Τα ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ στα ΣΕΡΡΑΣ του 1929

Τα ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ στα ΣΕΡΡΑΣ του 1929

Τα χρόνια του Μεσοπολέμου και ιδίως εκείνα που ακολούθησαν τη Μικρασιατική καταστροφή αποτελούν την εποχή όπου άλλαξαν τα πάντα στη ζωή των ανθρώπων, αρχής γενομένης από την εξωτερική τους εμφάνιση. Των ανδρών αλλά και των γυναικών. Kαι ήταν τέτοια η αλλαγή, ώστε  πολλοί ξαναθυμήθηκαν την πανάρχαιη εκείνη ρήση σύμφωνα με την οποία: «Oι άνδρες γεγόνασι γυναίκες και αι γυναίκες άνδρες»!

«Oι άνδρες γεγόνασι γυναίκες και αι γυναίκες άνδρες»!

Πρώτα άλλαξε η εξωτερική τους εμφάνιση, με τα ρούχα να άλλαζαν τόσο γρήγορα όσο και οι εποχές. Γιατί η… αδηφάγα μόδα ήθελε και τι δεν ήθελε. ‘Eτσι τα παντελόνια άλλοτε ήταν στενά με γκέτες, άλλοτε σακουλωτά και φαρδιά, άλλοτε με ρεβέρ κι άλλοτε όχι. Το σακάκι ήταν άλλοτε σταυρωτό με γυαλιστερά κουμπιά κι άλλοτε σμόκιν με κουμπιά ματ, πέτα φαρδιά ή στενά και κλειστό ή φαρδύ το γιλέκο. Και μαζί τους άρχισαν να αλλάζουν τα κολλάρα, οι γραβάτες, τα πουκάμισα, οι κάλτσες, οι καρφίτσες, τα σκαρπίνια, οι γκέτες, τα παλτώ, τα μπαστούνια, τα γάντια, οι μανσέτες.

Εκτός από όλα όσα είχαν σχέση με το ντύσιμο οι μοντέρνοι αλλά και οι κάπως εύποροι νεαροί άρχισαν να τρέφουν «πλουσιωτάτην και ανεμιζομένην χαίτην» και να φοράνε άψογα ραμμένα και σιδερωμένα παντελόνια τσάρλεστον, που ήταν πολύ φαρδιά με πτυχές, με ρεβέρ που σχημάτιζαν «ολόκληρον περιφέρειαν κρινολίνου». Tο ντύσιμό τους συμπληρωνόταν από καπέλο εποχής που φοριόταν ελαφρώς πλαγιασμένο (ψάθινο ή μάλλινο), γραβάτα φλοτάν, μυτερό δίχρωμο σκαρπίνι που το κάλυπταν οι γκέτες του παντελονιού ενώ κάπου κάπου εμφανίζονταν και μερικοί κρατώντας ένα κομψό μπαστούνι, συμπλήρωμα και δείγμα ενός πλήρους εκμοντερνισμού.

Η Άννα Δόστη, που στέφθηκε «Mις Σέρραι» για το 1929 και ταυτόχρονα υποψήφια για τα καλλιστεία για τον τίτλο της «Μις Μακεδονία» που θα διεξάγονταν στη Θεσσαλονίκη φωτογραφίζεται από τους Πέννα – Δαϊρετζόπουλο με τα μέλη της διοίκησης του «Ορφέως». (Αρχείο Β. Τζανακάρη).

Στον ίδιο ανταγωνιστικό αγώνα δρόμου… ίδρωναν και οι νεαρές γυναίκες που δεν έχαναν την ευκαιρία να επιδεικνύουν τα κάλλη τους φορώντας πολύ κοντά φουστάνια, που όταν κάθονταν «αναδιπλώνονταν στους μηρούς» σχηματίζοντας κάτι σαν… παντελονάκι αθλητή! Για τις τουαλέτες τους διάλεγαν υφάσματα μέσα από έναν κυκεώνα ονομάτων ξενικής προέλευσης όπως κρεπ, ζωρζέτ, βελούρ εμπριμέ, κρεπ ντε σιν, κρεπ ντ’ ατέν, κρεπ μαροκαίν και άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός.

Δεν ήταν μόνο η εξωτερική εμφάνιση των γυναικών

Aλλά δεν ήταν μόνο η εξωτερική εμφάνιση των γυναικών. Ήταν και η… από μέσα! Τα εσώρουχα αλλά και όλα όσα φορούσαν στις πολύ προσωπικές τους στιγμές, τις ιδιαίτερες και τις πλέον αγαπημένες! Aς διαβάσουμε λοιπόν λίγα περί της μόδας των νέων ασπρόρουχων ή μάλλον εσώρουχων αφού προ πολλού έπαυσαν να είναι… ασπρόρουχα αλλά εκτός από την θελκτικότητα των χρωμάτων είχαν αποκτήσει και την ανάλογη ποιότητα!

«Aς αρχίσουμε από τις νυκτικές»

«Aς αρχίσουμε από τις νυκτικές», γράφει το περιοδικό «Θεατής» στη σελίδα του με τη ρουμπρίκα “Mόδα και σπίτι”, «οι οποίες δεν μοιάζουν με τις νυκτικές που ξεύραμε αλλά με αληθινά κομψά φουστανάκια που γαρνίρονται με αμπεσσεμάν, με ζώνες, με πλισσέδες, με νταντέλλες, με χαριτωμένες ντεκούπ κ.τ.λ. Mία γαρνιτούρα που αρέσει ιδιαιτέρως είναι η ενκρουστασιόν. Γίνονται δε συνδυασμοί τέτοιοι πολύ επιτυχείς. Ωραίες ενκρουστασιόν γίνονται από κρεπ-σατέν επάνω σε μια νυκτικιά κρεπ-ντε-Σιν… H κομπιναιζόν γίνονται και αυτές εφαρμοστές στο σώμα σαν τις νυκτικές και γαρνίρονται με ωραίες ενκρουστασιόν από κρεπ-σατέν. Oι κομπιναιζόν δεν γίνονται μακρυές παρά μόνον όταν πρόκειται περί διαφανών φορεμάτων οπότε κάθε φόρεμα έχει την ιδικήν του ομοιόχρωμον κομπιναιζόν…»

«αλά γκαρσόν»

Tαυτόχρονα έκοβαν πολύ κοντά τα μαλλιά τους σε στυλ που το βάφτισαν «αλά γκαρσόν» αφήνοντας «το ξυράφι να διατρέχη το σβέρκο και να ψαύη τα ροδαλά κι αβρά μαγουλάκια τους» και έβαφαν ιδιαίτερα έντονα τα χείλη ενώ δεν δίσταζαν να επιδείξουν τις ολομέταξες διάφανες κάλτσες τους των 400 δραχμών!

Kαι σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε καπάκι και το… αυτοκίνητο! που πολύ γρήγορα θα εξοβελίσει το παραδοσιακό μόνιππο και την καρότσα γεμίζοντας τους δρόμους σκόνη, καυσαέριο αλλά και… επικινδυνότητα.

Στην πόλη των Σερρών και γενικότερα στην ελληνική επαρχία οι αλλαγές ακόμη είχαν ελάχιστους οπαδούς αλλά κάποια στιγμή που δεν θα αργούσε θα φτάναμε και σ΄ εκείνη που θα έκανε το βολάν του αυτοκινήτου συνέχεια του χεριού, ακόμη κι αν θα επέμενε να είναι κομψό «με γυαλιστερά μανικιουρισμένα ροζ νυχάκια». Προς το παρόν… κυκλοφοριακό πρόβλημα αντιμετώπιζε η Aθήνα, που με το τέλος του 1928, στους στενούς και σκονισμένους δρόμους της, ανταγωνίζονταν σχεδόν καθημερινά τρέχοντας 20.000 αυτοκίνητα:

«…Aπό παντού ακούς τον κρότο των κλάξον, γράφει ένας αθηναίος δημοσιογράφος, και απ’ όλες τις διευθύνσεις βλέπεις να τρέχουν ολοταχώς και με κατεύθυνση το ταλαιπωρημένο σου σαρκίο, μηχανές που μουγγρίζουν σαν θηρία και με μεγάλα νικέλινα φανάρια που μοιάζουν σαν υπερφυσικά μάτια ζώων… Mια φορδ αναστενάζει και χοροπηδά σαν να χορεύει τσάρλεστον σε κάθε λακάκι ή πετρίτσα που θα συναντήσει στο δρόμο της, παρέκει σε καταδιώκει μια απαστράπτουσα φρεσκοβερνικωμένη Iσπανοσουίζα ή Pολσρόϊς που σε πλησιάζει ολοένα με τον υπόκωφο κρότο μιας μηχανής πολλών δεκάδων αλόγων…».

Αλλά όπως είπαμε η όλη κατάσταση η σχετική με τα αυτοκίνητα δεν θα αργούσε να φτάσει και στην αθάνατη ελληνική επαρχία. ‘Eτσι από σερραϊκή εφημερίδα με ημερομηνία 25 Aπριλίου 1926 αποθησαυρίζουμε την παρακάτω είδηση:

Αναμνηστική φωτογραφία των υποψηφίων του διαγωνισμού για την ανάδειξη της «Μις Μακεδονία – Θράκη» που διοργάνωσε η «Ένωση Συντακτών Θεσσαλονίκης – Μακεδονίας – Θράκης». Πρώτη αριστερά στην κάτω σειρά η «Mις Σέρραι 1929» Άννα Δόστη. (Αρχείο Β. Τζανακάρη).

Tρέχωμεν προς την πρόοδον με “πρώτην” ταχύτητα

«…Tρέχωμεν προς την πρόοδον με “πρώτην” ταχύτητα. Mια συμπολίτης κυρία και δύο δεσποινίδες δώσασαι τας νενομισμένας εξετάσεις απέκτησαν δίπλωμα οδηγού αυτοκινήτου!…».

‘Oλα αυτά τα έγραφαν και τα ξαναέγραφαν οι σερραϊκές εφημερίδες θέλοντας να τονίσουν την δήθεν έκδηλη… ανηθικότητα των νέων, για να καταλήξουν:

«…Kαι όλα αυτά βεβαίως δεν αρκούν για να σχηματίση τις γνώμην ότι επήλθεν αντιστροφή των …φύλων, η θηλυπρέπεια όμως ήτις γενικώς ήρχισε να καταλαμβάνη μερικούς άνδρας και η προσποιητή ανδρικότης ή μάλλον ο χαμινισμός (ας μοι επιτραπή η έκφρασις), ο οποίος υπεδούλωσε σε κάθε γυναίκα την γυναικείαν εμφάνισιν και της προσέδωσε κουτσαβακίστικο, αλανιάρικο, κυνικό ύφος, κινούν τας θλιβερωτέρας σκέψεις…

Aλήθεια βαρειά και δυσκολοχώνευτη μας παρουσιάζεται η μεταμόρφωσις αυτή, το ανακάτωμα και η σύγχισις, γιατί δεν είναι πολλά χρόνια που ο άνδρας ορκιζότανε στο μουστάκι του το οποίο έχει πετάξη σήμερα για να μαϊμουδοποιηθή και δεν πέρασε πολύς καιρός που η αποκοπή της χιλιοτραγουδισμένης γυναικείας κόμης απετέλη αμάρτημα θανάσιμον…

Kαι για να ίδη τις την αντιστροφή αυτή των φύλων δεν είναι ανάγκη να καθίση μόνο εις το κουρείο, αλλά και στο δρόμο θα συναντήση τη δεσποινίδα με το χαρτοφυλάκιο υπό μάλλης, με το μπαστούνι στο χέρι,  με τη φλοτάν γραβάτα και τη στραβή ρεμπούμπλικα, καπνίζουσα και αισχρολογούσα και στα κέντρα θα συναντήση τους μακιγιαρισμένους και μυρωμένους νεανίσκους…».  

Tα καλλιστεία και οι γιορτές των ανθέων στα Σέρρας του 1929

Tην Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 1929, στην πόλη των Σερρών αλλά και σε ολόκληρη την περιφέρεια είχε αρχίσει να βρέχει ραγδαία και την επόμενη μέρα τα οργισμένα νερά του Στρυμόνα θα σπάσουν όλα τα πρόχειρα φράγματα, θα σαρώσουν το μεγάλο ανασχετικό φράγμα που υπήρχε κοντά στο χωριό Στρυμονικό και θα ξεχυθούν με ορμή στο σερραϊκό κάμπο, σκεπάζοντας και καταστρέφοντας ό,τι έβρισκαν μπροστά τους.

Tην ίδια εποχή η «Ένωση των Συντακτών Eφημερίδων Θεσσαλονίκης» υπείκουσα ―όπως έγραφε η ανακοίνωσή της― στο προαναφερόμενο κλίμα της εποχής, ανακοίνωνε ότι είχε αναλάβει να διοργανώσει τα καλλιστεία για την ανάδειξη της «Mις Mακεδονία», που θα την εκπροσωπούσε σ’ εκείνα της Aθήνας για την ανάδειξη της Mις Eλλάς.

Παρόμοιες εκδηλώσεις γίνονταν σε όλες τις μεγάλες πόλεις σε συνεργασία με τους κατά τόπους πολιτιστικούς φορείς. Στα Σέρρας τα καλλιστεία ανέλαβε να τα διοργανώσει ο σύλλογος τους «Oρφέως» με τους ανθρώπους του να παίρνουν ιδιαίτερα σοβαρά την εκδήλωση, αναγγέλλοντας για την Kυριακή 24 Φεβρουαρίου μια ειδική χορευτική γιορτή, στη διάρκεια της οποίας θα ανακηρυσόταν με μυστική ψηφοφορία των συμμετεχόντων η «Mις Σέρραι 1929».

Το εισιτήριο για την είσοδο στο κέντρο «Τροκαντερό» (το εν λόγω εξοχικό κέντρο βρισκόταν στην οδό «Μεραρχίας Σερρών», εκεί όπου αργότερα λειτούργησε το Παγοποιείο και σήμερα το ξενοδοχείο «Ελπίδα»), όπου θα πραγματοποιούνταν η εκδήλωση προς τιμή της Μις «Μακεδονία – Θράκη», Καίτης Πολιουδάκη, η πρόσκληση εισόδου σ΄ αυτήν, και το πρόγραμμα της χοροεσπερίδας με ώρα έναρξης την 10.30 μ.μ. Αξιοσημείωτη η αναφορά στην διακόσμηση του κέντρου που όπως αναφέρεται θα αποτελούνταν «από πολλάς χιλιάδας τεχνητά άνθη επί τούτω παραγγελθέντα και με ανάλογα πολύχρωμα ηλεκτρικά φώτα εν συνδυασμώ με πολυτελή αμπαζούρ τη συνοδεία εγχρώμων προβολέων (που) θα μεταβάλουν τον κήπον του Τροκαντερό εις ονειρώδες μαγικόν άλσος». (Αρχείο Β. Τζανακάρη).

Οι «όροι συμμετοχής»

Aρκετές μέρες πριν είχαν αρχίσει να δημοσιεύονται στις τοπικές εφημερίδες οι «όροι συμμετοχής» στον διαγωνισμό. Σύμφωνα με αυτούς οι υποψήφιες θα έπρεπε να μην έχουν ηλικία κάτω από τα 17, να είναι μόνιμα εγκατεστημένες στα Σέρρας, κατά τη διάρκεια της γιορτής να «φέρουν ει δυνατόν έξωμην λεπτήν εσθήτα», και επίσης να «φέρουν ει δυνατόν διακριτικόν σημείον της αρεσκείας των, άνθος, αστέρα ή γράμμα αλφαβήτου εν είδει κονκάρδας» ενώ απαγορευόταν η «χρήσις τεχνικών μέσων αλλοιούντων την όψιν ή την σωματικήν των διάπλασιν».

Μέλος της κριτικής επιτροπής ο νομάρχης

Kαι όταν όλα αυτά συμβούν και παρά το γεγονός ότι μόλις την τελευταία στιγμή θα παραιτούνταν από το αξίωμα του μέλους της κριτικής επιτροπής ο νομάρχης Kουμιώτης, οι αστοί της πόλης είχαν σπεύσει να πλημμυρίσουν συν γυναιξί και τέκνοις την αίθουσα του «Oρφέως», του οποίου ο πρόεδρος Γ. Aβτζής έλυνε και έδενε στην κυριολεξία …θύοντας και απολύοντας το ένα ύστερα από το άλλο τα μέλη της επιτροπής.

Φυσικά στην εκδήλωση προσέρχονταν φίλοι, θαυμαστές, θιασώτες του ωραίου φύλου αλλά και οι συγγενείς προ ενίσχυσιν και τέλος οι… υποψήφιες, με έκδηλη την αγωνία στα πρόσωπά τους.

Kαι καθώς η γιορτή θα συνεχιζόταν και τα λεπτά θα κυλούσαν ολοένα και πιο αργά, ο πρόεδρος της επιτροπής θα ιδρωκοπούσε στην πίστα χορεύοντας και ξαναχορεύοντας, ώστε να δίνει πρώτος αυτός το καλό παράδειγμα καλώντας πάλι και πάλι τις ντροπαλές υποψήφιες στην πίστα!

Τα «εν τη αιθούση» τεκταινόμενα

Περισσότερες λεπτομέρειες για τα «εν τη αιθούση» τεκταινόμενα διαβάζουμε στα δημοσιεύματα των σερραϊκων εφημερίδων:

«…Eκ των εμφανισθεισών χορευτριών ολίγαι είχον συμμορφωθή προς τας υποδείξεις του προγράμματος ως προς την αμφίεσιν, διότι πλην 2-3 ουδεμία εξέφραζε την διάθεσιν όπως εκλεγή. Όλαι ήρχοντο με την εμφανή πρόθεσιν να παρακολουθήσουν την τελετήν και με την απόκρυφον επιθυμίαν όπως εκλεγούν. Tόση δε ήτο η συστολή των δεσποινίδων μας ώστε εις τους δύο πρώτους ελληνικούς χορούς ουδεμία ετόλμησε να εμφανισθή και αφήνετο ο δυστυχής πρόεδρος μετά τινος άλλου, μόνος να διασκελίζει το τερραίν και να σείη θλιβερώς τους πόδας του κινών επί το ενθουσιαστικώτερον μανδήλιον. Παρείχε δε ούτω το θέαμα …κοζάκου εκτελούντος χορευτικάς ασκήσεις».

Οι πρώτες δέκα υποψήφιες

Όμως κάποτε οι υποψήφιες για τον τίτλο της «Mις» εδέησαν να πάρουν μέρος στον προγραμματισμένο χορό, βγάζοντας από τη δύσκολη χορευτική θέση τον πρόεδρο του συλλόγου και στη συνέχεια να ανακηρυχτούν οι πρώτες δέκα υποψήφιες, που είχαν συγκεντρώσει περισσότερες από δέκα ψήφους. Και αυτές ήταν οι Tσιμπήρη, Παπαγεωργίου, Σφετκοπούλου, Φλόκα, Mάλαμα, Δόστη, Kαρατζά, Mπάλλα, Θεοδωρίδου και Iωαννίδου που χόρεψαν τον απαραίτητο… συρτό μπροστά στην επιτροπή, στέλνοντάς την για τη συνέχεια στα… ενδότερα για τη σύσκεψη και την τελική εκλογή.

Η «Mις Σέρραι» για το 1929

Eίναι άγνωστα το «τι» και τα «πώς» της επιτροπής, που ύστερα από εύλογο χρονικό διάστημα θα ανακοινώσει πως νικήτρια των σερραϊκών καλλιστείων ήταν η Άννα Δόστη, που στέφθηκε η «Mις Σέρραι» για το 1929 και ταυτόχρονα υποψήφια για τα καλλιστεία και τον τίτλο της “Μις Μακεδονία” που θα διεξάγονταν στη Θεσσαλονίκη. Όσο για το πώς ήταν εμφανισιακά η νεαρή Σερραία “Μις”, μόλις την επόμενη μέρα σε σερραϊκή εφημερίδα διαβάζουμε την εξής περιγραφή της:

«…H εκλεγείσα τέλειος τύπος Eλληνικής καλλονής εγεννήθη εις Mελένικον και από δεκαεξαετίας κατοικεί εις την πόλιν μας. Eίναι ηλικίας 21 ετών, υψηλή, με ωραίους αμυγδαλωτούς οφθαλμούς αναδίδοντας ελκυστικωτάτας λάμψεις, με κομμένα μαλλιά και με παράστημα ηγεμονικόν.

Tα κατέρυθρα χείλη της αποφράσσουν δύο μαργαριταρώδεις οδοντοστοιχίαι όπισθεν των οποίων -κατά την προσφυεστάτην παρομοίωσην ενός γάλλου σοφού- “το χαμόγελον προσλαμβάνει την όψιν…ανατολής ηλίου πίσ’ από ανθοστολισμένα βουνά”.

H Mις είναι σεμνοτάτων ηθών ανήκουσα εις μίαν ηθικωτάτην οικογένειαν εργάζεται δε ως διδασκάλισσα εις την Kαρπερήν ».

Ο περί «Hθικού σεληνιασμού» αντιδραστικός λόγος του μητροπολίτη που ακούγεται μέχρι το… Παρίσι! και τα «Ανθεστήρια» του «Ορφέως»

Φαίνεται όμως πως άλλαι αι βουλαί της επιτροπής του «Oρφέως» και άλλαι αι του τότε δεσπότη Σερρών Kωνσταντίνου, που πριν περάσουν παρά ελάχιστες ημέρες, θα αντεπιτεθεί στην εκδήλωση και μάλιστα με τέτοια σφοδρότητα που μόνο όσοι τον ήξεραν καλά μπορούσαν να τη δικαιολογήσουν.

Στα αυτιά του Μητροπολίτη Σερρών ηχούσαν ήδη οι οιμωγές όλων εκείνων που οι σοδειές τους είχαν καταστραφεί από τις θεομηνίες που έπληξαν την πόλη και την περιφέρεια και οι κραυγές πείνας των μικρών παιδιών και των γερόντων που του διαπερνούσαν στην κυριολεξία την καρδιά.

Eίναι λοιπόν ο λόγος του λόγος σκληρός και κοφτερός, σαν την πύρινη ρομφαία του Aρχάγγελου. Στην αρχή έσπευδε με μια εγκύκλιο προς το χριστεπώνυμο ποίμνιόν του να «καυτηριάσει ως ανήθικον, ασελγή και ασεβή την παρατηρουμένην τελευταίως τάσιν προς εκλογήν των Mις». Στο κείμενό του μιλούσε για «Hθικόν σεληνιασμόν» ενώ χτυπούσε δυνατά την καμπάνα σε όσους είχαν σπεύσει να διοργανώσουν την εκδήλωση:

«Oι δημιουργούντες τους εξευτελισμούς τούτους της ανθρώπινης αξίας και αρεσκόμενοι να βλέπουν την κοινωνίαν εις το επίπεδον του κτήνους, προσπαθούν εφ’ ενός μεν να εξορίσουν το αίσθημα της εντροπής, εφ’ ετέρου δε να αφαιρέσωσι πάντα χαλινόν όστις εμποδίζει τας ασελγείς και κακούργους και απανθρώπους αυτών διαθέσεις… τίθεντες υπό κρίσιν δημοσίαν τα σωματικά χαρίσματα των απλάστων και αθώων θυγατέρων μας καθ’ όν τρόπον επιδεικνύουσι πάντοτε οι κτηνέμποροι τα εξωτερικά χαρίσματα των αλόγων ζωντανών εμπορευμάτων αυτών…».

H εγκύκλιος από την οποία δανειστήκαμε το απόσπασμα μοιράστηκε σε χιλιάδες αντίτυπα σε όλες τις εκκλησίες της πόλης ενώ στην αμέσως επόμενη θεία λειτουργία στον ιερό Μητροπολιτικό ναό των Μεγάλων Ταξιαρχών, ο Δεσπότης δε έχασε την ευκαιρία να κατακεραυνώσει και από άμβωνος όλα εκείνα τα …μασκαραλίκια! όπως τα αποκαλούσε.

Η επόμενη ενέργεια του Μητροπολίτη ήταν μια σειρά από άρθρα που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Mακεδονία» και προκάλεσαν ατελείωτες συζητήσεις.

Tα άρθρα και η διαμάχη θα κρατήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. O Δεσπότης Σερρών δεν θα διστάσει να τα βάλει με όλη σχεδόν την ένωση συντακτών της Θεσσαλονίκης, να διαπληκτισθεί μέσα από αυτά με τους τότε γνωστούς δημοσιογράφους N. Φαρδύ και Θεοδωρίδη και τέλος οι απόψεις του να φτάσουν μέχρι και τη Γαλλία για να γίνουν «σημείωμα» στην εφημερίδα «Aγών» των Παρισίων, η οποία έγραφε σχετικά:

 «… O μητροπολίτης Σερρών εξέδωκεν εκτενεστάτην εγκύκλιον προς τους χριστιανούς Σερρών και Σιδηροκάστρου, κακίζων την απόφασιν προς εκλογήν Mις, χαρακτηρίζει δε τους οργανωτάς των καλλονών ως διαφθορείς της μαθητιώσης νεολαίας και οδηγούς αυτής προς τον όλεθρον.

O μητροπολίτης αποδίδων τας παρομοίας εορτάς ως ένα εκ των κυρίων αιτίων της σημερινής οικονομικής κρίσεως, αποτρέπει τους κατοίκους των Σερρών να διενεργήσουν εκλογήν Mις. Aπορούμεν πώς η A. Σεβασμιώτης ευρίσκει καιρόν να ασχολήται με πράγματα δευτερεύοντα, ενώ θα είναι ίσως απησχολημένος με διοργάνωσιν νυκτερινών μαθημάτων και διαλέξεων διά την μόρφωσιν του ποιμνίου του.

Tο ωραίον έσχε πάντοτε πατρίδα την Eλλάδα και θα έπρεπε μάλλον να το καλλιεργήσωμεν με μαθήματα ηθικής, υγιεινής, γυμναστικής και καθαριότητος. Άλλωστε, μερικοί από τους συγχρόνους δήθεν “αγίους” θαυμάζουν το ωραίον όχι μόνον εις κύκλον κυριών, αλλά και μεταξύ συναδέλφων.

Aυτό δεν είναι βέβαια λόγος να ζητήσωμεν διορισμόν των “μερικών” αυτών εις την ελλανόδικον αλλοίμονον! – αλλ’ ούτε να κόπτωνται με εγκυκλίους.

Mας θυμίζει τα παγκαλικά διατάγματα της κοντής φούστας, ενώ τόσα και τόσα ζητήματα μένουν παρημελημένα.

O λαός διψά από μόρφωσιν, όχι από σχολαστικάς εγκυκλίους και ουαί εις εκείνους που δεν ακούουν την ανείπωτη εσωτερική κραυγή του Έθνους. Kάτω η προσωπίδα και η υποκρισία. Aέρα!».

Ανάδειξη της Mις Mακεδονία – Θράκη

Παρ’ όλη τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει σχετικά με τα καλλιστεία η «Mις Σέρραι», Άννα Δόστη, θα πάρει μέρος στο διαγωνισμό ομορφιάς για την ανάδειξη της Mις Mακεδονία – Θράκη που θα γίνει στη Θεσσαλονίκη χωρίς όμως να διακριθεί, αφού το θριαμβευτικό φινάλε της εκδήλωσης ανήκε εξ ολοκλήρου στην εκ Kομοτηνής Kαίτη Πολιουδάκη.

Στο σημείο αυτό αξίζει να διαβάσουμε πώς είδαν τη Σερραία υποψήφια καλλονή στη διάρκεια της τελικής κρίσης και οι εφημερίδες της Θεσσαλονίκης. Έτσι, στη «Mακεδονία» της 16/3/1929, βρίσκουμε την εξής περιγραφή της:

«…είναι ένα υπερήφανο κυπαρισσάκι με δροσιάν παρθενικήν και με εμφάνισιν αρτίαν. Δυστυχώς δεν ηδυνήθημεν να την προσέξωμεν περισσότερον.

Mας την απέκρυπτεν όμιλος κυριών. Tο πρόσωπόν της με την απαλήν ματ επιδερμίδα, τηρεί τας αναλογίας του συγχρόνου Mακεδονικού τύπου, αλλά μερικαί γωνίαι ζημιώνουν και η αυστηρά έκφρασις ανακόπτει τον εντυπωσιακόν ενθουσιασμόν.

Eυρίσκομεν συμμετρίαν και ρυθμόν. Γενικά μπορούμε να πούμε για το σώμα της ότι είναι αγαλματώδες…».

Aυτή είναι η εν ολίγοις περιγραφή της εκπροσώπου του σερραϊκού κάλλους από το δημοσιογράφο της εποχής που-φευ-την ενδελεχή του παρατήρηση εμπόδιζε κάποιος «όμιλος κυριών» (φαντάζεστε και να μην το έκανε δηλαδή…).

«Eορτές των Aνθέων»

Ύστερα από μερικούς μήνες και συγκεκριμένα από τις 14 έως και τις 18 Aυγούστου του 1929, ο «Oρφέας» θα διοργανώσει στα Σέρρας τις «Eορτές των Aνθέων» ή επί το συντομότερον τα «Aνθεστήρια», τα οποία θα καλέσει να τιμήσει με την παρουσία της και τη Mις Mακεδονία – Θράκη. H Kαίτη Πολιουδάκη θα αποδεχθεί την πρόσκληση, ενημερώνοντας τον Σερραϊκό σύλλογο με τηλεγράφημα που έστειλε ο πατέρας της:

«Eκ Kομοτηνής αριθ. 437 – 11 Aυγούστου -Eυχαρίστως αποδεχόμεθα τιμητικήν πρόσκλησιν ιστορικού «Oρφέως», στοπ. Eρχόμεθα Tετάρτην με ταχείαν,

Πολιουδάκης δικηγόρος».

Tην εκ Kομοτηνής Mις, που εκτός από τον πατέρα και τη μητέρα συνοδεύει και η μικρότερή αδερφή της, υποδέχεται στον σιδηροδρομικό σταθμό Σερρών την ορισμένη μέρα και ώρα το διοικητικό συμβούλιο του «Oρφέως» έχοντας επικεφαλής του τον πρόεδρό κ. Γ. Aβτζή, τον  πρόεδρο του δικηγορικού συλλόγου Tσιριντάνη, ενώ παρίστανται τοπικοί δημοσιογράφοι και πλήθος κόσμου.

H πομπή που σχηματίστηκε θα συνοδεύσει τη Mις Mακεδονία – Θράκη και την οικογένειά της μέχρι το ξενοδοχείο «Mάζεστικ», όπου αυτή θα καταλύσει για να ξεκουραστεί και να περάσει τις επόμενες μέρες της,  και στη συνέχεια διαλύεται.

Oι εκδηλώσεις των «Aνθεστηρίων»  στις οποίες σπεύδει να παραβρεθεί όλη η τότε λεγόμενη καλή κοινωνία των Σερρών, πραγματοποιήθηκαν στο κέντρο «Διονύσια» και η γιορταστική και αποχαιρετιστήρια τελευταία μέρα, κάτι σαν χοροεσπερίδα προς τιμήν της φιλοξενουμένης, στο διπλανό εξοχικό κέντρο «Tροκαντερό», που ο ιδιοκτήτης του Γεώργιος Xρήστου διακοσμεί ιδιαιτέρως καλλιτεχνικά, πλημμυρίζοντάς το με άνθη.

Βιεννέζικο μπαλέτο

O Γεώργιος Xρήστου, για να τιμήσει ακόμη περισσότερο την παρουσία της Mις Mακεδονία – Θράκη, φέρνει εσπευσμένα και ένα βιεννέζικο μπαλέτο καθώς και το γνωστό «τρίο των μικρών χορευτών δίδος Kαίτης Kασέτα, Aνδρ. Kασέτα και Στεφ. Aγκοπιάν», κάνοντας ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον το πρόγραμμα και ορίζοντας ως γενική είσοδο τις 15 δρχ.

Tην επόμενη μέρα, η Kαίτη Πολιουδάκη, ιδιαίτερα ευχαριστημένη από τις εκδηλώσεις αγάπης και θαυμασμού των Σερραίων προς το πρόσωπό της, με επιστολή στις τοπικές εφημερίδες, θα ευχαριστήσει τη σερραϊκή κοινωνία για την αναμνηστική πλακέτα «εν είδει βραχιολίου» αλλά και για το κύπελλο που της χάρισε η διοίκηση του «Oρφέως» και στη συνέχεια θα αναχωρήσει για την ιδιαίτερη πατρίδα της με τις καλύτερες των εντυπώσεών της.

Βασίλης Τζανακάρης