ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΤΡΑΓΩΔΙΑ: και μετά το ΟΧΙ τι;

 Κυπριοι-ΟΧΙτου Μιχάλη Σωτηρίου

Ώρες και μέρες δύσκολες στον αδελφό λαό της Κύπρου παράλληλα με τη λιμνάζουσα οικονομική κρίση στη Μητρόπολη του Ελληνισμού. Τα ριάλια των κυπριακών τραπεζών μήλον της έριδος της ευρωπαικής Δύσης και Ανατολής,με θύματα προς το παρόν τις τράπεζες αλλά ουσιαστικά τον κυπριακό λαό και τον ελληνισμό κατ’επέκτασιν.

Το καβαφικό ΟΧΙ καθίσταται απόλυτα  επίκαιρο(…όποιος τόχει έτοιμο μέσα του το Ναι…πηγαίνει στην τιμή και την πεποίθησί του.Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει…κι όμως τον καταβάλλει εκείνο το όχι το σωστό εις όλην την ζωήν του…,1901).

Η αποφυγή της των συφοριασμένων Τρώων μοίρας καθήκον επιβίωσης των λαών της Κύπρου και της Ελλάδας.

Η ύπουλη και πλασματική ευμάρεια που έζησαν οι λαοί μας μας έστω και για διαφορετικά αίτια (ασυλλόγιστος πολυετής δανεισμός και ευρωπαικές επιδοτήσεις στην Ελλάδα,μια χωρίς μέτρο και ξένη τραπεζική κεφαλαιουχική διαθεσιμότητα και ρευστότητα στην Κύπρο),μας οδήγησαν σε πρωτόγνωρη νομισματική σκλαβιά και κοινωνικοοικονομική κρίση.

Τα βήματα διαχείρησης της κρίσης στην Ελλάδα ακολούθησαν τις επιταγές της Ευρωπαικής Ενωσης,όπως αυτή διαστρεβλώθηκε σε διευθυντήριο των Βορειοευρωπαικών βιομηχανικών κρατών.Η αλληλεγγύη αντικαταστάθηκε από την συμμόρφωση και την υποταγή σε οικονομικά ασφυκτικά μέτρα. Ξεχνώντας ότι,ναι το ανθρώπινο είδος διαθέτει το διαχρονικό χάρισμα της προσαρμοστικότητας(γι αυτό και επικρατησε στη γή)αλλά η προσαρμογή χρειάζεται σταδιακά βήματα στο χρόνο.

Παρά τη βιασύνη της κυπριακής διαπραγματευτικής ομάδας να θεωρήσει εύκολη την εφαρμογή της ποσοστιαίας εισφοράς στις καταθέσεις και των μικροκαταθετών(μεγάλο λάθος και αδικία)που οδήγησε σε άτακτη υποχώρηση και αλλαγή θέσης στο Κοινοβούλιο,υπάρχει περιθώριο να επανακτήσει την αξιοπιστία τόσο στο διπλωματικό όσο και στο τραπεζικό επίπεδο.

Οι ηχηροί πανηγυρισμοί(σε Κύπρο  και Ελλάδα) για το μεγάλο ΟΧΙ προσπάθησαν να καλύψουν τα ατοπήματα των πολιτικών και να τους οδηγήσουν στον πολιτικό εξαγνισμό τους.Όμως,για όποιον παρακολουθεί τα τεκταινόμενα και έχει μια βασική ψύχραιμη αναλυτική σκέψη,ήταν γνωστά τα μέτρα αυτά στους πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους της Κύπρου(και όχι μόνο)πρίν από τις προεδρικές εκλογές.Και οι απαιτήσεις  του ευρωπαικού διευθυντη-ρίου  αναμενόμενες. Οι επόμενοι μήνες θα φωτίσουν αυτή τη χρονική περίοδο και ίσως πυροδοτήσουν εκπλήξεις για τη στάση πολλών «ηρώων» του πρόσφατου ΟΧΙ.

 «Δεν είναι η πρώτη φορά που η Κύπρος αντιμετωπίζει διλημματικού χαρακτήρα καταστάσεις»,γράφει ο Κύπριος δημοσιογράφος Κυριάκος Πιερίδης και συνεχίζει: «Δυστυχώς σπάνια ο κυπριακός πολιτικός κόσμος απέδειξε ότι μπορούσε να χειριστεί τα μεγάλα προβλήματα με νηφαλιότητα και συναίνεση, όταν βρισκόταν σε σταυροδρόμι. Αντίθετα οι διάφορες ιστορικές καμπές της Νήσου, κατά κανόνα συνδυάστηκαν με πολύ ακραίες επώδυνες εσωτερικές διαμάχες και φανατισμό που κάθε φορά οδηγούσαν σε συρρίκνωση και περιχαράκωση».

Η πρόληψη μιας άτακτης χρεωκοπίας στην Κύπρο(που απέφυγε η Ελλάδα ζώντας,όμως,μια οδυνηρή οικονομική στενότητα )είναι προτεραιότητα όλων όσων μπορούν να βοηθήσουν εντός του πλαισίου του ελληνισμού και εντός του ευρωπαικού πλαισίου(κομματιασμένου και μεταλλαγμένου σε οικονομικά δεσμά).

Η πρόληψη της άτακτης χρεωκοπίας σημαίνει κανονική ροή χρήματος από  την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα προς τις ασφυκτιούσες χώρες-μέλη.Εκεί είναι η σίγουρη πηγή για την αρχή.Κανένας δεν χορηγεί βοήθεια χωρίς σημαντικά ανταλλάγματα.Π.χ., πόσο σωστό στρατηγικά και οικονομικά είναι το να βιαστούν οι χώρες μας να ξεπουλήσουν σε Δύση και Ανατολή τα ενεργειακά αποθέματα(όποιας έκτασης κι αν είναι)πρίν ακόμη ολοκληρωθεί η αποτίμησή τους στα επόμενα χρόνια.

Στη συνέχεια,αντί η Ελλάδα και η Κύπρος να τρέχουν η καθεμιά σε παλιούς ή νέους πάτρωνες, χρειάζεται να επεξεργαστούν σοβαρά,ολοκληρωμένα και να αναθεωρήσουν την οικονομική-αναπτυξιακή-ενεργειακή σχέση τους μέσα από ένα κοινό σχεδιασμό,ώστε να μην λειτουργούν μεμονωμένα αλλά σαν ένα σύνολο μέσα στην νότια περιφέρεια της Ευρώπης.Ένα σύνολο με αυτοπεποίθηση και προτάσεις πρίν τις κρίσεις.

Οι ενεργειακές ευκαιρίες που  διαφαίνονται στις θαλάσσιες ζώνες  τους πρέπει να τους ενώσουν στην πράξη,το κοινό αμυντικό δόγμα πρέπει να ξαναστηθεί στα πόδια του και η ευρωπαική τους παρουσία και θέση να είναι αποτέλεσμα συνεχούς κοινής επεξεργασίας. Αλλοιώς θα αναζητούν η καθεμιά στηρίγματα επαιτώντας πότε προς Βορράν και πότε προς Ανατολάς.

Αν ακολουθήσουν συντονισμένη τακτική διαχείρησης θα γίνει εφικτό το αναμενόμενο και προσδοκώμενο φύσημα του αγέρα που καρτερούσε κι ένας από τους εθνικούς Κύπριους  ποιητές και μελοποίησε ο Έλληνας Δημήτρης Λάγιος:

«Καρτερούμεν μέραν νύχταν
  να φυσήσ’ένας αέρας
  στουν1 τον τόπον πο’ν2 καμένος
τζι’εν3 θωρεί ποττέ δροσιάν.
Για να φέξει καρτερούμεν
το φώς τζιηνης4 μέρας
πόν΄να φέρει στον καθ’έναν
τζιαι5 δροσιάν τζαι ποσπασιάν6»
Δημήτρης Λιπέρτης (Λάρνακα,1866-1937)
  • 1σε τούτον
  • 2που είναι
  • 3και δέν
  • 4εκείνης
  • 5και
  • 6ελευθερίαν