία θα επιτρέψει την ανάδειξη της τοπικής δημιουργικότητας, που ασφυκτιά μέσα στα στενά πλαίσια των υφιστάμενων δομών εξουσίας και θεσμών, αναζητώντας, εναγωνίως,  καινοτομικούς τρόπους έκφρασης.

Η χρονική συγκυρία είναι εξαιρετική. Αντίστροφα, εκκωφαντική είναι και η παρατεταμένη σιωπή