Των Επιτρόπων ημών… ή ο κόσμος καίγεται κι αυτοί συνεχίζουν να τα ενθυλακώνουν

Των Επιτρόπων ημών… ή ο κόσμος καίγεται κι αυτοί συνεχίζουν να τα ενθυλακώνουν

Die Zeit: Αποχώρησαν το 2014, αλλά πληρώνονται ακόμα 16 Επίτροποι – Ανάμεσά τους και η Μαρία Δαμανάκη.

Εφημερίδα ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Ποιο είναι το έργο των Ευρωπαίων Επιτρόπων και πόσο αποδοτικό και χρήσιμο είναι για τους ευρωπαϊκούς λαούς, ομολογώ ότι δεν είμαι εγώ, ένας απλός παρατηρητής της επικαιρότητας και

Του Νίκου Φαλαγκάρα [nicfalag@yahoo.gr]
Του Νίκου Φαλαγκάρα
[nicfalag@yahoo.gr]

ερασιτέχνης της γραφής, ο καταλληλότερος για να το αξιολογήσω.

Ας το κάνουν οι αρμοδιότεροι και ιδίως αυτοί που τους στέλνουν εκεί κι ας ζητήσουν λογαριασμό στο τέλος της θητείας του. Λογαριασμό πεπραγμένων και μη. Ας ζητήσουν ακόμα και την απόδοση οποιουδήποτε άλλου είδους ευθυνών εκεί όπου τυχόν υπάρχουν.

Αυτό που θέλω εγώ να σχολιάσω με το σημείωμα αυτό, ελπίζοντας ότι έτσι συμβάλλω σε κάποιον ευρύτερο προβληματισμό, είναι η παραπάνω εντυπωσιακή και άκρως αποκαλυπτική είδηση.

Και θέλω, πρώτα πρώτα, να εκφράσω την απορία μου, μαζί και την οργή μου θα έλεγα, για το πώς είναι δυνατόν να αμείβεται κάποιος από τη στιγμή που αποχώρησε, λόγω λήξης της θητείας του, από τη θέση που κατείχε.

Για τι είδους υπηρεσίες εξακολουθεί να γίνεται πια αυτό. Κυρίως όμως με τίνος χρήματα αμείβεται και μάλιστα τόσο πλουσιοπάροχα. Και ιδίως σε μια εποχή δεινής οικονομικής κρίσης που πλήττει στον έναν ή τον άλλο βαθμό όλες (μερικές κοντεύει να τις διαλύσει στην κυριολεξία) τις χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Από πού αντλούν άραγε ένα τέτοιο το δικαίωμα αυτοί που τους τα δίνουν και σε ποιον αποδίδουν λογαριασμό εξόδων και δαπανών.

Δεν πρόκειται να δηλώσω έκπληκτος φυσικά για το πώς και γιατί δέχονται οι ίδιοι οι τέως Επίτροποι αμοιβή για υπηρεσίες που έπαψαν να προσφέρουν.

Θα μου πείτε βέβαια, αν περιμέναμε κι απ’ αυτούς να κανονίσουν τη συμπεριφορά τους με οδηγό τη συνείδησή τους ή ακόμα την πολιτική και ιδεολογική τους καταγωγή και διαδρομή, όπως λ. χ. η ημέτερη Μαρία Δαμανάκη (περιττό να σημειώσω ότι μερικοί απ’ αυτούς –πάμπολλα τα παραδείγματα και προς αποφυγήν- κάποτε με τις επιλογές τους, δυσφημούν τον πολιτικό χώρο που τους ανέδειξε), θα ήταν σαν να ζούμε σε έναν άλλο πλανήτη.

Αν δεχτούμε, εννοείται, ότι (μπορεί να) υπάρχει τέτοιος πλανήτης που τον κατοικούν ευσυνείδητοι και ενάρετοι πολίτες και ηγέτες που υπεράνω όλων βάζουν το δημόσιο συμφέρον και, όταν χρειαστεί, (αυτο)θυσιάζονται γι’ αυτό.

Ωστόσο τέτοιες αυταπάτες δεν είναι επιτρεπτές, στον δικό μας τουλάχιστον πλανήτη, και μάλιστα στους καιρούς μας, αν πραγματικά θέλουμε να διατηρούμε μια στοιχειώδη επαφή και επικοινωνία με τη ζωντανή πραγματικότητα που άλλα κελεύει.

Εν πάση περιπτώσει όμως, επειδή πρόκειται για ένα τεράστιο σκάνδαλο με πολλές διαστάσεις, είναι, νομίζω, επείγουσα ανάγκη να επιληφθούν εδώ και τώρα, για να χρησιμοποιήσουμε έναν παλαιοΠΑΣΟΚικό όρο που, ελλείψει αντικειμένου, έχει περιπέσει πια σε αχρησία, οι αρμόδιοι προκειμένου να αντιμετωπιστεί δραστικά.

Όχι μόνο για να σταματήσει η περαιτέρω καταβολή στους μη δικαιούχους (τέως πια) Επιτρόπους, αλλά και να επιστραφούν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά.

Κι αυτά πέρα από τον καταλογισμό άλλων ευθυνών σ’ όλους αυτούς που με πράξεις ή παραλείψεις τους βοήθησαν ώστε να συντελεστεί ένα τέτοιο σκάνδαλο.

Δεν μπορείς, ας πούμε, να ζητάς –και καλώς- μόνο απ’ αυτόν που συνεχίζει να παίρνει (κακώς) τη σύνταξη του πεθαμένου πατέρα του και να μην κάνεις το ίδιο και στις περιπτώσεις μεγαλόσχημων που τα παίρνουν (τάχα) νόμιμα.

Ιδού λοιπόν η Ρόδος για τους άγρυπνους φύλακες της (ευρωπαϊκής) νομιμότητας. Η επιλεκτική και περιστασιακή πάντως επίκλησή της δεν είναι απλώς προσχηματική και υποκριτική, αλλά ισοδυναμεί με κανονική ακύρωσή της.

Να μπει το μαχαίρι στο κόκαλο, θα έλεγα κάπως παραστατικά, καταλήγοντας, αν η έκφραση αυτή δεν είχε κακοπάθει τόσο από την πολλή και άσκοπη χρήση που γίνεται τα τελευταία χρόνια (όπως κι εκείνη άλλωστε με το φως στο βάθος του τούνελ), με συνέπεια να γίνει ανέκδοτο που προκαλεί ασυγκάτητα γέλια.

ΝΙΚΟΣ ΕΠ. ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ (nicfalag@yahoo.gr)

 04/11/2016