Οριστικο λουκέτο στο εργοστάσιο ζάχαρης των Σερρών

Οριστικο λουκέτο στο εργοστάσιο ζάχαρης των Σερρών

 

ΕΒΖ_Ζαχαρεως-Σερρών-λουκέτοΠαρελθόν αποτελούν από σήμερα, Τρίτη 15 Ιουλίου, τα εργοστάσια της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης (ΕΒΖ), στις Σέρρες και στην Ορεστιάδα. Μετά από μια σχεδόν 5ωρη σύσκεψη, ανακοινώθηκε σε

εργαζομένους και παραγωγούς ότι η οριστική απόφαση της Διοίκησης, που συνεδρίασε στη Θεσσαλονίκη, είναι να συνεχίσει η εταιρεία με ένα μόνο εργοστάσιο – αυτό στο Πλατυ Ημαθίας -σύμφωνα και με το πόρισμα της εταιρείας συμβούλων Kantor. Όπως είναι φυσικό, το κλίμα μεταξύ εργαζομένων και παραγωγών είναι βαρύ και σύμφωνα με όσα αναφέρουν, δεν πρόκειται να σταματήσουν τον αγώνα τους. Είχε προηγηθεί μια ακόμα σύσκεψη τη Δευτέρα, στην Αθήνα στα γραφεία του Ειδικού Εκκαθαριστή της ΑΤΕ, κ. Ν. Μαράντου.

«Ο κ. Σταϊκούρας ήρθε στη σύσκεψη, όταν βρήκε το χρόνο από την τρόικα και χειρίστηκε το θέμα ως… Πόντιος Πιλάτος. Με απλά λόγια είπε ότι θέλει να δοθεί ένας χρόνος παράτασης στην εταιρεία, προκειμένου να δει τι μπορεί να κάνει, αλλά από την άλλη πλευρά είπε ότι είναι θέμα Διοικητικού Συμβουλίου να αποφασίσει. Εμείς καταθέσαμε προτάσεις, αλλά, όπως έχουμε ήδη πει, δεν ήταν μια πρόταση σαν αυτή της εταιρείας συμβούλων Kantor», ανέφερε ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων της ΕΒΖ, κ. Χριστόδουλος Βαρκάκης.

To… όφελος

Στα περίπου 5,5 εκατ. ευρώ προϋπολογίζεται το όφελος που θα προκύψει για την ΕΒΖ Α.Ε., από την περιστολή των εξόδων, σύμφωνα με τη πρόταση της «Kantor», για την αναστολή λειτουργίας των εργοστασίων της Ορεστιάδας και των Σερρών και παραμείνει ενεργή μόνο η μονάδα στο Πλατύ της Ημαθίας.

Η χθεσινή σύσκεψη
Οικειοθελή μείωση μισθών από το προσωπικό

Οι εργαζόμενοι προκειμένου να «βάλουν πλάτη» για να μην κλείσουν τα εργοστάσια, πρότειναν οικειοθελή μείωση των μισθών τους, ώστε έτσι να περιοριστούν τα κόστη, ενώ οι παραγωγοί από την πλευρά τους θύμισαν ότι καλλιέργησαν αρκετά περισσότερα στρέμματα φέτος σε σχέση με πέρυσι, παρότι οι τιμές που πήραν από τη βιομηχανία ήταν περίπου 20% πιο χαμηλές.

«Ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό να γίνει, έγινε από την πλευρά μας και με επιχειρήματα και με την άσκηση πίεσης προς όλες τις κατευθύνσεις, διότι πρόκειται για τους εναπομείναντες οικονομικούς πνεύμονες για δύο ακριτικές περιοχές με υψηλή ανεργία. Η απόφαση είναι πλέον πολιτική» είπε ο αγροτοσυνδικαλιστής Γιάννης Παναγής που συμμετείχε στη σύσκεψη, για να προσθέσει ότι «όλα όσα συζητήθηκαν έδωσαν το στίγμα ότι η διοίκηση της ΕΒΖ είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία».

Τευτλοπαραγωγός και ο ίδιος, τόνισε ακόμη πως σύμφωνα με τα στοιχεία που κατατέθηκαν από τους δύο εκπροσώπους της Kantor, η ζημία για την ΕΒΖ ΑΕ θα είναι περίπου 9 εκατ. ευρώ, αν λειτουργήσουν φέτος και τα τρία εργοστάσια. «Κατά την άποψή μας το ποσό είναι αρκετά μικρότερο, στα 5,5 εκατ. ευρώ, αλλά το θέμα είναι ότι αν δεν λειτουργήσουν όλες οι μονάδες, θα είναι πολύ μεγαλύτερη η απώλεια για την εθνική οικονομία. Και αυτό το τονίσαμε και στον κ. Σταϊκούρα, λέγοντάς του ότι οι παραγωγοί εάν είναι κλειστά τα εργοστάσια δεν θα καλλιεργήσουν τεύτλα και έτσι θα χαθεί ένα σημαντικό δεσμευμένο κοινοτικό κονδύλι αρκετών εκατομμυρίων από την Ολοκληρωμένη Διαχείριση, ενώ δεν θα έχει νόημα κι η ένταξη των τεύτλων στο καθεστώς της συνδεδεμένης ενίσχυσης που προγραμματίζει το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, σύμφωνα με σχετικές δηλώσεις, ενόψει της κατάθεσης του εθνικού φακέλου για τη νέα ΚΑΠ», ανέφερε ο κ. Παναγής.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος των μηχανατόρων του νομού Σερρών, Χρήστος Βαρούτης τόνισε πως «το μυστικό βρίσκεται στη χρηματοδότηση. Ο πιστωτής της βιομηχανίας, όπως εκτίμησε, φαίνεται πως έχει θέσει ως προαπαιτούμενο να κλείσουν οι δύο μονάδες» κι υπό την έννοια αυτή εμφανίστηκε απαισιόδοξος ενόψει της συνεδρίασης του Δ.Σ. της ΕΒΖ. Ο ίδιος κατήγγειλε, τέλος, τη στάση του υπουργού και του αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, των κ. κ. Καρασμάνη και Κουκουλόπουλου, διότι «αν και τους ζητήσαμε να παραστούν στη σύσκεψη και να μας στηρίξουν, δεν εμφανίστηκαν». Αιχμές άφησε επίσης και για τον ειδικό εκκαθαριστή Νίκο Μαράντο, ο οποίος, όπως είπε ο κ. Βαρούτης, έφυγε δύο ώρες πριν ολοκληρωθεί η σύσκεψη.

Επιστολή προς τον Πρωθυπουργό
Σε επιστολή που απέστειλαν προς τον πρωθυπουργό οι εργαζόμενοι στο ζαχαρουργείο των Σερρών, τονίζουν ότι «το κλείσιμο του εργοστασίου ζάχαρης Σερρών, ως η τελευταία μεγάλη αγροτική και όχι μόνο βιομηχανική μονάδα του νομού μας, σκοτώνει και κάθε ελπίδα προοπτικής αυτού του τόπου, που δεν περιμένει καμία μεγάλη επένδυση (ιδιωτική ή δημόσια) και μετράει μέχρι σήμερα εκατοντάδες λουκέτα μικρών επιχειρήσεων, ποσοστά ανεργίας που έχουν ξεφύγει από κάθε όριο». «Ενδεικτικά σας αναφέρουμε ότι από το 1963 μέχρι και σήμερα το εργοστάσιο ζάχαρης άφηνε στην περιοχή περίπου 30 εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση, χρήματα που θα απολέσει η τοπική οικονομία, εφόσον υλοποιηθεί η απόφαση της διοίκησης να κλείσει το ζαχαρουργείο, απόφαση που σε καμία περίπτωση δεν συνάδει με τη δηλωμένη πρόθεσή σας περί ανάπτυξης του πρωτογενούς αγροτικού τομέα της χώρας μας» προσθέτει η ανακοίνωση των εργαζομένων.

Η… “αναδιάρθρωση”
Η μελέτη αναδιάρθρωσης ανατέθηκε στην Kantor τον περασμένο Απρίλιο, οι σύμβουλοι εξέτασαν όλα τα πιθανά σενάρια βιώσιμης λειτουργίας της ΕΒΖ για να καταλήξουν, μεταξύ άλλων, σε αυτό που ήδη γνωρίζαν τα στελέχη της εταιρείας, ότι δηλαδή με τόσο λίγα στρέμματα στην τευτλοκαλλιέργεια (λιγότερα από τα μισά της μειωμένης ούτως ή άλλως εθνικής ποσόστωσης), δεν είναι δυνατή η παραγωγική λειτουργία και των τριών εργοστασίων σε Σέρρες, Πλατύ και Ορεστιάδα. Τα μεγέθη του 9μήνου της χρήσης 2013/2014 επέδρασαν καταλυτικά στις αποφάσεις των πιστωτών, καθώς σε μια περίοδο μειωμένης παραγωγής και πιεσμένων τιμών, οι πωλήσεις της μητρικής ΕΒΖ μειώθηκαν 36% στα 82,3 εκατ. ευρώ, το μεικτό περιθώριο ήταν αρνητικό κατά 6,34%, οι λειτουργικές ζημίες εκτινάχθηκαν στα 15,5 εκατ. ευρώ από κέρδη 5 εκατ. ευρώ, οι συνολικές υποχρεώσεις έφτασαν τα 187 εκατ. ευρώ, ενώ τα καθαρά αποτελέσματα ήταν ζημιογόνα κατά 26,1 εκατ. ευρώ. Λίγα χρόνια πριν η ΕΒΖ αποτελούσε μία από τις δυναμικότερες ελληνικές βιομηχανίες με παραγωγή που τροφοδοτούσε την Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Από όταν ξεκίνησαν οι ποσοστώσεις το 2006 με τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ενωσης –και το συνακόλουθο ξήλωμα εργοστασίων σε Λάρισα και Ξάνθη με σχέδια, από τότε, να μετατραπούν σε εργοστάσια βιοαιθανόλης–, άρχισε και η ολισθηρή πορεία για την εταιρεία που σήμερα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την κατάρρευση, καθώς η εγχώρια παραγωγή δεν επαρκεί για να δουλέψουν και τα τρία εναπομείναντα εργοστάσια στην Ελλάδα.