…σαν ένα επί πλέον πατριωτικό καθήκον

…σαν ένα επί πλέον πατριωτικό καθήκον
Του Νίκου Φαλαγκάρα [nicfalag@yahoo.gr]
Του Νίκου Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

Καλημέρα, φίλες και φίλοι.
Να έχετε όλοι σας μια μέρα όσο γίνεται λιγότερο δύσκολη.
Βαίνουμε ολοταχώς και αισίως προς το τελευταίο δεκαήμερο του Νοέμβρη που μέχρι τώρα τουλάχιστον μας χάρισε μονάχα τα ευγενή του αισθήματα. Γιατί κατά τα άλλα, άστα…
Όσοι από σας, είτε για να διασκεδάσετε την πλήξη σας είτε γιατί ελπίζετε ν’ αλλάξετε τη μοίρα σας, καταφεύγετε στα τυχερά παίγνια ή προσπαθείτε να σβήσετε, μαζί με τη δίψα σας, και την πίκρα σας στο κρασί, να ξέρετε ότι στο εξής τα πράγματα γίνονται ζόρικα από φορολογικής απόψεως.
Καθότι καλείστε να βοηθήσετε ώστε να εξασφαλιστούν τα ισοδύναμα του –μη επιβληθέντος τελικά- ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση.
Αφού ταλαντεύτηκαν οι αρμόδιοι κάνα δίμηνο και βάλε.
Δείτε το το ζήτημα, στους καιρούς που ζούμε, και σαν ένα επί πλέον πατριωτικό καθήκον ή εκδήλωση αλληλεγγύης προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο. Έτσι καταπίνεται (το κρασί) πιο εύκολα.
Αν κάποιοι απορούσατε μέχρι τώρα πού είναι η Νέα Δημοκρατία, συνεχίστε την ανάγνωση των επόμενων γραμμών και μετά βγάλτε τα συμπεράσματα σας:
Το νομοσχέδιο για τα προαπαιτούμενα των δανειστών κατατέθηκε «μαύρα μεσάνυχτα» με την προβληματική διαδικασία του κατεπείγοντος, δηλώνει ο προσωρινός και εκ νέου υποψήφιος για την αρχηγία κ. Βαγγέλης Μεϊμαράκης.
Εξ άλλου, επερώτηση κατέθεσαν δέκα εφτά βουλευτές του ιδίου κόμματος οι οποίοι επικαλούνται αναφορές και δημοσιεύματα περί «γραφείου εξυπηρετήσεων» του ΣΥΡΙΖΑ και ερωτούν την κυβέρνηση αν και αυτή η υπόθεση θα αντιμετωπιστεί με απαξίωση.
Επί πλέον ο κ. Μεϊμαράκης κατήγγειλε τους κ. κ. Τσίπρα και Καμμένο ότι εξαπάτησαν τον (ανήλικο ή ευήθη;) Έλληνα πολίτη για να υφαρπάξουν την ψήφο του.
Τι δεν καταλάβατε;
Έπονται και άλλα εξίσου ενδιαφέροντα…
Καταδίκη, διαβάζουμε, του ζεύγους Παπαντωνίου για ανακριβές πόθεν έσχες. Για το σοσιαλισμό βέβαια η παράβαση, στην υπόθεση του οποίου ο πρώην υπουργός έδωσε τα καλύτερα χρόνια της ζωής του.
Εξαγοράσιμη (δυστυχώς) είναι η τετραετής ποινή φυλακίσεως που τους επιβλήθηκε.
Μερικοί τους ήθελαν πίσω από τα κάγκελα, όχι από μνησικακία, αλλά για να αισθανθούν –έστω κάποιες φορές- ότι η δικαιοσύνη, σαν τη γυναίκα του Καίσαρα, πρέπει και να φαίνεται ότι αποδίδεται.