Όταν το «γυναικομάνι» παραθέριζε σε Ντούζλα και Σταυρό

Όταν το «γυναικομάνι» παραθέριζε σε Ντούζλα και Σταυρό

-Να σ΄ αγναντεύω θάλασσα να μην χορταίνω! Έγραφε ο Κώστας Βάρναλης.

Θαλασσινές και οι φωτογραφίες μας αυτή την εβδομάδα. Από καλοκαιρινές διακοπές στον Σταυρό της Θεσσαλονίκης η πρώτη (1956) και από την Κάριανη (Ντούζλα) η άλλη. Με κυρίαρχο στοιχείο το γυναικομάνι της εποχής, μιας και ο “αρχηγός” της οικογένειας (τρομάρα του) παρέμεινε στην πόλη λόγω της εργασίας του. Με τον βαρκάρη στην πρώτη να λύνει τα σκοινιά έτοιμος να σαλπάρει για τα βαθιά και με αναμνηστική “πόζα” στην άλλη.

douzla-files-TzanakariΑσπρόμαυρες και οι δύο φωτογραφίες  αλλά με πρόσωπα ξέγνοιαστα χωρίς τα προβλήματα του φόρου εισοδήματος και του… Ένφια.

Από “κατασκήνωση” όπως σημειώνεται στην πρώτη και από οικογενειακή εκδρομή στη δεύτερη. Ξεκολλημένες από κάποιο οικογενειακό άλμπουμ ξεχασμένο σε μια κλειδωμένη αποθήκη ή στο δωμάτιο της γιαγιάς.

Αν είχαμε και τη δυνατότητα ήχου θα ακούγαμε κάτι σαν το “Καπετάνιε, καπετάνιε χαμογέλα” ή σαν το “Άστα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα” αγαπημένα τραγούδια των ανθρώπων εκείνης της εποχής.