Παναγιώτης Μέντης: «Ξεμπουρδέλεμα» – χαρακτηρίζει τη παράσταση που ανέβασαν… εκπαιδευτικοί στα «Αστέρια» του Δήμου Σερρών

Παναγιώτης Μέντης: «Ξεμπουρδέλεμα» – χαρακτηρίζει τη παράσταση που ανέβασαν… εκπαιδευτικοί στα «Αστέρια» του Δήμου Σερρών

Δριμεία κριτική στην παράσταση «Ποια Ελένη» (την οποία ανέβασαν και πρωταγωνιστούσαν εκπαιδευτικοί της Διεύθυνσης Δ/θμιας Εκπ/σης Σερρών με αφορμή το επιμορφωτικό σεμινάριο θεατρικής Αγωγής, στο θέατρο Αστέρια του ΔΗΠΕΘΕ το Σαββατοκύριακο 3-4/10) ασκεί με ανάρτησή του στην ιστοσελίδα του στο facebook, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών Παναγιώτης Μέντης. Χωρίς να κατονομάζει την παράσταση, αλλά «φωτογραφίζοντάς» τη, τη χαρακτηρίζει με μια έκφραση… πεζοδρομίου: «ξεμπουρδέλεμα».

Δεν είδαμε την παράσταση, για να έχουμε άποψη για το τι «πείραξε» τόσο πολύ τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή, που τον ώθησε να γράψει ένα κείμενο με τόσο σκληρούς χαρακτηρισμούς εναντίον ερασιτεχνών ηθοποιών, (επαγγελματιών όμως της εκπαίδευσης), αλλά αναρωτιόμαστε: δεν έχει λόγο για τις παραστάσεις που ανεβαίνουν στον «οίκο», όπου είναι καλλιτεχνικός διευθυντής, ώστε να «προλαμβάνει» και να προστατεύει το όνομα του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, αλλά και το κοινό που καλείται να τις παρακολουθήσει, από τέτοιου είδους «κακές» παραστάσεις;;; (σ.σ. ΔΕΝ εννοούμε να δρα …λογοκριτικά, αλλά ένα μέτρο θα πρέπει να υπάρχει)

Διαβάστε τη κριτική του Π.Μέντη για το έργο:

Χθες το βράδυ παρακολούθησα, μέρος, μια ιδιαίτερης ερασιτεχνικής θεατρικής παράστασης. Λέω ιδιαίτερης γιατί επί της σκηνής τους ήρωες υποδύονταν καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης και ήταν λέει το απόσταγμα ενός εκπαιδευτικού προγράμματος που υλοποιήθηκε κατά τη διάρκεια κάποιων μηνών…
Φουντώνω!… 
Το κοινό, αφού το θέαμα ήταν δωρεάν, πολυπληθές και αντιπροσωπευτικό πολλών κοινωνικών και οικονομικών τάξεων μιας πόλης πρωτεύουσας νομού…
Φουντώνω!… 
Το έργο, από αυτά που γράφονται για να γαργαλήσουν τα κατώτερα των ενστίκτων και να κάνουν ταμείο σε μια χώρα υψηλού πολιτιστικού επιπέδου σαν τη δική μας…
Φουντώνω!…
Τους καθηγητές θα παρακολουθούσαν και παρακολούθησαν να καμώνονται και να ξεπουρλεύονται επί σκηνής και οι αυριανοί μαθητές τους, για να ξέρουν πόσο πρέπει να τους σεβαστούν…
Λυπάμαι!…
Δεν θα συνεχίσω την περιγραφή… Θα γράψω μόνο, πως μέχρι να σηκωθώ και να φύγω πέρασε από το μυαλό μου το σκληρό κείμενο του Δημήτρη Δημητριάδη για το “Βδέλυγμα”. Πέρασε από το μυαλό μου ο Ιησούς Χριστός Νικά κι όλα τα κακά σκορπά. Που πήρε το φραγγέλιο και που σε πονεί και που σε σφάζει. Πέρασε από το μυαλό μου και ο Σαμψών που γκρέμισε τον ναό του Σολωμόντα και τους πλάκωσαν οι πέτρες και τα κεραμίδια όλους όσους ήταν μέσα και ξεβρόμισε για ένα διάστημα ο τόπος του. Μακάρι να έπεφτε και να μας πλάκωνε το κτήριο του θεάτρου. Μαζί κι εμένα που ήμουν μέσα και να καθάριζε για λίγο η όμορφη πόλη που αναγκάζεται και μας ανέχεται.
Δεν είμαι σεμνότυφος. Στο βιογραφικό μου έχω περγαμηνές πως περπάτησα, από ανάγκη, στα πεζοδρόμια της Τρούμπας του Πειραιά από τα 14 μου. Γι’ αυτό και έμαθα να σέβομαι και να εκτιμώ.
Λυπάμαι για το ξεμπουρδέλεμα στο οποίο καταλήξαμε συμπατριώτες. Λυπάμαι. Αποτύχαμε!